ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

«Να ζούμε τις στιγμές μας»

capture--4

Eχοντας περάσει στην αιωνιότητα απρόσμενα και σοκαριστικά μαζί με την κόρη του Τζίτζι και εφτά ακόμα άτομα, από τη συντριβή του ελικοπτέρου, ο Κόμπι Μπράιαντ πρόλαβε να αφήσει το «στίγμα» του στον παγκόσμιο αθλητισμό ως ακόμη ένας «επίγειος θεός» μιας ολόκληρης γενιάς που μεγάλωσε με τα επιτεύγματά του στο ΝΒΑ και στους Λος Αντζελες Λέικερς.

Στο πάνθεον των «θρύλων» του παγκοσμίου αθλητισμού ο «Black Mamba» έχει πάρει, ήδη, θέση δίπλα στον αξέχαστο οδηγό της Φόρμουλα 1, τον Βραζιλιάνο Αϊρτον Σένα, τον «Μότσαρτ» του ευρωπαϊκού μπάσκετ, τον Κροάτη Ντράζεν Πέτροβιτς, τον Βρετανό οδηγό του WRC, Βρετανό Κόλιν Μακ Ρέι που «έφυγαν» πολύ νωρίς, έχοντας ως τελευταίο ήχο στ’ αυτιά τους αυτόν του κινητήρα ενός αυτοκινήτου ή ελικοπτέρου.

Η ζωή του Κόμπι είχε την ίδια αξία με κάθε άλλου συνανθρώπου του. Αυτό πίστευε και ο ίδιος όταν τον ρώτησα στην Αθήνα, το 2011, σε μια μίνι συνέντευξη και στο περιθώριο μιας διαφημιστικής εκδήλωσης στην οποία ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. 

«Τι έχει μεγαλύτερη αξία στη ζωή ενός σταρ, όπως εσύ, που έχει πετύχει σχεδόν τα πάντα;» ήταν η ερώτηση.

«Η ίδια η ζωή και μόνο αυτή. Να είμαι υγιής και να ζω κάθε στιγμή. Κάθε άνθρωπος να ζει κάθε στιγμή της δικής του ζωής, είτε πετυχαίνει είτε όχι τους στόχους του. Να ξεπερνά τις δυσκολίες και αν δεν τα καταφέρνει, να συνεχίζει να ζει. Να σεβόμαστε τη ζωή μας κάθε μέρα» είχε απαντήσει με τη χαρακτηριστική απλότητα που τον διέκρινε.

Ο Αμερικανός σταρ είχε φιλοσοφήσει το νόημα της ζωής παρά την τεράστια καταξίωσή του στο μπάσκετ, την παγκόσμια αναγνωρισιμότητά του, την όμορφη οικογένεια που είχε δημιουργήσει με τη σύζυγό του Βανέσα και τις τρεις κόρες του μέχρι τότε και τη δυνατότητα του εξασφαλισμένου και πολυτελούς βιοτικού επιπέδου.

Το γνώριμο και αφοπλιστικό χαμόγελό του «συνόδευε» και τις απαντήσεις στις άλλες ερωτήσεις που είχε δεχθεί και αφορούσαν το μπάσκετ και τη συνεχή σύγκρισή του με τον Μάικλ Τζόρνταν αλλά και τον Μάτζικ Τζόνσον.

«Και βέβαια λατρεύω να με συγκρίνουν με τον ΜJ και τον Μάτζικ. Ο καθένας στη γενιά του άφησε εποχή. Αυτό θέλω να πετύχω και εγώ όταν σταματήσω να παίζω. Ο καθένας μας είναι μοναδικός», είχε πει.

Ο Κόμπι Μπράιαντ αποχώρησε το 2016, πλήρης από στιγμές δόξας, διακρίσεις, τίτλους, αποθέωση των φιλάθλων σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Εξω από τα στάδια του ΝΒΑ και όταν δεν «ζωγράφιζε» με την μπάλα του μπάσκετ, ήταν προσηνής, γενναιόδωρος σε όποιον ζητούσε συμβουλές και είχε την ταπεινότητα ενός ανθρώπου μακριά από βεντετισμούς και υπεροψία.

«Οι γονείς μου με έμαθαν να μην κοιτώ από πιο ψηλά τους άλλους ανθρώπους που γνωρίζω στη ζωή μου, λόγω όσων έχω πετύχει στο μπάσκετ», είχε πει σε μια συνέντευξη του στο ESPN, έχοντας αγκαλιά τη γυναίκα του Βανέσα, με την οποία γνωρίστηκε σε ηλικία 18 ετών και παντρεύτηκαν χωρίς προγαμιαίο συμβόλαιο.

«Την αγαπούσα πάρα πολύ», είχε δηλώσει. Ο συζυγικός τους βίος διήρκεσε 20 χρόνια, πριν διακοπεί, το πρωί της προηγούμενης Κυριακής, προκαλώντας δυσαναπλήρωτο κενό στη Λατίνα καλλονή που θα πρέπει να συνεχίσει τη ζωή της χωρίς τον «θρύλο» Κόμπι και την κόρη της Τζίτζι.

Η μεγάλη κρίση

«Είναι αδύνατο να φανταστώ τη ζωή μας χωρίς αυτούς. Θα ξυπνάμε κάθε μέρα και θα παλεύουμε, επειδή ο Κόμπι και το μωρό μου, η Τζίτζι, μας φωτίζουν τον δρόμο. Απλώς εύχομαι να μπορούσα να τους αγκαλιάσω, να τους φιλήσω» έγραψε για την απώλεια συζύγου και κόρης στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά της η Βανέσα Μπράιαντ που ήταν η συνοδοιπόρος του σε κάθε βήμα καταξίωσής του.

Μια γυναίκα που στάθηκε δίπλα στον Κόμπι στην υπόθεση βιασμού που κατηγορήθηκε το 2003, κάνοντας εξωδικαστικό συμβιβασμό παραδεχόμενος το λάθος της απιστίας. Μια γυναίκα που παρέμεινε μαζί του γιατί η μεταμέλειά του ήταν πραγματική και έμπρακτη τα επόμενα χρόνια της συμβίωσής τους.

Ο Κόμπι Μπράιαντ θα μνημονεύεται σε κάθε μελλοντική γενιά. Μπορεί και να ταυτιστεί με το ίδιο το σήμα του ΝΒΑ, αν τα τρία εκατομμύρια υπογραφών που έχουν συγκεντρωθεί μέχρι τώρα και αυξάνονται συνεχώς, πείσουν τη διοίκηση του κορυφαίου πρωταθλήματος μπάσκετ να αλλάξει το λογότυπο που απεικονίζει τον θρυλικό Τζέρι Ουέστ και ύστερα από 50 χρόνια να φιλοξενήσει τον «Black Mamba».