ΑΠΟΨΕΙΣ

Και τα Εμιράτα στο πλέγμα συμμαχιών

Ολοι μιλούν για ένα «ήρεμο καλοκαίρι» μετά τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο, στην οποία έπεσαν οι τόνοι και η ρητορική ήταν σαφώς πιο θετική. Οι περισσότεροι αποδίδουν τη διαφοροποίηση του Τούρκου προέδρου –που αποτελεί τακτική κίνηση με βραχυπρόθεσμο ορίζοντα και όχι αλλαγή μακροπρόθεσμης στρατηγικής– στο κόστος που προκαλεί η ελληνοτουρκική ένταση στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ.

Γίνεται όλο και πιο κατανοητό στην Αγκυρα ότι η Αθήνα δεν είναι μόνη της, αλλά ανήκει σε περιφερειακούς θεσμούς και διατηρεί συμμαχίες που της προσδίδουν επιπρόσθετη αξία. Τα τελευταία χρόνια αυτό το πλέγμα συμμαχιών ενισχύεται, κάτι που ενοχλεί κάποιους ακόμη περισσότερο. Η Ελλάδα δεν περιορίζεται στους παραδοσιακούς εταίρους και συμμάχους, όπως είναι η Ευρώπη και η Αμερική, που προφανώς διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο λόγω του ειδικού πολιτικοοικονομικού βάρους που διαθέτουν.

Αναπτύσσει σταθερά και μεθοδικά και συνεργασίες στο περιφερειακό γεωπολιτικό σκηνικό. Η σχέση με το Ισραήλ είναι γνωστή. Ταυτόχρονα, ιδιαίτερη σημασία έχει και η συνεργασία που αναπτύσσεται με την Αίγυπτο, τόσο διμερώς όσο και στο πλαίσιο του τριμερούς σχήματος με τη συμμετοχή και της Κύπρου.

Η νέα προσθήκη είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η συνεργασία, που έχει την πλήρη στήριξη της Ουάσιγκτον, εμβαθύνει με ταχείς ρυθμούς και συνεχείς εκατέρωθεν επισκέψεις. Και όχι μόνο στον στρατιωτικό τομέα, όπου έχει ήδη αποκτήσει μια δυναμική με κοινές ασκήσεις, συνεκπαιδεύσεις, αλλά και την προμήθεια οπλικών συστημάτων που αυξάνουν την προβολή ισχύος της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας, αλλά και στην ανταλλαγή πληροφοριών, όπως φυσικά και στο εμπόριο και στην ενέργεια.

Στο πλαίσιο αυτό εκκολάπτεται και μία ακόμη τριμερής συνεργασία με πρωταγωνιστές την Ελλάδα, τα ΗΑΕ και την Ινδία, η οποία από την πλευρά της βλέπει με προβληματισμό τη στενή συνεργασία Τουρκίας – Πακιστάν.

Στα Εμιράτα δεν κρύβουν την οργή τους για την όλη στάση της Τουρκίας. Σημαντικός αξιωματούχος της αραβικής χώρας, ο οποίος βρέθηκε πρόσφατα στην Αθήνα, περιέγραφε την Τουρκία ως «κοινή απειλή» για τα ΗΑΕ και την Ελλάδα και ως «αποσταθεροποιητικό παράγοντα» στην περιοχή. Κατηγόρησε, δε, τον Ερντογάν ότι «υποστηρίζει τον εξτρεμισμό και δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο και την κυριαρχία άλλων χωρών», και πως χρησιμοποιεί τη θρησκεία ως εργαλείο για την άσκηση μιας επεκτατικής εξωτερικής πολιτικής.

Ο Τούρκος πρόεδρος δυσφορεί για την εμπλοκή της Ε.Ε. και των ΗΠΑ στις σχέσεις της χώρας του με την Ελλάδα, αλλά και για τη συνεργασία της Αθήνας με το Κάιρο και τώρα με το Αμπου Ντάμπι, δύο σημαντικούς παράγοντες του αραβικού κόσμου, ο καθένας με το δικό του ιστορικό βάρος και συγκριτικό πλεονέκτημα.

Κανείς –και σίγουρα όχι η Ελλάδα– δεν επιχειρεί να «περικυκλώσει» την Τουρκία. Η Ελλάδα είναι η πρώτη που επιθυμεί ομαλές διμερείς σχέσεις και έχει συμφέρον αλλά και πιστεύει ειλικρινά στη στενότερη δυνατή σχέση της Τουρκίας με την Ε.Ε.

Ταυτόχρονα, δεν φοβάται. Και πέραν της δικής της σημαντικής στρατιωτικής αποτρεπτικής ισχύος, διαθέτει ένα πλέγμα συνεργασιών και συμμαχιών –από την Ευρώπη και την Αμερική, μέχρι το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τώρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα– που καμία τρίτη χώρα δεν μπορεί να αγνοήσει.