ΒΙΒΛΙΟ

Ταξιδεύει «εν γη αλμυρά»

07s12leod1

Ολη του τη ζωή την πέρασε μέσα στην ποίηση, τη λογοτεχνία, την κριτική. Ο κριτικός, ποιητής και δοκιμιογράφος Βύρων Λεοντάρης, μια φιγούρα γλυκιά και λιγομίλητη, πέθανε χθες σε ηλικία 83 ετών. Γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών, αλλά έζησε στη Σάμο τα πρώτα παιδικά του χρόνια, όπου ήταν και ο τόπος καταγωγής των γονιών του. Το 1939 εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς στην Αθήνα. Ηταν αδελφός του κριτικού Μανόλη Λαμπρίδη, του ποιητή Ανδρέα Λεοντάρη και έδεσε τη ζωή του με την ποιήτρια, επίσης, Ζέφη Δαράκη. Γιος του είναι ο σκηνοθέτης Γιάννης Λεοντάρης.

Ο Βύρων Λεοντάρης σπούδασε νομικά στην Αθήνα (1952-1956) και βιοπορίστηκε ως δικηγόρος. Η πρώτη του εμφάνιση στην ποίηση έγινε το 1954 με τη συλλογή «Γενική αίσθηση». Συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά ως κριτικός («Κριτική», «Εφημερίδα των ποιητών», «Επιθεώρηση Τέχνης», κ.ά. και ήταν μέλος της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού «Σημειώσεις. Ανήκε στους ποιητές της μεταπολεμικής γενιάς και στη μετεμφυλιακή ποίηση που πήρε τον όρο «ποίηση της ήττας». («Καθίζηση της Ιστορίας/ αίσθηση βυθού/ κάποτε ένας πνιγμένος ξεκολλά/ ανεβαίνοντας προς τα τρικυμισμένα ύψη/ Αυτό μονάχα…/ και δεν υπάρχει τίποτα να ελπίσω μεσ’ / την αχανή αυτή μέρα/ θα καρτερής ως την άλλη νύχτα/ θα μοιραστούν οι άνθρωποι τη ζωή/ ξανά σα λάφυρο/ Ακούω τις ζυγαριές να ετοιμάζονται,/ Βλέπω φριχτά καινούργια μέτρα και σταθμά/ και δεν υπάρχει, τίποτα να ελπίσω μεσ’ την αχανή/ αυτή μέρα/ όπου, γερνάει πιο γρήγορα από μας το μέλλον/ θα καρτερώ ως την άλλη νύχτα»).

Για τη συλλογή του «Εν γη αλμυρά» (εκδ. Ερασμος) τιμήθηκε το 1997 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Η τελευταία του ποιητική συλλογή -«Μόνον για της λύπης» (εκδ. Ερασμος)- εκδόθηκε το 2006. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή στις 12 το μεσημέρι από το Νεκροταφείο της Καισαριανής.