ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Η Κίνα πίσω από το μπάσκετ

i-kina-piso-apo-to-mpasket-2336362

ΚΙΝΑ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ. H υπόσχεση των Κινέζων ότι η διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Μπάσκετ, που εξελίσσεται σε οκτώ πόλεις της ραγδαία αναπτυσσόμενης χώρας, θα άφηνε εποχή, δεν δικαιώθηκε στην πρώτη φάση των ομίλων, καθώς η επίλυση προβλημάτων σε στοιχειώδεις τομείς, όπως οι παροχές στο Διαδίκτυο, η επικοινωνία και η συνεννόηση, αλλά και η σίτιση των αποστολών, απέτυχε.

Στην πολυπληθέστερη χώρα του πλανήτη, όπου οι ρυθμοί ανάπτυξης τρέχουν άνω του 5% ετησίως, η οικονομία συγκαταλέγεται στις έξι ισχυρότερες του πλανήτη, η τεχνολογία ελέγχει κάθε βήμα των πολιτών της για να μπορεί ταυτόχρονα να παρέχει και την ανάλογη ασφάλεια, και οι αθλητικές εγκαταστάσεις της είναι κορυφαίου επιπέδου, δημιουργούνται μοιραία και οι ανάλογες προσδοκίες για μια άρτια διοργάνωση, στην οποία δεν έχουν γίνει μεν θεμελιώδη λάθη, αλλά δεν ανταποκρίνεται στο μέγεθός της.

Οι Κινέζοι είναι φιλόξενοι, ευγενικοί εκ φύσεως και ιδιαίτερα φιλότιμοι, θέλοντας μ’ αυτόν τον τρόπο να ξεπεράσουν το πρόβλημα της επικοινωνίας, λόγω της αμάθειας ξένων γλωσσών. Εντός και εκτός των γηπέδων, ακόμα και όταν δείχνουν να κατανοούν την ερώτηση που τους γίνεται στις ελάχιστες περιπτώσεις αυτών που καταλαβαίνουν αγγλικά, οι πιθανότητες να δώσουν σωστή απάντηση είναι μηδαμινές.

Και με αυτούς τους ρυθμούς επικοινωνίας, «βασιλεύει» η παντομίμα και η απαραίτητη χρήση μεταφραστή στα κινητά τηλέφωνα. Ιδιαίτερα, σε απλά θέματα εξυπηρέτησης τουριστών υπάρχουν μεγάλα προβλήματα από το προσωπικό υπερπολυτελέστατων ξενοδοχείων που είναι κατασκευαστικά, πολυώροφα μεγαθήρια.

Δεν είναι όμως και τόσο τυχαία η έλλειψη εκμάθησης ξένων γλωσσών. Οι Κινέζοι, παρά το γεγονός ότι η γλώσσα τους συμπεριλαμβάνεται στις πέντε δυσκολότερες του κόσμου και η γραφή της είναι απίστευτα δύσκολη για όποιον επιχειρήσει να τη μάθει, πιστεύουν ότι η δυναμική εξάπλωσής της είναι μεγάλη.

«Οσοι μαθαίνουν κινεζικά, θα μπορούν να συνεργασθούν με εμάς, στις δικές τους χώρες και θα κερδίσουν οικονομικά. Τρεις φίλοι μου, μαζί με τις οικογένειές τους, έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάρουν “χρυσή βίζα” στην Ελλάδα. Δεν ξέρουν αγγλικά, αλλά έχουν βρει δύο Ελληνες που μιλούν κινεζικά. Δεν λέω το ποσό που παίρνουν για τη μετάφραση και την παροχή βοήθειας στις τράπεζες, αλλά είναι πολύ επικερδής εργασία», μας είπε ο Γιάο Λι Χου που εργαζόταν στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου και μιλούσε αγγλικά επιπέδου lower. Αντιθέτως, τα πανεπιστήμια και τα κέντρα μάθησης και μελέτης της Κίνας, έχουν αναβαθμιστεί κατακόρυφα την τελευταία πενταετία, ενώ υπάρχει μεγάλη εξαγωγή φοιτητών στο Λονδίνο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και όμως, μόνο το 10% του πληθυσμού διαθέτει διαβατήριο και μπορεί να ταξιδέψει εκτός Κίνας. Το ποσοστό φαντάζει μικρό αναλογικά με τον πληθυσμό του 1,3 δισ. Κινέζων πολιτών, αλλά είναι ασύγκριτα μεγάλο για τις περισσότερες χώρες του πλανήτη.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη πεντάδα των τουριστικών προορισμών των Κινέζων και πέραν των μαζικών γάμων στη Σαντορίνη, σε πρόσφατη έρευνα των ίδιων, συμπεριλαμβάνονται και στους κορυφαίους καταναλωτές κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στη χώρα μας.

Η μετά μαοϊκή Κίνα κάνει άλματα μετάβασης προς τη νέα εποχή. Η ασφάλεια, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, συγκαταλέγεται στις καλύτερες του κόσμου, καθώς άνθρωποι και υλικά αγαθά σκανάρονται, φωτογραφίζονται και ελέγχονται, χωρίς όμως να προκαλείται η ασφυξία της αστυνόμευσης, παρότι οι κάμερες παρακολούθησης είναι αμέτρητες…

Την υπερπήδηση της διαβίωσης πάνω από το λεγόμενο όριο της φτώχειας έχουν επιτύχει περισσότεροι από το 50% των Κινέζων, αλλά υπάρχει ακόμα δρόμος για 600 εκατομμύρια πολιτών προκειμένου να καταφέρουν να αποκτήσουν δικό τους αυτοκίνητο και μέσα σύγχρονης διαβίωσης.

Αποτελεί, όμως, αναμφισβήτητη επιτυχία της κινεζικής κυβέρνησης ότι στους δρόμους της Νανζίνγκ και άλλων πόλεων, προφανώς, όπου φιλοξενείται το Παγκόσμιο Κύπελλο, δεν υπάρχουν άστεγοι πολίτες και επαίτες για λίγα γουάν. Η αποθέωση της πολυτέλειας για τους Κινέζους, αλλά και για όσους επισκέπτονται τη χώρα, εντοπίζεται στη Σαγκάη. Στην παραθαλάσσια μεγαλούπολη, η τιμή πώλησης διαμερισμάτων ανά τετραγωνικό ανέρχεται και ξεπερνάει τις 40.000 ευρώ και συγκαταλέγεται στις ακριβότερες πόλεις, μαζί με τη Νέα Υόρκη, το Λος Αντζελες, το Παρίσι, το Λονδίνο και το Τόκιο.