ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«Εφυγε» ένας μεγάλος γλύπτης της διασποράς

efyge-enas-megalos-glyptis-tis-diasporas-2119273

Ενας από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες της ελληνικής διασποράς, ο Ιωάννης Αβραμίδης απεβίωσε στην Αυστρία σε ηλικία 93 ετών. Εργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη και την Γλυπτοθήκη στο Γουδί. Καταξιώθηκε διεθνώς για τις φιγούρες του, που θυμίζουν «αναγεννημένες αρχαίες κόρες, είναι μισά αρχιτεκτονήματα και μισές ανθρώπινες μορφές, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα πρόσωπά τους είναι υποτυπώδη, τα σώματά τους είναι σαν αφηρημένα αντικείμενα» έγραψε ξένος τεχνοκρίτης για τα γλυπτά του. Ηταν ο καλλιτέχνης εκείνος που κατάφερε να γεφυρώσει την αρχαία και την σύγχρονη τέχνη χωρίς συμπλέγματα.

Γεννήθηκε το 1922 στον Πόντο. Σπούδασε αρχικά στην Κρατική Σχολή Τέχνης του Βατούμ, την περίοδο 1937-1939. Από το 1939 ως το 1943 έζησε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Το 1942 συνελληφθη από τις δυνάμεις Κατοχής και εκτοπίστηκε στην Αυστρία. Μετά τον Πόλεμο  εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, ζωγραφική με τον Ρόμπιν Κρίστιαν Άντερσεν και γλυπτική με τον Φριτς Βοτρούμπα (1945-1956). Το 1956 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο της Ακαδημίας, στην οποία το 1968 εξελέγη καθηγητής γλυπτικής. Την περίοδο 1966-1967 δίδαξε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Αμβούργου.

Αναπτύσσοντας από το 1956, πλούσια εκθεσιακή δραστηριότητα, παρουσίασε το έργο του σε ατομικές, ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις και διακρίθηκε επανειλημμένως. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται συμμετοχές στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1956 και το 1962 και στη Documenta του Κάσσελ το 1964 και το 1977. Το 1997 οργανώθηκε αναδρομική έκθεση γλυπτικής, ζωγραφικής και σχεδίων του στην Εθνική Πινακοθήκη, μετά το τέλος τη οποίας ο καλλιτέχνης δώρισε στο Μουσείο όλα τα έργα του.

Η ανθρώπινη μορφή αποτελεί το επίκεντρο της γλυπτικής του Αβραμίδη, τόσο στα πρώιμα έργα του σε πέτρα όσο και στα μεταγενέστερα σε μπρούντζο, αλουμίνιο και τεχνητά υλικά. Μετά από μια περίοδο προσαρμογής στο ύφος του δασκάλου του Φριτς Βοτρούμπα, προχώρησε σε μια διαφορετική απόδοση της φόρμας. Με εμφανή στοιχεία της αρχαϊκής γλυπτικής, οι μορφές αποδίδονται σχηματικά, σε μορφή στήλης ή κίονα, μεμονωμένες ή σε πολλαπλούς συνδυασμούς, και χαρακτηρίζονται από τη συνύπαρξη κάθετων και οριζόντιων θεμάτων, τη σπονδυλωτή διάρθρωση και τη ρυθμική επανάληψη των στοιχείων που συνθέτουν τους όγκους. Παράλληλα με τη γλυπτική έχει ασχοληθεί με τη ζωγραφική και το σχέδιο, το οποίο καλλιέργησε είτε ως προσχέδιο για τη γλυπτική είτε ως αυτόνομο έργο.

«Ο Ιωάννης Αβραμίδης, ήταν διεθνούς φήμης γλύπτης, τον οποίο είχε τιμήσει η ελληνική πολιτεία με τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος. Από τους εξέχοντες πρωταγωνιστές της σύγχρονης ευρωπαϊκής γλυπτικής τέχνης, αλλά και ως Καθηγητής στις Ακαδημίες Καλών Τεχνών της Βιέννης και του Αμβούργου, διαμόρφωσε δύο γενιές σημαντικών καλλιτεχνών. Συλλυπούμαστε τους οικείους του και τους μεταφέρω τις ευχαριστίες όλων μας για την προσφορά του στο σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτιστικό τοπίο» αναφέρει ο υπουργός Αριστείδης Μπαλτάς σε ανακοίνωση του ΥΠΠΟ για τον σπουδαίο καλλιτέχνη.