ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Μπερλινάλε με άρωμα Γαλλίας

g_cult_b01--3

Αυλαία έριξε και επισήμως την Κυριακή η φετινή Μπερλινάλε, η οποία επί 10 ημέρες συγκέντρωσε τα φώτα και το ενδιαφέρον (τουλάχιστον) του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Λέμε τουλάχιστον, διότι ελάχιστα φιλμ από την άλλη όχθη του Ατλαντικού έκαναν το ταξίδι έως το Βερολίνο, ενώ και η συνήθως ισχυρή ασιατική εκπροσώπηση ήταν λιγότερο έντονη στην 69η Μπερλινάλε. Σε κάθε περίπτωση, τα πρώτα βραβεία τα πήραν οι… Γάλλοι. Η Χρυσή Αρκτος κατέληξε στο γαλλικής παραγωγής «Synonyms» του Ισραηλινού Ναντάβ Λαπίντ, ενώ και το δεύτερο βραβείο της επιτροπής της προεδρεύουσας Ζιλιέτ Μπινός πήγε στο «By the Grace of God» του Φρανσουά Οζόν.

Να τα πάρουμε όμως με τη σειρά: το «Synonyms» αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού Εβραίου, ο οποίος, αηδιασμένος από τον συντηρητισμό της σύγχρονης πατρίδας του, βρίσκει καταφύγιο στο Παρίσι, αποκηρύσσοντας την καταγωγή του. Και εκεί ωστόσο θα διαπιστώσει πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς ρόδινα. Η ταινία βραβεύθηκε, αν και απέσπασε ανάμεικτα σχόλια από τους κριτικούς, ακριβώς δηλαδή όπως και το φιλμ του Φρανσουά Οζόν, που τιμήθηκε με την Αργυρή Αρκτο. Εχοντας ιδία άποψη για το φιλμ του Γάλλου σκηνοθέτη –μιας και προβλήθηκε τις ημέρες που βρεθήκαμε στο φεστιβάλ– μοιάζει ακατανόητο πώς επικράτησε μια ταινία αγαθών μεν προθέσεων (ασχολείται με μια πραγματική υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης από καθολικό ιερέα), υπερβολικά φλύαρης δε εκτέλεσης – ένα δίχως ρυθμό «Spotlight».

Κατά τα λοιπά, το ασιατικό σινεμά, που αναφέραμε και παραπάνω, επιβραβεύθηκε στα πρόσωπα των Κινέζων Γονγκ Μέι και Γουάνγκ Ζιγκτσούν, οι οποίοι διακρίθηκαν για τις συγκινητικές ερμηνείες τους ως ζευγάρι στο «So Long, My Son». Επιπλέον το ιαπωνικό «37 Seconds» τιμήθηκε από το κοινό, ξεχωρίζοντας σε ένα αρκετά ενδιαφέρον Πανόραμα, όπου έλαβε μέρος και ο Σύλλας Τζουμέρκας. Για να επιστρέψουμε στο διαγωνιστικό, το βραβείο σκηνοθεσίας πήγε στην Ανγκελα Σάνελεκ για το αβάσταχτα επιτηδευμένο «I Was at Home, But», ενώ εκείνο του σεναρίου απονεμήθηκε στους Μαουρίτσιο Μπαρούτσι, Ρομπέρτο Σαβιάνο και Κλάουντιο Τζοβανέζι για το (όντως καλογραμμένο) γκανγκστερικό «Piranhas». Τέλος, αν και σχετικά φτωχή, από άποψη ποιότητας, η φετινή διοργάνωση πήγε εξαιρετικά με κριτήρια προσέλευσης. Ο απερχόμενος διευθυντής Ντίτερ Κόσλικ είδε 335.000 εισιτήρια να διατίθενται και το κοινό να κατακλύζει τις αίθουσες. Αν μη τι άλλο, η κληρονομιά του είναι απτή.