ΑΤΖΕΝΤΑ

Η ασφυξία της σύγχρονης ζωής

i-asfyxia-tis-sygchronis-zois-2180541

Από χθες Πέμπτη η Γκαλερί Ζουμπουλάκη φιλοξενεί το «White Power» του εικαστικού Νίκου Τρανού. Πρόκειται για μία εγκατάσταση η οποία χρησιμοποιεί, όπως εξάλλου έχουμε συνηθίσει από τον Νίκο Τρανό, πολλά, διαφορετικά μεταξύ τους υλικά, ώστε να δημιουργήσει ένα ενιαίο αφήγημα.

Το «White Power» είναι, όπως λέει ο Νίκος Τρανός, ένα εν εξελίξει έργο, στο οποίο περιλαμβάνονται διαφορετικές ενότητες, οι οποίες εδράζονται σε πραγματικές καταστάσεις ή σε κατασκευασμένες στη φαντασία του εικαστικού. Η μεγάλων διαστάσεων εγκατάστασή του είναι, θα έλεγε κανείς, «χτισμένη» με τις αρχές της Arte Povera, αφού ο Τρανός χρησιμοποιεί ευτελή υλικά και αντικείμενα, ορισμένα εκ των οποίων τα βρίσκει στον δρόμο ή στα σκουπίδια. Με αυτά τα υλικά, ο Ελληνας εικαστικός θέλει να αναπαραστήσει το ασφυκτικό πλαίσιο της αστικής ζωής, όπως εκείνη βιώνεται ρεαλιστικά ή φανταστικά στον κάθε ένα από εμάς. Το αφήγημα που αποζητεί να μοιραστεί με το κοινό ο Νίκος Τρανός διαχέεται σε όλον τον χώρο της Γκαλερί Ζουμπουλάκη, δημιουργώντας ένα τύποις ή πράγματι ασφυκτικό πλαίσιο, αποτυπώνοντας τη σύγχρονη ζωή.

Γλυπτά από ψημένο άργιλο, οικιακά έπιπλα, κεραμικές κατασκευές, μια φρίζα που διατρέχει όλη την γκαλερί, από 250 (!) σχέδια και μια βιντεοσκοπημένη δράση, υπό τον τίτλο «Ασκήσεις ομοιοπαθητικής για στρατηγούς», που δημιουργήθηκε το 2010, είναι ευθείες αναφορές στον κατακερματισμένο, μετανεωτερικό, κατά τους θεωρητικούς, κόσμο. Ο Νίκος Τρανός, με τη δημιουργική επιμονή του, μεταφέρει στον θεατή μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η οποία επιτείνεται από τις επιστολές ενός μετανάστη στη Γερμανία προς τη μητέρα του, την περίοδο 1966-1971. Με αυτά κατά νουν, το «White Power» του Νίκου Τρανού δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια στοχαστική ματιά πάνω στις έννοιες της κοινωνικής ασφυξίας που δημιουργεί ο σύγχρονος κόσμος, ακόμη και σε εκείνους που, κατά τεκμήριο, δεν βασανίζονται από αυτές. Αυτό το χαρακτηριστικό της έκπληξης, του αιφνιδιασμού ίσως, μεταφέρεται με την εγκατάσταση του εικαστικού, καθώς «η εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στα αντικείμενα που αλλάζουν κλίμακα ως προς τους χρήστες τους και γίνονται απειλητικά».

​​Από 16/03 έως 21/04, Γκαλερί Ζουμπουλάκη, πλ. Κολωνακίου 20.