ΑΠΟΨΗ

Ο Ζισκάρ και η Ελλάδα

o-ziskar-kai-i-ellada-561185149

Πολλοί είπαν κι έγραψαν πολλά και σημαντικά για τον Βαλερύ Ζισκάρ Ντ’ Εστέν. Τον Γάλλο πρόεδρο που συνέδεσε το όνομά του, και αναπόφευκτα τη χώρα του, τόσο στενά με την Ελλάδα.

Οι λόγοι αυτής της ιδιαίτερης σχέσης είναι γνωστοί. Από την προσφορά του αεροσκάφους του στον Κωνσταντίνο Καραμανλή για να επιστρέψει στη χώρα και να αποκαταστήσει τη δημοκρατία, αλλά και την παροχή στρατιωτικών εγγυήσεων σε μια αποδυναμωμένη και αποπροσανατολισμένη Ελλάδα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, μέχρι τη σθεναρή στήριξη της ένταξης της χώρας μας στην ΕΟΚ παρότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις. Αλλά ενωμένη Ευρώπη χωρίς το λίκνο του δυτικού πολιτισμού, δεν γινόταν.

Η όλη στάση του Ζισκάρ και η συμβολή του στην εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στη χώρα μας, γέννησε το σύνθημα «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία», από τα λίγα που για σχεδόν μισό αιώνα βρίσκει ευήκοα ώτα στο μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού πολιτικού φάσματος.

Υπό αυτό το πρίσμα, η σκέψη-πρόταση που κατέθεσε ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, για την ανέγερση μιας προτομής του Ζισκάρ στην Αθήνα, δείχνει απόλυτα ορθή, ένας ελάχιστος φόρος τιμής.
Μεταρρυθμιστής στο εσωτερικό της Γαλλίας, πεπεισμένος ευρωπαϊστής και οραματιστής της ενοποίησης, ο Ζισκάρ απέδειξε με πράξεις – ουσιαστικές και σε καίριες στιγμές της ιστορίας – την αγάπη του για την Ελλάδα, περισσότερο ίσως από οποιονδήποτε άλλο ξένο ηγέτη.

Σε μια περίοδο όπου αυτή η διαχρονικά στενή συνεργασία με τη Γαλλία εμβαθύνει ακόμη περισσότερο, ειδικότερα στον αμυντικό τομέα, η συμβολική αυτή ενέργεια θα  είναι και εξαιρετικά επίκαιρη και θα συμφωνήσουν σε αυτή όλοι, ή τουλάχιστον η συντριπτική πλειονότητα κομμάτων και πολιτών. Μπορεί, δε, να υλοποιηθεί πολύ γρήγορα, στις αρχές της επόμενης χρονιάς, έτους εορτασμού της ελληνικής ανεξαρτησίας.

Θα είναι η ελάχιστη κίνηση ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης από έναν ολόκληρο λαό σε έναν μεγάλο φίλο, ένα σημαντικό Ευρωπαίο πολιτικό που πήρε από το χέρι την τραυματισμένη ελληνική δημοκρατία, βρέθηκε στοργικά στο πλάι της στα πρώτα της δύσκολα βήματα, και τη συνόδευσε με επιμονή μέχρι την ένταξή της ευρωπαϊκή οικογένεια.