ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Οι πειραματισμοί του ’50 από τις ΗΠΑ στη Στέγη

oi-peiramatismoi-toy-50-apo-tis-ipa-sti-stegi-2176691

Στις αρχές του 1950 η λεγόμενη «σχολή της Νέας Υόρκης» εκπροσωπούσε το ρεύμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη ζωγραφική και του αυτοσχεδιαστικού θεάτρου, καθώς και των πειραματισμών στη μουσική όπως εκφράστηκαν μέσα από την προσωπική δουλειά των Τζον Κέιτζ, Ερλ Μπράουν, Κρίστιαν Γουλφ, Ντέιβιντ Τούντορ και Μόρτον Φέλντμαν και τη συλλογική στο «Music for magnetic tape project». Λέγεται μάλιστα ότι η συνάντηση του Κέιτζ και του Φέλντμαν έγινε έπειτα από μια συναυλία του Δημήτρη Μητρόπουλου στο Κάρνεγκι Χολ.

Η αναβίωση των ιδιαίτερων έργων του πρότζεκτ και γενικότερα εμβληματικών έργων εκείνης της εποχής θα είναι στο επίκεντρο του φετινού Open Day της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση στις 5 Μαρτίου. Από νωρίς το απόγευμα μέχρι το βράδυ σε κάθε γωνιά στο κτίριο της Στέγης θα βρίσκονται μουσικοί και σύνολα που θα δίνουν παραστάσεις για το κοινό, το οποίο θα είναι ελεύθερο να κινείται όπου «ακούει» καλύτερα, ενώ στους ανελκυστήρες θα παίζει το σάουντρακ της ταινίας «Απαγορευμένος πλανήτης» (1956), που είναι το πρώτο φιλμ που ντύθηκε με ηλεκτρονική μουσική από τους Μπέμπε και Λιούι Μπαρόν. Το αφιέρωμα θα ολοκληρωθεί με τη συναυλία «Indeterminacy» στην κεντρική σκηνή, με έργα του επιδραστικού Κέιτζ και της παρέας του όπως το «December 52», το «Summer» και το «Music for eight».

Οι φετινές εκδηλώσεις του Open Day εντάσσονται στο διακρατικό πρότζεκτ «Interfaces» που υλοποιείται με τη συγχρηματοδότηση του προγράμματος Creative Europe. Η Στέγη είναι ο συντονιστής του πρότζεκτ και με τη συνδρομή φορέων από ακόμη επτά χώρες δημιουργείται ένα ευρωπαϊκό δίκτυο με στόχο τη διάδοση της σύγχρονης μουσικής σε ένα ευρύτερο κοινό και την κινητικότητα των μουσικών. «Η Στέγη δεν υποκαθιστά μια εθνική πολιτική καλλιτεχνικής εξωστρέφειας, αλλά προσπαθεί με τις δυνάμεις της να “βγάλει έξω” νέους μουσικούς που δεν θα μπορούσαν να υποστηρίξουν μόνοι τους τη συμμετοχή σε διεθνή φεστιβάλ», σημείωσε ο γενικός διευθυντής της Στέγης και του έργου, Χρήστος Καρράς.

Στο πλαίσιο του πρότζεκτ, που διαρκεί τέσσερα χρόνια, θα ενεργοποιηθούν αρχαιολογικοί και αρχιτεκτονικοί χώροι με επίκεντρο την πειραματική και νέα μουσική, θα γίνουν αναθέσεις σε νέους συνθέτες και θα διοργανωθούν εκδηλώσεις, συμπόσια, εκπαιδευτικά προγράμματα και φυσικά συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.