ΑΠΟΨΕΙΣ

Το μνημόσυνο της Δημοκρατίας

Βιάζομαι λίγο, αφού το ημερολόγιο δείχνει 4 Νοεμβρίου και εγώ σκέφτομαι τι θα γίνει στις 17. Θέλω, όμως, για μία τουλάχιστον φορά, να βρεθώ μπροστά από τις εξελίξεις και να μην τρέχω πίσω τους σαρώνοντας τα κατάλοιπά τους. Ως το τέλος της εβδομάδας, καιρού επιτρέποντος, το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών θα έχει πάψει να μας απασχολεί. Οποιο και αν είναι, θα το καταπιούμε αμάσητο και ας πάθουμε βαρυστομαχιά. Θα μεσολαβήσει Σαββατοκύριακο, το ημερολόγιο θα δείχνει διψήφιους αριθμούς, τα τεστ για τα κρούσματα τετραψήφιους, και επειδή το 17 θα πλησιάζει ολοταχώς, στις προτιμήσεις του φιλοθεάμονος κοινού θα έχει πάρει περίοπτη θέση η Επέτειος. Δεν χρειάζεται να πω σε ποια επέτειο αναφέρομαι. Μία είναι η Επέτειος. Γι’ αυτό σας καλώ να καθίσετε άνετα στον καναπέ σας, να προμηθευθείτε ηδύποτα ή τερψιλαρύγγια, για να απολαύσετε το θέαμα και το ακρόαμα. Θα γίνει ή δεν θα γίνει; Ακουσα ότι η κυβέρνηση, που θεωρεί ότι αφού δεν έγιναν παρελάσεις δεν πρέπει να γίνει και το ετήσιο μαζικό μνημόσυνο της Δημοκρατίας, κάλεσε τα κόμματα σε διαβουλεύσεις. Μη σας σοκάρει η λέξη «μνημόσυνο». Γιορτάζουν σαν να πέθανε η δημοκρατία το 1973 και κάθε χρόνο τρέχουν ώς την αμερικανική πρεσβεία για να τη θυμηθούν.
 
Αν απαγορευθούν οι επετειακές εκδηλώσεις, η μείζων αντιπολίτευση θα καταγγείλει την κυβέρνηση ότι θέλει να λογοκρίνει τα δημοκρατικά αισθήματα του λαού. Θα μας πει ότι φοβάται τη λαϊκή φωνή. Η ελάσσων θα ζητήσει να τηρηθούν οι αποστάσεις, κρατώντας τις δικές της, και όλοι μαζί θα αποφασίσουν ότι οι εορτασμοί θα απαγορευθούν μεν, αλλά θα γίνουν. Η αστυνομία θα παρακολουθήσει διακριτικά τον συνωστισμό για να μη δείξει το απαίσιο πρόσωπο της καταστολής. Θα μαζευτεί κόσμος, θα στριμωχτεί, θα έρθουν και οι κουκουλοφόροι, θα έρθουν και τα ΜΑΤ. Αν, μερικές ημέρες μετά, τα κρούσματα αυξηθούν ραγδαία, όπως έγινε μετά τις συγκεντρώσεις στο Εφετείο, η αντιπολίτευση θα καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι δεν έλαβε εγκαίρως μέτρα, ότι δεν έχει φτιάξει αρκετές εντατικές και επιπλέον θέλει να τσιμεντώσει και την Ακρόπολη. Αν αναγκαστεί να προχωρήσει σε lockdown, θα φωνάζει ότι έγινε κυβέρνηση για να καταστρέψει την οικονομία. Το θέαμα θα ξεφτίσει όσο περνούν οι μέρες, όμως μην ανησυχείτε. Επεται η 6η Δεκεμβρίου, όταν κάθε χρόνο εορτάζεται η καταστροφή της Αθήνας.
 
Ολο αυτό που περιέγραψα καλείται «πολιτική ζωή». Η «πολιτική ζωή» μιας Ελλάδας που απειλείται με πανδημία, οι οικονομικές της αντοχές εξαντλούνται και τελεί σε καθεστώς σύγκρουσης με τη γειτονική της χώρα. Με τέτοια «πολιτική ζωή», οι εκλογές στην Αμερική μάς μάραναν.