ΒΙΒΛΙΟ

Η Αγκάθα Κρίστι σε γαλλικό νουάρ

i-agkatha-kristi-se-galliko-noyar-2087874

Antoine Bello,
Ερευνα για την εξαφάνιση της Εμιλί Μπρυνέ,
μτφρ. Τιτίκα Δημητρούλια
εκδ. Πόλις

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα εξώφυλλο των εκδόσεων «Πόλις» μας κερδίζει με την πρώτη ματιά. Αυτήν τη φορά όμως νομίζω ότι είναι ένα από τα πιο εμπνευσμένα εξώφυλλα. Είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, σύγχρονο, του Αντουάν Μπελό, αλλά στο εξώφυλλο αποτυπώνεται μια εξοχική βρετανική κατοικία και κάπου στον λόφο δίπλα περπατά η Αγκάθα Κρίστι αυτοπροσώπως, έχοντας δίπλα της τον σύζυγό της. Και όχι αδίκως, γιατί σ’ αυτό το αστυνομικό μυθιστόρημα πρωταγωνιστεί η Αγκάθα Κρίστι και, ασφαλώς, ο Ηρακλής Πουαρό, και πολλές ιστορίες που η Μεγάλη Κυρία της αστυνομικής λογοτεχνίας μας έχει χαρίσει.

Διότι ο 45άρης Αντουάν Μπελό έγραψε ένα βιβλίο στις σελίδες του οποίου συμπυκνώνει όλες τις γοητευτικές συνταγές του παλιού αστυνομικού μυθιστορήματος και, βεβαίως, μας καλεί να παρακολουθήσουμε μια «μονομαχία» ευφυΐας ανάμεσα στους δύο βασικούς πρωταγωνιστές: τον βασικό ύποπτο του βιβλίου, τον 48χρονο Κλωντ Μπρυνέ, έναν λαμπρό αλλά αλαζονικό νευρολόγο, που εύκολα γίνεται αντιπαθής, και τον συνταξιούχο επιθεωρητή Ασίλ Ντυνό, ο οποίος, εκτός από μεγάλη πείρα, έχει και αμνησία… Μια περίεργη μορφή αμνησίας, αφού κάθε πρωί έχει ξεχάσει τι ακριβώς έκανε την προηγούμενη μέρα. Για να βοηθήσει τον εαυτό του αρχίζει να κρατά σημειώσεις, που γρήγορα αρχίζει να μην τις εμπιστεύεται. Και καλεί σε βοήθεια τον αγαπημένο του ήρωα: τον Πουαρό, αλλά και τον Χίτσκοκ, τον Ντίκενς, τον Ζιντ, και άλλους.

Εξίσου φανατικός αναγνώστης της αστυνομικής λογοτεχνίας είναι όμως και ο νευρολόγος, στον οποίο στρέφονται όλες οι αρχικές υποψίες. Και τότε αρχίζουν να αλληλογραφούν οι δύο άντρες. Και στις σελίδες του βιβλίου παρακολουθούμε μια αλληλογραφία και μια υψηλότατου επιπέδου διανοητική αναμέτρηση με θέμα το τέλειο έγκλημα, αλλά και την τέχνη του αστυνομικού μυθιστορήματος. Και στην πορεία της επίλυσης μιας υπόθεσης, αυτής που ερευνά την εξαφάνιση της Εμιλί Μπρυνέ, μας δίνεται η δυνατότητα όχι απλώς να κάνουμε επανάληψη σε μερικές από τις υποθέσεις της Αγκάθα Κρίστι που ανέλαβε να λύσει ο Ηρακλής Πουαρό, αλλά και να μετρήσουμε τις βεβαιότητές μας. Διότι σ’ αυτό το βιβλίο οι δύο ήρωες λατρεύουν την Αγκάθα Κρίστι, αλλά δεν είναι απολύτως πεισμένοι -ο ένας τουλάχιστον- για τις μεθόδους και την αποτελεσματικότητα της δράσης του πιο δημοφιλούς επιθεωρητή, του Ηρακλή Πουαρό.

«Αγαπητέ Ασίλ, Εκπλήσσομαι και, για να είμαι ειλικρινής, αρχίζω να ανησυχώ με την ενοχλητική τάση του Πουαρό να θανατώνει ή να ωθεί στην αυτοκτονία όσους θεωρεί ενόχους. Μετά το “Ποιος σκότωσε τον Αρκόυντ”, νάτον που υποτροπιάζει και πάλι στην “Αυλαία”. (…) Τις τελευταίες εβδομάδες η Αγκάθα Κρίστι έχει ανέβει πολύ στην εκτίμησή μου. Αντιθέτως, κανείς δεν μπορεί να μου βγάλει απ’ το μυαλό την ιδέα ότι η φήμη του Ηρακλή Πουαρό είναι υπερβολική. Αραγε μόνο εγώ βλέπω ότι η γριά κουκουβάγια περνιέται για Θεός; (…) Ευτυχώς η τύχη το έφερε να έχετε αναλάβει εσείς και όχι ο Πουαρό την υπόθεσή μου», λέει σε μία από τις επιστολές του. Αυτό το βιβλίο είναι μια απρόβλεπτα έξυπνη καλοκαιρινή συντροφιά.