ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Νέες ταινίες: Κλασικός τρόμος, ανεξάρτητη πνοή

Νεκρωταφίο Ζώων ***
ΤΡΟΜΟΥ (2019)
Σκηνοθεσία: Κέβιν Κολς, Ντένις Γουίντμαϊρ
Ερμηνείες: Τζέισον Κλαρκ, Εϊμι Σέιμετζ, Τζον Λίθγκοου

Από τα βιβλία του Στίβεν Κινγκ που μεταφέρονται σωρηδόν στη μεγάλη ή στη μικρή οθόνη, λίγα πετυχαίνουν να «κληρονομήσουν» την ατμόσφαιρα του προτύπου τους και ελάχιστα να τη μετουσιώσουν σε κινηματογραφική αξία. Από αυτή την άποψη, η ταινία των Κέβιν Κολς και Ντένις Γουίντμαϊρ είναι επιτυχημένη· εδώ έχουμε ένα άρτιο φιλμ τρόμου χωρίς περιττές υπερβολές, ούτε όμως και δημιουργικές εκπλήξεις.

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο γιατρός Λούις Κριντ, ο οποίος μαζί με τη σύζυγο και τα δυο του μικρά παιδιά μετακομίζει από την πολύβουη Βοστώνη στην επαρχία. Σύντομα, ωστόσο, η οικογένεια θα ανακαλύψει πως το νέο της σπίτι γειτονεύει με ένα κάπως ανατριχιαστικό νεκροταφείο ζώων, το οποίο συνδέεται με κάποιες αλλόκοτες τελετές. Οταν η τραγωδία θα χτυπήσει την πόρτα τους, ο Λούις στρέφει εκεί τις ελπίδες του.

Από τα πρώτα λεπτά της ταινίας η απειλή είναι παρούσα και διαρκής. Οι συμβάσεις του τρόμου χρησιμοποιούνται απλά και λειτουργικά, με το μυστικό να βρίσκεται στο μέτρο: κάθε σκηνή, κάθε σεκάνς τρόμου διαρκεί όσο χρειάζεται ώστε να προστεθεί στο σύνολο και να μας οδηγήσει στην (κατάμαυρη) καρδιά του μύθου του Κινγκ. Αυτός πηγάζει από την πανάρχαιη σχέση του ανθρώπου με τη γη και τα τελετουργικά έθιμα της ταφής, που έχουν φτάσει ώς τις μέρες μας φιλτραρισμένα μέσα από διάφορους, πολλές φορές ξεχασμένους, πολιτισμούς.

Προεκτείνοντας στο φιλοσοφικό πεδίο, το φιλμ μάς οδηγεί ακόμη προς τον αιώνιο τρόμο της απώλειας, του θανάτου του αγαπημένου προσώπου που αφήνει πίσω ένα τεράστιο κενό. Βέβαια, όλα τα παραπάνω εξετάζονται κάπως επιφανειακά και εκ του προχείρου, μένοντας περισσότερο σε επίπεδο ατμόσφαιρας, όμως και μόνο το γεγονός πως υπάρχουν συνιστά επιτυχία για το είδος.

Ο δρόμος του κεραυνού ***
ΔΡΑΜΑ (2018)
Σκηνοθεσία: Τζιμ Κάμινγκς
Ερμηνείες: Τζιμ Κάμινγκς, Κένταλ Φαρ, Νάικαν Ρόμπινσον

Ο Τζιμ Κάμινγκς φέρνει εις πέρας ένα αξιοσημείωτο one man show, γράφοντας το σενάριο, σκηνοθετώντας, πρωταγωνιστώντας και καταφέρνοντας τελικά να αποσπάσει ένα σωρό βραβεία του ανεξάρτητου σινεμά. Ηρωας της ταινίας του είναι ο… Τζιμ, αστυνομικός και πατέρας ενός μικρού κοριτσιού, ο οποίος βλέπει τη ζωή του να καταρρέει μετά το διαζύγιο και τον θάνατο της μητέρας του. Προσπαθώντας να βάλει τα πράγματα σε τάξη, θα κάνει μερικές επιπόλαιες επιλογές με κωμικοτραγικά, πολλές φορές, αποτελέσματα.

