ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Δεν χρειάζομαι χρήματα, αλλά ειρήνη στη χώρα μου»

Η αγωνία ενός 17χρονου Αφγανού που συμμετείχε στη συζήτηση για τους ασυνόδευτους ανηλίκους στο πλαίσιο του Athens Democracy Forum.

den-chreiazomai-chrimata-alla-eirini-sti-chora-moy-561519997

«Θα ήθελα, περισσότερο από όλα, να ζητήσω από τα Ηνωμένα Εθνη να βοηθήσουν τη χώρα μου. Εγώ βρίσκομαι εδώ αλλά η οικογένειά μου, οι φίλοι είναι εκεί και έχω μεγάλη αγωνία. Δεν χρειάζομαι χρήματα, χρειάζομαι ειρήνη στη χώρα μου. Οι Ταλιμπάν είναι τρομοκράτες, όλοι το ξέρουν, βοηθήστε μας να σταματήσουν. Οι Αμερικανοί ήταν στο Αφγανιστάν είκοσι χρόνια, έδωσαν τόσα χρήματα αλλά δεν έγινε τίποτα. Βοηθήστε μας να αλλάξει η κατάσταση». Με αυτά τα λόγια ο 17χρονος Αφγανός Μοχάμεντ (πρόκειται για ψευδώνυμο καθώς είναι ασυνόδευτος ανήλικος) απευθύνθηκε –στα αγγλικά– στους συμμετέχοντες στο πάνελ της πρωινής ενημέρωσης με τίτλο «Ασυνόδευτοι ανήλικοι: Πέφτοντας μέσα από τις ρωγμές». Η συζήτηση διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Athens Democracy Forum από τη μη κυβερνητική οργάνωση SolidarityNow σε συνεργασία με το ΕΛΙΑΜΕΠ, το Ιδρυμα Democracy and Culture Foundation και την οργάνωση Resilient Cities and Communities.

Ο Μοχάμεντ όταν πήρε τον λόγο, στην αρχή ήταν διστακτικός, όμως μέσα σε ελάχιστα λεπτά κατάφερε να περιγράψει γλαφυρά τη μεγάλη του αγωνία που είναι η δυνατότητα να ζεις τη ζωή σου όπως πρέπει να ζουν τα παιδιά της ηλικίας σου. «Δεν βρισκόμαστε πλέον στο ξεκίνημα της προσπάθειας, που έπρεπε να διαχειριστούμε πολύ επείγουσες καθημερινές ανάγκες. Τώρα πρέπει να δημιουργήσουμε έναν ιστό πιο συνεκτικό και ολοκληρωμένο στη λογική της σταθερότητας και της ποιότητας του περιβάλλοντος που αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν και όχι να προσφέρουμε “καραμέλες” και “σοκολάτες” αριστερά και δεξιά», τόνισε η γενική διευθύντρια του SolidarityNow, Αντιγόνη Λυμπεράκη. Μιλάμε συνέχεια για τα φωτεινά παραδείγματα προσφύγων που διακρίθηκαν παρά τις δυσκολίες, αλλά όπως τόνισε η κ. Λυμπεράκη, ήρθε η ώρα να δημιουργήσουμε τις συνθήκες που θα κάνουν αυτά τα παιδιά να επιθυμήσουν και να έχουν τη δυνατότητα να προσπαθήσουν για την επιτυχία. «Πλέον οι βασικές ανάγκες των προσφύγων, όπως η διαμονή, ικανοποιούνται και είναι η ώρα να σκεφτούμε τις ευκαιρίες και την ενσωμάτωσή τους. Πώς θα βοηθήσουμε τους ανθρώπους μέσα από την εκπαίδευση και την κοινωνική υποστήριξη», προσέθεσε. 

Στην κατεύθυνση αυτή το SolidarityNow επεξεργάζεται διετές πρόγραμμα, για τον σχεδιασμό του οποίου θα ξεκινήσει έρευνα πεδίου προκειμένου να καταγράψει τις ανάγκες των ασυνόδευτων ανηλίκων αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όσον αφορά την ενσωμάτωσή τους.