ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Το «καρδιογράφημα» των ομολόγων δείχνει τη βαριά ασθένεια

xrr-thumb-large

Με σφυγμομέτρηση της προόδου της αξιολόγησης μοιάζει το γράφημα που αποτυπώνει την πορεία των τιμών των ελληνικών ομολόγων. Οποτε υπάρχει η υποψία προόδου, οι τιμές ανεβαίνουν και το θεωρητικό κόστος δανεισμού, δηλαδή οι αποδόσεις, αποκλιμακώνεται ή το αντίστροφο. Οταν η ολοκλήρωση απομακρύνεται, οι τιμές πέφτουν και οι αποδόσεις ανεβαίνουν. Ομως, ούτως ή άλλως, τα επίπεδα των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων είναι πολύ μακριά από εκείνα που απαιτούνται για να μπορέσει να γίνει καν συζήτηση για επιστροφή του Δημοσίου στις αγορές. Αλλωστε η καμπύλη των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων παραμένει σε κάθε περίπτωση ανεστραμμένη: τα πιο βραχυπρόθεσμα ομόλογα έχουν σημαντικά υψηλότερες αποδόσεις, και χαμηλότερες τιμές, από τα πιο μακροπρόθεσμα. Η αγορά δηλαδή εξακολουθεί να προεξοφλεί αυξημένα ρίσκα για την Ελλάδα βραχυπρόθεσμα.

Το ομόλογο του ελληνικού Δημοσίου που λήγει τον ερχόμενο Ιούλιο κινείται αυτές τις μέρες στην περιοχή των 97 λεπτών ανά ευρώ ονομαστικής αξίας, διαμορφώνοντας την απόδοσή του στο 10% έναντι ονομαστικής 3,375%. Οι αγορές ζητούν υψηλότερη απόδοση από όλα τα άλλα χρεόγραφα του ελληνικού Δημοσίου εξαιτίας της περιρρέουσας πολιτικοοικονομικής αβεβαιότητας. Ομως το ομόλογο που λήγει τον Απρίλιο του 2019 βρίσκεται στην περιοχή των 94 λεπτών ανά ευρώ αλλά με απόδοση κοντά στο 8% έναντι ονομαστικής 4,750%. Διαφορά δηλαδή αντίστροφη απ’ ό,τι μιας φυσιολογικής καμπύλης αποδόσεων, όπως αποκαλείται στην αγορά σταθερού εισοδήματος αυτή η εικόνα. Το δε δεκαετές παραμένει σταθερά πάνω από το 7%. Φυσικά, όλη αυτή η εικόνα επηρεάζει αρνητικά, με ελάχιστες εξαιρέσεις, και τη δυνατότητα των ελληνικών επιχειρήσεων και των τραπεζών να αντλήσουν κεφάλαια με ανταγωνιστικό κόστος για την αναχρηματοδότηση υποχρεώσεών τους πόσο μάλλον για περαιτέρω μόχλευση των ισολογισμών τους. Επιπλέον ένα νέο ανησυχητικό φαινόμενο δείχνει πως το ελληνικό ζήτημα συνεχίζει να «μολύνει» και την πιστοληπτική ικανότητα του European Financial Stability Fund (EFSF) που έχει μεγάλη έκθεση στο ελληνικό χρέος. Τα επιτόκια δανεισμού του παραμένουν υψηλότερα απ’ ό,τι εκείνα του διάδοχου και μόνιμου πλέον χρηματοδοτικού μηχανισμού έκτακτης ανάγκης της Ε.Ε., του European Stability Mechanism (ESM). Οπως παρατηρεί ο επενδυτικός βραχίονας της Royal Bank of Scotland, NatWest Markets, η διαφορά του κόστους δανεισμού μεταξύ των δύο οργανισμών, το spread δηλαδή των αποδόσεων, από πρακτικά μηδενικό διευρύνεται σταδιακά κατά το τελευταίο πεντάμηνο. Το γεγονός αποδίδεται στο ότι το EFSF έχει χορηγήσει 130 δισεκατομμύρια στην Ελλάδα από συνολικό δανειακό του χαρτοφυλάκιο ύψους 170 δισ., όταν o ESM έχει συνολικά ανοίγματα 72,7 δισ. συμπεριλαμβανομένων αυτών προς τις ισπανικές τράπεζες, ενώ η έκθεσή του στην Ελλάδα κινείται κοντά στα 32 δισ.