Γενικώς ο όρος «κωμικοτραγικός» είναι το κλειδί για την περιγραφή ολόκληρης της ταινίας, η οποία ισορροπεί εντυπωσιακά ανάμεσα σε αντικρουόμενα αισθήματα. Από την πρώτη, σχεδόν ανεκδιήγητη, σκηνή της κηδείας μέχρι και το συγκινητικό φινάλε, ο Κάμινγκς δημιουργεί έναν απρόβλεπτο στρόβιλο –σεναριακά και ερμηνευτικά– που επιτυγχάνει να αποφύγει τα περισσότερα από τα κλισέ του είδους.

Ταυτόχρονα, θίγει διαχρονικά θέματα, όπως οι οικογενειακές σχέσεις αλλά και πιο επίκαιρα, όπως ο ρατσισμός ή η ψυχολογική πίεση του σύγχρονου κόσμου. Κυρίως μεταχειρίζεται έξυπνα μια απλή ιστορία, δίχως να προσπαθεί να της αποδώσει παραπάνω δραματουργικό βάρος από αυτό που της αναλογεί, περικλείοντάς τη με ένα συχνά αλλόκοτο αλλά όχι δυσάρεστο χιούμορ. Φυσικά, ο Κάμινγκς δεν κάνει καμιά κινηματογραφική τομή· αντιμετωπίζει με ευαισθησία το θέμα του και προσθέτει μπόλικο προσωπικό στοιχείο και γνήσια εναλλακτική διάθεση. Πολλές φορές η απλότητα είναι και η καλύτερη οδός.

Επαφή **½
Σκηνοθεσία: Τώνης Λυκουρέσης
Ερμηνείες: Νένα Μεντή, Χρήστος Λούλης, Βασίλης Κουκαλάνι
Ενταση στο ασανσέρ

Με ένα σπονδυλωτό φιλμ που εκτυλίσσεται στη σύγχρονη Αθήνα, ο Τώνης Λυκουρέσης («Σκλάβοι στα δεσμά τους») επιχειρεί να πιάσει τον κοινωνικό σφυγμό της πόλης. Καλοκαίρι και ένα αιφνίδιο μπλακ άουτ αφήνει, ως συνήθως, αρκετό κόσμο μέσα στα σταματημένα ασανσέρ. Πέντε ακινητοποιημένοι θάλαμοι θα γίνουν το σκηνικό διαφορετικών ιστοριών, που αντικατοπτρίζουν μια κοινωνία σε (γενικότερη) κρίση. Κάποιες από τις αφηγήσεις λειτουργούν καλύτερα από άλλες –εξαιρετικό το απόσπασμα με τον Αλβανό και τον Σύρο μετανάστη– σε ένα φιλμ, που προσπαθεί μέσω της κλιμακούμενης έντασης να αναδείξει τις προθέσεις του. Συχνά το αποτέλεσμα είναι αρκετά σχηματικό, όχι όμως δίχως αξία.

Θέλημα Θεού **½
Σκηνοθεσία: Φρανσουά Οζόν
Ερμηνείες: Μελβίλ Πουπό, Ντενίς Μενοσέτ, Σουάν Αρλό
Σκάνδαλο στον κλήρο

Ο Φρανσουά Οζόν απέσπασε την Αργυρή Αρκτο στο περασμένο Φεστιβάλ Βερολίνου με ένα φιλμ αρκετά διαφορετικό σε σχέση με όσα μας έχει συνηθίσει. Αυτό αφηγείται την αληθινή ιστορία του αγώνα τριών ανδρών και των υποστηρικτών τους ενάντια στον κληρικό που τους κακοποίησε σεξουαλικά ως παιδιά. Στο κάδρο μπαίνει προφανώς και η ίδια η Καθολική Εκκλησία, με την ταινία να σκιαγραφεί λεπτομερέστατα το ψυχικό φορτίο των πρωταγωνιστών και τον αντίκτυπο στις ζωές τους. Αγαθές προθέσεις, ντοκιμαντερίστικο στυλ, αλλά και μπόλικη φλυαρία σε ένα υπερβολικά μεγάλης διάρκειας φιλμ που μπλέκεται στην πορεία και χάνει τον ρυθμό του, παρά την καλή ατμόσφαιρα και τις γενικώς θετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών του.

