ΜΟΥΣΙΚΗ

Ενα εικοσιτετράωρο με τον συνθέτη Χαράλαμπο Γωγιό

Ενα εικοσιτετράωρο με τον συνθέτη Χαράλαμπο Γωγιό

10.20
Χτυπάει το τηλέφωνο. Το συνεργείο για το σέρβις του κλιματιστικού φροντίζει να ξυπνήσω. Δεν το σηκώνω. Διαβάζω τις ειδήσεις και αρχίζω να ελέγχω τα e-mail στο κινητό όσο είμαι ακόμη στο κρεβάτι. Το κρουστικό τρυπάνι από το κάτω πάτωμα φροντίζει να σηκωθώ. Βιταμίνες, μαγνήσιο, βρώμη, άγχος.
 
11.00
Ασκήσεις αποκατάστασης για τους ώμους. Η καραντίνα φρόντισε να σταματήσω τη γυμναστική που με τα χίλια ζόρια είχα αρχίσει, κι ο ανόητος πήγα τον χειμώνα να διευθύνω αγύμναστος τη νέα μου όπερα στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ. Αποτέλεσμα: αναζωπύρωση της κάκωσης στον αριστερό ώμο, νέα κάκωση στον δεξιό ώμο. Συμπέρασμα: Δεν είμαι πια είκοσι χρονών. Οι ατέλειωτες ώρες στο λάπτοπ δεν βοηθούν.
Στο λάπτοπ, λοιπόν: απαντώ στα e-mail που σωρεύονται και επιμελούμαι κείμενα, υποτίτλους και προγράμματα για την Εναλλακτική Σκηνή, δραστηριότητα που ήρθε να με γλιτώσει απροσδόκητα από την εισοδηματική μαύρη τρύπα που επεφύλασσε στους περισσότερους καλλιτέχνες ο κορωνοϊός – δεν έχω παράπονο, υπήρξα τυχερός. Εξάλλου οποιαδήποτε μουσικοθεατρική δραστηριότητα στον ανεξάρτητο χώρο φαντάζει σήμερα απαγορευτική, και κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί το πράγμα. Αγχος, ζέστη και βρυγμός των οδόντων. Το κλιματιστικό θέλει σέρβις, κι εγώ έχω να πάω στην οδοντίατρο πριν ξεκινήσει η πανδημία.

Οταν ασχολούμαι με κείμενα, ακούω μόνο μουσική που γνωρίζω. Για κάποιον λόγο (μπορώ να φανταστώ μερικούς) έχει ξυπνήσει πάλι τελευταία έντονο το ενδιαφέρον μου για τον Μπρεχτ, τον οποίο θεωρώ απόλυτη πολιτική και αισθητική αναφορά. Ενα μικρό ηχείο bluetooth παίζει Κουρτ Βάιλ, των περιόδων του Βερολίνου και του Παρισιού.
 
14.30
Wolt. Μεγάλη ανακάλυψη της καραντίνας – ιδίως το ψηφιακό φιλοδώρημα, για τα ντροπαλά ζωάκια σαν εμένα. Δεν έχω τραπέζι κουζίνας, σπρώχνω το πληκτρολόγιο και τρώω στο γραφείο. Τέτοια ώρα συνήθως εκστρατεύει στο πάτωμα ο Ναπολέων, η ρομποτική σκούπα με την οποία αγαπιόμαστε από τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Οσο τελειώνει τη δουλειά του ο Ναπολέων, βγαίνω με το λάπτοπ για καφέ. Αυτή είναι η ζώνη της οργάνωσης και της επικοινωνίας: αυτές τις μέρες ασχολούμαι με τη δημοσίευση για τον «Αντονυ» που θα κάνει ένας Βραζιλιάνος μουσικολόγος σε ένα φινλανδικό περιοδικό, την οργάνωση του σεμιναρίου μου στο Ωδείο Αθηνών και τον σχεδιασμό μελλοντικών εγχειρημάτων, για τα οποία δεν βγάζω ακόμη άχνα. Διαβάζω και τις κριτικές από το ετεροχρονισμένο Φεστιβάλ Καννών και βαυκαλίζομαι πως τάχα τα πράγματα κανονικοποιούνται.
 
17.00
Η ζώνη των μαθημάτων, υπό κανονικές συνθήκες. Εδώ κι αν έπεσε βόμβα λόγω της πανδημίας, με το Ωδείο κλειστό ή, κατά περίπτωση, ανοιχτό μόνο για ατομικά μαθήματα. Η επαφή με τους μαθητές μεταφέρθηκε στο Zoom, με τα χίλια ζητήματα της διαδικτυακής επικοινωνίας. Ευτυχώς όλοι προσπάθησαν για το καλύτερο. Τα «πινγκ» και τα «μπζζζ» στις ηλεκτρονικές συσκευές συνεχίζουν αμείωτα, ξύνοντάς μου τα νεύρα – δεν τολμώ να τις κλείσω.
 
19.30
Ανεβαίνω στο ηλεκτρικό πατίνι (άλλος μεγάλος έρωτας της πανδημίας) και πηγαίνω κάπου που δεν λέω, γιατί η διαφάνεια έχει και τα όριά της. Επιστρέφοντας, κάνω ψώνια και αγοράζω παγωτό. Δεν τηλεφωνώ στην οδοντίατρο, ούτε για το σέρβις του κλιματιστικού – είναι αργά πια.
 
21.00
Προσπαθώ να διαβάζω, όταν δεν πιέζουν τα πάντα. Αυτόν τον καιρό «ζογκλάρω» το βιβλίο του Αγγελου Κουτσουράκη για την επίδραση του Μπρεχτ στον Λαρς φον Τρίερ και τη νέα απόδοση του θηβαϊκού κύκλου από τον Δημήτρη Καλοκύρη. Ενίοτε βλέπω ανθρώπους, όχι πολύ συχνά. Παλιά πήγαινα σινεμά, τώρα το σκέφτομαι.
 
23.30
Κι όμως, τότε τολμώ συνήθως να καθίσω και να ασχοληθώ με τις νότες, καμιά φορά ως τα ξημερώματα. Η πόλη ησυχάζει, δεν αισθάνομαι τα αιτήματα να με χτυπούν από παντού, ακόμα και τα «πινγκ» καταλαγιάζουν. Τρόμαξα όταν συνειδητοποίησα πως, στον «Αντονυ», η νότα που έχω γράψει περισσότερες φορές είναι το φα δίεση, όπου χτυπούν οι ειδοποιήσεις του υπολογιστή και του κινητού μου όταν έρχεται e-mail. Η τεχνολογία αποικίζει το μυαλό μου.
 
04.00
Αγχος, ακόμη και στον ύπνο.
 
Η όπερα «Ο θάνατος του Αντονυ» του Χαράλαμπου Γωγιού (σε λιμπρέτο Γιάννη Φίλια και σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά) προβάλλεται από το διαδικτυακό κανάλι της ΕΛΣ GNOTV (tv.nationalopera.gr) δωρεάν έως τις 31 Ιουλίου.