ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ, ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Νομάδες κτηνοτρόφοι που ρίζωσαν στον Βόλο, οι Καρακανάδες έγιναν κασεράδες ονομαστοί, καινοτομούν με τα χέρια και μένουν πιστοί στην παράδοση και στον τόπο.

Δύο γενιές Καρακανάδων ζυμώνουν στο χέρι τα κασέρια τους στο Στεφανοβίκειο, λίγο έξω από τον Βόλο. Ο κύριος Νίκος Καρακάνας, που ίδρυσε μαζί με τα αδέρφια του το τυροκομείο το 1970, και από το 2005 και μετά, όταν τα αδέρφια αποχώρησαν, ήρθε μαζί του και ο γιος του Παναγιώτης. Η ιστορία τους ξεκινάει από πιο παλιά, τότε που η οικογένεια του κυρίου Νίκου είχε δικό της κοπάδι με κατσίκια και πρόβατα στη Βλάστη Κοζάνης, από όπου κατάγονται. Ήταν νομάδες κτηνοτρόφοι και, μαζί με τα αδέρφια και τους γονείς του, Παναγιώτη και Σουλτάνα, μετακινούνταν διαρκώς και έφτιαχναν τυριά στον δρόμο για να τα πουλάνε στις πόλεις από όπου περνούσαν. Εκείνη την εποχή έπηζαν ερασιτεχνικά κεφαλοτύρι και φέτα. Το 1970, μαζί με τα αδέρφια του, αποφάσισε να ρίξει άγκυρα στο Στεφανοβίκειο και να στήσουν εκεί ένα μικρό τυροκομείο. Έφτιαχναν φέτα αρωματική και κεφαλοτύρι επιτραπέζιο, και άρχισαν να κάνουν και μανούρι, όπως ήξεραν καλά από τους παππούδες τους (το μανούρι είναι παραδοσιακό τυρί της Βλάστης). «Το μανούρι Βόλου απέκτησε μεγάλη φήμη στην Αθήνα από όταν ήρθαμε και το πρωτοφτιάξαμε εμείς. Στη Θεσσαλία ήξεραν από κασέρια, αλλά όχι από μανούρι». Σύντομα μπήκε και το κασέρι στην παραγωγή τους, και επίσης ανθότυρο, μυζήθρα νωπή και βούτυρο. Ο Παναγιώτης, εν τω μεταξύ, σπούδασε τεχνολογία τροφίμων στην Αθήνα, πήρε μάστερ στην τυροκομία στο Ρέντινγκ της Αγγλίας και ήρθε πίσω στο Στεφανοβίκειο την εποχή που τα αδέρφια αποχώρησαν.

Δύο γενιές Καρακανάδων συντηρούν την καλή φήμη του βολιώτικου μανουριού.

Τριάντα κτηνοτρόφοι από το Βελεστίνο τούς προμηθεύουν με ντόπιο αιγοπρόβειο γάλα από ζώα ελευθέρας βοσκής, κάποιοι από τους οποίους σταθεροί συνεργάτες σαράντα χρόνια τώρα. «Σπουδαία υπόθεση η σωστή πρώτη ύλη και οι έμπιστοι συνεργάτες. Έχεις το κεφάλι σου ήσυχο». Όσο ο κύριος Νίκος χαϊδεύει το μανούρι και το φασκιώνει προσεκτικά μέσα σε υφασμάτινες τσαντίλες, ο Παναγιώτης παλεύει με την πάστα φιλάτα του κασεριού, που παράγεται από απαστερίωτο πρόβειο γάλα (ενίοτε μαζί με μικρή ποσότητα γίδινου). Μας κάνει μια μικρή επίδειξη της εντυπωσιακής παραγωγής του, που περιλαμβάνει φιλάρισμα, λιώσιμο στην κασερομηχανή και, ύστερα, ανελέητο ζύμωμα και αλάτισμα. Κάπου εκεί, δηλαδή λίγο πριν το τυρί φορμαριστεί για να ωριμάσει περί τους πέντε μήνες, ο Παναγιώτης κάνει τα μαγικά του. Καρυκεύει ένα μέρος από την πάστα φιλάτα με σκόνη μαύρου σκόρδου, που παράγουν οι συντοπίτες τους με την επωνυμία Down Village, και ένα άλλο μέρος με σπόρους βιολογικής κάνναβης της επίσης τοπικής Kannabio, αξιοποιώντας την καινοτόμο τοπική παραγωγή, ενώ μόλις κυκλοφόρησε και κασέρι με σπετσερικό, το μιξ μπαχαρικών της κερκυραϊκής κουζίνας. Το απλό κασέρι τους είναι από τα πιο νόστιμα και επιτυχημένα που έχω γευτεί, ενώ από τα καρυκευμένα κασέρια ξεχωρίζω το μαυροσκορδάτο, που έχει μια μυστήρια, καπνιστή γεύση. Αν δεν δοκιμάσετε το χρονιάρικο κασέρι, μεστό, καλοψημένο και αιχμηρό, που παράγεται σε μικρές ποσότητες (μόνο στα πρατήριά τους), δεν ξέρετε τι χάνετε.


Που βρίσκουμε τα τυριά: Στην Αθήνα βρίσκουμε το κασέρι σε μεγάλα ΑΒ Βασιλόπουλος και Σκλαβενίτης, και τα υπόλοιπα τυριά σε παντοπωλεία, όπως Λεβόν Τσερτσιάν, Συμπέθεροι, Αφοί Βασιλόπουλοι. Το χρονιάρικο κασέρι τους, εκτός Βόλου, το βρίσκουμε στο κατάστημα «Γαστρονόμος», μαζί και άλλα τυριά τους. Στη Θεσσαλονίκη τα βρίσκουμε και στα Τυροκομικά Βλάστη (Α. Παπανδρέου 238, Τ/2310-618.888).

Πρατήρια Καρακάνα στον Βόλο: Πολυμέρη 15, Τ/24210-27991 και Γ. Δήμου 41Ε, Τ/24210-27.991.

 

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