ΚΟΣΜΟΣ

Αμεση ανάλυση: Τα ανοιχτά μέτωπα που αφήνει φεύγοντας ο Ματέο Ρέντσι

amesi-analysi-ta-anoichta-metopa-poy-afinei-feygontas-o-mateo-rentsi-2164191

Αποχωρώντας από την πρωθυπουργία της Ιταλίας, μετά την σαρωτική ήττα στο δημοψήφισμα, ο Ματέο Ρέντσι κληροδοτεί στην επόμενη κυβέρνηση μια άμεση πρόκληση (την καυτή πατάτα των τραπεζών με το δίλημμα bail-in ή διάσωση με χρήματα των φορολογούμενων) και μια μακροπρόθεσμη, που δεν είναι άλλη από το αδιέξοδο της οικονομικής στασιμότητας και των αυξανόμενων χρεών στο τοξικό για την ιταλική οικονομία περιβάλλον της ευρωζώνης.

Η ιστορία θα είναι αμείλικτη απέναντι σε έναν πρωθυπουργό ο οποίος ανέδειξε σε υπ αριθμόν 1 προτεραιότητα της θητείας του μια συνταγματική μεταρρύθμιση δευτερεύουσας σημασίας, την στιγμή που η χώρα είχε ανάγκη πολύ ουσιαστικότερες αποφάσεις για το μέλλον της. Η επόμενη κυβέρνηση, είτε είναι τεχνοκρατική, είτε σχηματιστεί και πάλι με κορμό το δημοκρατικό κόμμα, θα κληθεί να αλλάξει τον εκλογικό νόμο και να οδηγήσει την Ιταλία σε εκλογές, το αργότερο το 2018.

Στην καλύτερη περίπτωση, οι κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις της Ιταλίας έχουν στη διάθεσή τους ακόμη ενάμιση χρόνο προκειμένου να δώσουν τις λύσεις που δεν κατόρθωσε να δώσει ο Ρέντσι. Τόσο χρόνο έχει και το πολιτικό σύστημα της Αυστρίας προκειμένου να ερμηνεύσει, να κατανοήσει και να αντιπαλέψει τις αιτίες που φέρνουν πρώτο σε δημοτικότητα το ξενοφοβικό λαϊκιστικό FPOe των Χαϊντς Κρίστιαν Στράχε και Νόρμπερτ Χόφερ.

Η ήττα του Χόφερ στις χθεσινές προεδρικές εκλογές ήταν μια ένδειξη ότι ο  άξονας της «ακροδεξιάς του σαλονιού» που τόσο μεθοδικά αναδύεται στην ευρωπαϊκή ήπειρο απέχει περισσότερο από την εξουσία απ όσο θα επιθυμούσε. Αλλά το πιο αυτοκτονικό που θα μπορούσε να κάνει η Ε.Ε. μετά από το αποτέλεσμα αυτό θα ήταν να εφησυχάσει.