ΘΕΑΤΡΟ

Επανασύσταση της εικόνας μέσα από μια καθαρτική διαδικασία

Επανασύσταση της εικόνας μέσα από μια καθαρτική διαδικασία

Ο σάλος που έχει προκληθεί τις τελευταίες ημέρες με τις αποκαλύψεις στον χώρο του θεάτρου δεν θα μπορούσε παρά να κινητοποιήσει και το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, το οποίο έχει ήδη προβεί στην άμεση σύσταση σε σώμα του πειθαρχικού του συμβουλίου, προκειμένου να εξετάσει τις διάφορες υποθέσεις.

«Χρειαζόμαστε ένα θεσμικό όργανο που θα βάλει μια πυξίδα σε σχέση με το ποιον θεωρούμε συνάδελφο, ποιον στηρίζουμε κ.ο.κ. Παράλληλα ωστόσο δημιουργείται και μια ομάδα εργασίας, η οποία βρίσκεται σε επαφή με δικηγόρους και ψυχολόγους, ώστε στο εξής να αντιμετωπίζουμε συνολικά τέτοια ζητήματα και με την κατάλληλη επιστημονική υποστήριξη. Κανείς να μη μένει μόνος», αναφέρει σχετικά στην «Κ» ο γενικός γραμματέας του σωματείου, Αρης Λάσκος. Ο Ελληνας ηθοποιός επισημαίνει πως στη «μεγάλη οικογένεια» του θεάτρου ακούγονταν κατά καιρούς πράγματα, ενώ μια συγκεκριμένη «μυθολογία» ακολουθούσε κάποιους ανθρώπους, όμως ο ίδιος δεν γνώριζε για συγκεκριμένα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης. «Το τεράστιο κέρδος αυτής της υπόθεσης είναι η ονομαστική καταγγελία. Τουλάχιστον στο πρώτο κύμα, αφού νομίζω πως στη συνέχεια θα σταματήσουν σταδιακά τέτοιου τύπου δημόσιες τοποθετήσεις και θα ακολουθηθούν άλλες οδοί. Προς το παρόν όμως έχει τα σωστά χαρακτηριστικά· πρόκειται για έναν χείμαρρο που είναι λογικό να ξεσπάει επειδή έχει προϋπάρξει χρόνια καταπίεση τόσο του τραύματος όσο και της αλήθειας, με τη συναποδοχή τέτοιων συμπεριφορών. Νομίζω πως η πανδημία που μας έκλεισε μέσα, σε συνδυασμό φυσικά με την εξέλιξη των παγκόσμιων κινημάτων, των πανεπιστημιακών σπουδών που εστιάζουν σε έμφυλα ζητήματα κ.ο.κ. δυνάμωσε το ερώτημα: “Σε τι επάγγελμα θέλουμε να γυρίσουμε;”».

Οταν τον ρωτάμε αν υφίσταται ο κίνδυνος της «ανθρωποφαγίας», εν μέσω ενός τέτοιου χαμού καταγγελιών, ο Αρης Λάσκος είναι αρκετά ξεκάθαρος: «Βασικά είναι προνόμιο του κλάδου μας ότι είναι ανοιχτός στα φώτα της δημοσιότητας. Φανταστείτε ότι άνθρωποι από άλλους χώρους ίσως δεν είχαν ποτέ το βήμα για να μιλήσουν. Από την άλλη όντως υφίσταται ο κίνδυνος της “ανθρωποφαγίας” και του κουρνιαχτού, όμως ηθικολογία για τους καλλιτέχνες υπάρχει δυστυχώς ούτως ή άλλως. Ο ηθοποιός εύκολα γίνεται “θεατρίνος” ή “θεατρίνα” όταν είναι να απαξιωθεί. Προσωπικά δεν θεωρώ πως ο χώρος θα στιγματιστεί συλλήβδην. Σε κάθε περίπτωση, δεν πειράζει και να καταστραφεί και ένα κομμάτι της εικόνας για να επανασυσταθεί στη συνέχεια με περισσότερη υγεία και μέσα από μια καθαρτική διαδικασία. Στο χέρι μας είναι».