ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«Ωδές» για τη ρωσική παρουσία στο Αγιον Ορος

odes-gia-ti-rosiki-paroysia-sto-agion-oros-2142656

Με φόρμα στιβαρή, διατηρώντας τη βυζαντινή αυστηρότητα στις γραμμές και στα ορθόδοξα σύμβολα, αλλά αφαιρώντας όπου είναι απαραίτητο για να γίνει η σύζευξη με τη σύγχρονη εποχή, ο ζωγράφος και γλύπτης Νίκος Μουρίκης ολοκλήρωσε τη σειρά κοσμημάτων «Ωδές», τα οποία σχεδιάστηκαν με αφορμή τα 1.000 χρόνια της ρωσικής παρουσίας στη μοναστική κοινότητα του Αγίου Ορους.

Κάθε ένα από τα επτά δαχτυλίδια που σχεδίασε ο κ. Μουρίκης λαμβάνει την ευλογία από την Ιερά Μονή Φιλοθέου του Αγίου Ορους, σύμφωνα με την ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση, και εγχάρακτη σφραγίδα του Ιερού Κελλίου Γενέσιον της Θεοτόκου – Παναγούδας.

Οι «Ωδές», όπως μας πληροφορεί ο κ. Μουρίκης, θα παρουσιαστούν στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας τον ερχόμενο Οκτώβριο. «Ευελπιστούμε τα κοσμήματά μας να αποτελέσουν μία αξιόλογη προσθήκη στον χώρο της ορθοδόξου χριστιανικής τέχνης», αναφέρει ο καλλιτέχνης.

Ο Νίκος Μουρίκης γεννήθηκε στο Αίγιο, σπούδασε αρχιτεκτονική στη Γένοβα της Ιταλίας και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1983 και αφιερώθηκε επαγγελματικά στην αρχιτεκτονική, χωρίς όμως ποτέ να χάσει το ενδιαφέρον του για τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Από το 2007 εντατικοποιεί την ενασχόλησή του με τις τέχνες και παράγει τις πρώτες του ελαιογραφίες, πίνακες μεγάλου μεγέθους, και από το 2012 εκθέτει κυρίως στην Ιταλία.

Στα έργα του εξερευνά κυρίως τις γυναικείες φιγούρες και την ανθρώπινη φύση, συλλαμβάνοντας προσωπικές στιγμές σε ένα δραματικό «παιχνίδι» φωτός και σκιάς, επηρεασμένος από τους Ιταλούς και τους Φλαμανδούς ζωγράφους της Αναγέννησης και του Μπαρόκ.

«Το σύμπαν του Ελληνα ζωγράφου Νίκου Μουρίκη είναι μία ζωγραφική αφήγηση λυρικής ομορφιάς της πολυπλοκότητας της ανθρώπινης ψυχής. Αγαπημένο του θέμα είναι η γυναικεία φιγούρα, της οποίας με εξαιρετική ευαισθησία συλλαμβάνει την πιο απόκρυφη ουσία, αποκαλύπτοντας τις μυστικές κινήσεις της καρδιάς», αναφέρει η ιστορικός τέχνης Φλάβια Μοτολέζε, με αφορμή την ατομική του έκθεση στο Παλάτσο Στέλλα της Γένοβας το 2014.