ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Δύο ποδοσφαιρικές φιλοσοφίες

dyo-podosfairikes-filosofies-2083524

Δύο πολύ διαφορετικές επιτυχημένες φιλοσοφίες, δύο «success stories» του ευρωπαϊκού Νότου θα τεθούν αντιμέτωπες στον σπουδαίο φετινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ (6/6) όπως προέκυψε από τους ημιτελικούς του θεσμού την εβδομάδα που τελειώνει.

Από τη μια είναι η πρωταθλήτρια Ιταλίας Γιουβέντους, που βασίζεται στην οικονομική ισχύ μιας οικογένειας, της δημιουργού της αυτοκινητοβιομηχανίας Fiat, και με παρακαταθήκη την τεράστια δημοτικότητά της στην Ιταλία και το ένδοξο παρελθόν της σε τίτλους μπόρεσε να αφήσει πίσω της το ντροπιαστικό σκάνδαλο Καλτσόπολι, την αφαίρεση τίτλων και τον υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία, και επέστρεψε σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ έπειτα από 12 χρόνια.

Από την άλλη, βρίσκεται η πλέον επιτυχημένη ευρωπαϊκή ομάδα της τελευταίας δεκαετίας, η Μπαρτσελόνα, που παραμένει σύλλογος που βασίζεται στο μοντέλο της στήριξης – χρηματοδότησης από τα μέλη της και στοχεύει σε ένα ακόμη τρεμπλ, αφού βρίσκεται τόσο στο πρωτάθλημα και στο κύπελλο όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ μόλις μία νίκη μακριά από το κάθε τρόπαιο.

Οι Ιταλοί θα πάνε στον όγδοο τελικό της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης στην ιστορία τους, προσβλέποντας στο τρίτο τους τρόπαιο. Ο σύλλογος που απέκτησε τη δημοτικότητά του κόντρα στη συμπολίτισσα Τορίνο χάρη στο εργατικό δυναμικό της αυτοκινητοβιομηχανίας, που καταγόταν από όλη την Ιταλία κι έτσι η ομάδα έχει απήχηση σε όλη τη χώρα σήμερα, έχει μόλις σφραγίσει την κατάκτηση του τέταρτου συνεχόμενου πρωταθλήματος χτίζοντας μεθοδικά πάνω στα ερείπια του σκανδάλου του 2006.

Χωρίς την οικογένεια Ανιέλι να σπαταλά το χρήμα όπως παλιά, λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και της μείωσης της δημοτικότητας της Σέριε Α, η Γιουβέντους πορεύθηκε μετά την επάνοδό της στην πρώτη κατηγορία με σύνεση και χωρίς υπερβολικές δαπάνες. Υπήρχε βεβαίως η μαγιά από την παλιά Γιούβε (Μπουφόν, Ντελ Πιέρο κ.λπ.), αλλά ο προπονητής Αντόνιο Κόντε κλήθηκε και κατάφερε να χτίσει τη νέα υπερδύναμη του ιταλικού ποδοσφαίρου με γήινα εργαλεία, και όχι… γκαλάκτικος.

Κάποια στιγμή κι ο ίδιος ο κ. Κόντε δυσανασχέτησε από τους περιορισμούς που του επιβλήθηκαν, λέγοντας μετά τον αποκλεισμό από την Μπάγερν το 2013 ότι έτσι οι ιταλικές ομάδες θα αργήσουν χρόνια να κερδίσουν το Τσάμπιονς Λιγκ. Ομως χρόνο με τον χρόνο η Γιούβε δυνάμωνε κι έφτασε με τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι πια στον πάγκο στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ φέτος, έχοντας μπάτζετ που υπολογίζεται στα 278 εκατ. ευρώ.

Βεβαίως, στον τελικό η ιταλική ομάδα θα βρει για αντίπαλο μια ομάδα με συνολικό μπάτζετ σχεδόν διπλάσιο, δηλαδή στα 509 εκατ. ευρώ. Η Μπαρτσελόνα έχει τεράστια δυναμική τόσο εντός όσο και εκτός Ισπανίας. Εκμεταλλευόμενη τον τεράστιο αριθμό μελών, τα πρακτικώς μόνιμα έσοδα από τις επιτυχίες στο Τσάμπιονς Λιγκ και τα παχυλότατα συμβόλαια τηλεοπτικών δικαιωμάτων και χορηγιών στην Ισπανία έχει κατορθώσει να χτίσει ένα οικοδόμημα αντάξιο ή και συχνά καλύτερο του αντιπάλου δέους, της Ρεάλ Μαδρίτης του μεγιστάνα του κατασκευαστικού τομέα, Φλορεντίνο Πέρεθ.

