ΑΠΟΨΕΙΣ

Χειμωνιάτικες ιστορίες

Τον μακρινό  (πια) χειμώνα του 2002 επέστρεφα από το Σιάτλ στην Αθήνα μέσω Λονδίνου. Ηταν Ιανουάριος και η ασθενής χιονόπτωση που συναντήσαμε όταν προσγειωνόμασταν στο Χίθροου δεν έμοιαζε με το πιο απίθανο σενάριο στον κόσμο.

Η δεύτερη πτήση ήταν προγραμματισμένη για τις βραδινές ώρες από περιφερειακό αεροδρόμιο με εταιρεία χαμηλού κόστους. Εν τω μεταξύ, ο καιρός είχε βελτιωθεί, ένας λαμπρός ήλιος φώτιζε το παγωμένο Λονδίνο, αλλά μικρή σημασία είχε· αργά το βράδυ θα βρισκόμασταν στη ζεστή αγκαλιά της μεσογειακής Αθήνας των 15 βαθμών Κελσίου.

Τα πράγματα εξελίχθηκαν λίγο διαφορετικά. Με έζωσαν τα φίδια όταν, πλησιάζοντας στο γκισέ της αεροπορικής εταιρείας, έφθανε στα αυτιά μου το βουητό μιας παράξενης έντασης. Η πτήση μας είχε ματαιωθεί λόγω καιρικών συνθηκών. Αλλα δρομολόγια εκτελούνταν κανονικά, γεγονός που έκανε ακόμα πιο ευέξαπτους τους συνεπιβάτες μου. Μέχρι εκείνη τη στιγμή προσπαθούσα να συμβιβαστώ με την (όχι και τόσο άσχημη) ιδέα μιας επιπλέον ημέρας στο Λονδίνο. Το γεγονός ότι είχα ξεμείνει με 100 δολάρια στο πορτοφόλι δεν με απασχολούσε ιδιαίτερα μέχρι τη στιγμή που μια αγέλαστη υπάλληλος από το Λούτον μου εξηγούσε ότι δεν υπήρχε ελεύθερη θέση για καμία από τις πτήσεις των επόμενων τριών ημερών. Νόμιζα ότι δεν είχα ακούσει καλά. Επίσης ήμουν σίγουρος ότι προβλεπόταν κάποιου είδους αποζημίωση για τα έξοδα διαμονής του αναπάντεχου long weekend που ανοιγόταν μπροστά μου. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ίσχυε. Επέστρεψα στο Λονδίνο με κατεβασμένο το κεφάλι, δανείστηκα χρήματα από έναν φίλο, έμεινα σε μια πανσιόν κυπριακών συμφερόντων και η περιπέτεια έλαβε τέλος την τελευταία Δευτέρα του Ιανουαρίου του 2002.

Αλλά αυτό που θυμάμαι σήμερα δεν είναι ούτε η μηδενική αποζημίωση ούτε η ταλαιπωρία· είναι η ανέκφραστη υπάλληλος και η απόλυτη αδιαφορία της εταιρείας για την τύχη των πελατών της. Τι θα είχε συμβεί αν δεν είχα φίλους στο Λονδίνο; Δεν ξέρω αν το φαντάστηκα, αλλά στον αέρα της αίθουσας αιωρούνταν η φράση «Ταξιδέψατε με 80 ευρώ, λυπάμαι». Ορκίστηκα να μη χρησιμοποιήσω ποτέ ξανά τη συγκεκριμένη εταιρεία. Και είναι μια υπόσχεση που κρατήθηκε.