Shazam! **
Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φ. Σάντμπεργκ
Ερμηνείες: Ζάκαρι Λίβαϊ, Μαρκ Στρονγκ, Ασερ Εϊντζελ
Ορφανός υπερήρωας

Με σκηνοθέτη προερχόμενο από το είδος του τρόμου («Lights Out», «Αnnabelle: Creation») αλλά στόχευση ξεκάθαρα στο εφηβικό κοινό των μούλτιπλεξ, η DC μάς συστήνει έναν «κωμικό» σούπερ ήρωα. Ο Shazam είναι το alter ego του Μπίλι, ενός 14χρονου ορφανού, η ζωή του οποίου θα αλλάξει χάρη στις υπεράνθρωπες δυνάμεις. Αντίπαλός του ο σατανικός Δρ Σιβάνα (Μαρκ Στρονγκ) και τα 7 θανάσιμα… αμαρτήματα, ενώ στο πλευρό του θα σταθούν τα υπόλοιπα μέλη της καινούργιας θετής του οικογένειας. Ενας «Deadpool» για ανηλίκους, χωρίς όμως το μπρίο του παλαβού «συναδέλφου», ο ήρωας της ταινίας έχει κάποια κωμική φλέβα, η οποία ωστόσο σύντομα εξαντλείται και χάνεται μέσα σε μία κατά τα άλλα προχειροφτιαγμένη ιστορία.

The Waiter **½
Σκηνοθεσία: Στηβ Κρικρής
Ερμηνείες: Αρης Σερβετάλης, Γιάννης Στάνκογλου, Κιάρα Γκενσίνι
Νουάρ στην Αθήνα

Ντεμπούτο στις μεγάλου μήκους ταινίες για τον Στηβ Κρικρή, ο οποίος δημιουργεί ένα μυστηριώδες νεονουάρ, τοποθετημένο στη σύγχρονη Αθήνα. Ηρωάς του είναι ο Ρένος (Αρης Σερβετάλης), ένας μονομανής άνδρας, ο οποίος δουλεύει ως σερβιτόρος σε κάποιο πολυτελές καφέ. Η ήρεμη ζωή του θα διαταραχθεί όταν ο γείτονάς του εξαφανίζεται και στη θέση του έρχεται ένα αινιγματικό ζευγάρι. Τρομοκρατημένος αλλά και ταυτόχρονα παράξενα γοητευμένος από τη νέα κατάσταση, ο Ρένος θα τους προσεγγίσει βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του. Ωραία ατμόσφαιρα και υποδειγματική, χαμηλότονη ερμηνεία από τον Σερβετάλη, σε ένα ιδιαίτερο φιλμ, το οποίο όμως προδίδεται από το κάπως αμήχανο σενάριό του.

Εμείς…
Εναν από τους πιο ιδιαίτερους κινηματογραφιστές εν ζωή φέρνει στην Αθήνα η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Ο λόγος για τον Βέρνερ Χέρτζογκ, ο οποίος θα βρεθεί εδώ στις 15 του μήνα (7 μ.μ.) για μια συζήτηση με τον σπουδαίο Αμερικανό διανοούμενο Πολ Χολντενγκρέιμπερ. Ετσι το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει και να ακούσει από κοντά τον δημιουργό εμβληματικών ταινιών μυθοπλασίας όπως το «Αγκίρε, η μάστιγα του Θεού», αλλά και πλήθους εξαιρετικών ντοκιμαντέρ. Προβολές των φιλμ θα γίνουν στη Στέγη (11/4) και στο Ινστιτούτο Γκαίτε (13/4).

…και οι άλλοι
Μπορεί το «Game of Thrones» να ετοιμάζεται να μας αφήσει τηλεοπτικά μετά και την προβολή του επερχόμενου 8ου κύκλου (14/4 η πρεμιέρα), ωστόσο η HBO δεν πρόκειται να αφήσει ανεκμετάλλευτο το πολύτιμο ποπ φαινόμενο. Οπως έγινε γνωστό, από το 2020, οι φαν της σειράς θα μπορούν να επισκεφθούν μια ιδιαίτερη «τουριστική τοποθεσία» στη Βόρεια Ιρλανδία, μεγέθους 110.000 τετραγωνικών, η οποία θα τους πηγαίνει πίσω στον μυθικό κόσμο του Γουέστερος και των επτά βασιλείων του. Αυθεντικά κοστούμια, σκηνικά, αλλά και αρκετή δράση θα είναι τα συστατικά μιας (σχεδόν δεδομένης) εμπορικής επιτυχίας.