Από την άλλη πλευρά, η διοικητική δομή του συλλόγου της Βαρκελώνης, που στηρίζεται στην ψήφο των μελών, σημαίνει και μεγαλύτερο έλεγχο στη λειτουργία του. Συνέπεια αυτού ήταν οι ατασθαλίες που διέπραξαν οι δύο τελευταίες διοικήσεις των «μπλαουγκράνα», ιδιαιτέρως αναφορικά με τη μεταγραφή του Βραζιλιάνου Νεϊμάρ, να οδηγήσουν σε δικαστική έρευνα, παραίτηση του Σάντρο Ροσέλ από την προεδρία και κίνδυνο και για τον σημερινό πρόεδρο, τον Γιόζεπ Μαρία Μπαρτομέου.

Πέρα όμως από τα πρόσωπα, αυτό που αντιπροσωπεύει η Μπαρτσελόνα συμπυκνώνεται στο μότο του συλλόγου: «Περισσότερο από έναν σύλλογο».

Οι διαφορές στο παιχνίδι των δύο φιναλίστ

Διαφορετικές είναι και οι ποδοσφαιρικές ιστορίες των δύο φιναλίστ εντός αγωνιστικών χώρων, αν και αμφότερες φέτος έχουν στόχο την κατάκτηση του τρεμπλ. Παρότι οι περισσότεροι χρίζουν ήδη ως φαβορί για τον τελικό της 6ης Ιουνίου την Μπαρτσελόνα, πλέον κανείς δεν δικαιούται να υποτιμά τη Γιουβέντους που «καθάρισε» τη Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς ήττα.

Η Γιουβέντους έχει δύο διαφορετικά στυλ παιχνιδιού, ένα για το ιταλικό πρωτάθλημα κι ένα για το Τσάμπιονς Λιγκ. Στις εγχώριες διοργανώσεις η «μεγάλη κυρία» επιλέγει ένα επιθετικό παιχνίδι που στραγγαλίζει τις αντίπαλες άμυνες και εκμεταλλεύεται το δημιουργικό ταλέντο των μέσων και επιθετικών της, με άξονα τον Αντρέα Πίρλο αλλά και τον εντυπωσιακό Πολ Πογκμπά, και εκτελεστές κατά πρώτο λόγο τον Καρλίτος Τέβες και κατά δεύτερο τους Αλβαρο Μοράτα και Φερνάντο Γιορέντε.

Αντιθέτως, στην Ευρώπη ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι προτιμά πιο συχνά το κλασικό ιταλικό μοτίβο της προσήλωσης στην άμυνα με αντεπιθέσεις και καλοδουλεμένες στημένες φάσεις, όπως έκανε στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου» την Τετάρτη αντικαθιστώντας τον Πίρλο με τον Αντρέα Μπαρτζάλι για να έχει τρεις κεντρικούς αμυντικούς στην περιοχή του.

Το ίδιο επέλεξε και στους αγώνες με την Ντόρτμουντ και τη Μονακό όταν ήθελε να πάρει το αποτέλεσμα. Κάθε άλλο παρά έκπληξη επομένως θα αποτελεί μια τέτοια προσέγγιση και στον τελικό του Βερολίνου.

Εκεί η Γιουβέντους θα έλθει αντιμέτωπη με την περίφημη πλέον τριπλέτα MSN, όπως λέγεται με βάση τα αρχικά των επιθέτων των Λιονέλ Μέσι, Λουίς Σουάρες και Νεϊμάρ. Η Μπαρτσελόνα, τέσσερις φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης, μπορεί να εξακολουθεί να μην εμπνέει μεγάλη εμπιστοσύνη στην άμυνα, αλλά στην επίθεση είναι περισσότερο… φωτιά και λαύρα όσο περνά ο καιρός, με το κοντέρ των τερμάτων που έχουν σκοράρει οι τρεις τους φέτος να έχει φτάσει αισίως στα 114 γκολ. Οταν φτάσει η μέρα του τελικού στο Ολύμπιασταντιον λογικά οι τρεις τους θα τρέχουν πια με… 120.

Αν μάλιστα ο Μέσι καταφέρει να σκοράρει και στον τελικό του Βερολίνου θα κατακτήσει μόνος του και τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της φετινής διοργάνωσης, καθώς προς το παρόν μοιράζεται την πρώτη θέση με τον… αιώνιο αντίπαλό του, τον Κριστιάνο Ρονάλντο της Ρεάλ Μαδρίτης.

Αλλαγή στα γκολπόστ

Το στυλ των Καταλανών είναι το ίδιο στις εγχώριες και τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, και το μόνο που αλλάζει φέτος είναι το πρόσωπο στη θέση του τερματοφύλακα. Ο Λουίς Ενρίκε έχει επιλέξει να χρησιμοποιεί σε όλους τους αγώνες του ισπανικού πρωταθλήματος τον Χιλιανό Κλαούδιο Μπράβο κάτω από τα γκολπόστ, ενώ στο Τσάμπιονς Λιγκ τα γάντια φορά ο Γερμανός Μαρκ – Αντρέ τερ Στέγκεν.