ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Θερινό στο «Μαϊάμι» και στη «Ρία»

shutterstock_480989140

Ενα χρόνο μετά τη φονική πυρκαγιά, λίγο πριν από την είσοδο Α΄ του Νέου Βουτζά, το τοπίο αλλάζει. Ο περιφραγμένος χώρος με τα κατάλοιπα των ρωμαϊκών κτιρίων οικιστικού και βιοτεχνικού χαρακτήρα καθαρίστηκε από την αρμόδια εφορεία αρχαιοτήτων, όμως η ταμπέλα παραμένει καψαλισμένη. Δεν είναι η μόνη. Τουλάχιστον άδειασε το μεγάλο οικόπεδο στην απέναντι γωνία, χώρος απόθεσης των καμένων δένδρων που υλοτομήθηκαν στην περιοχή. Επί μήνες συγκεντρωνόταν εκεί όλη η καμένη ύλη – 20.000 τόνοι καμένα υλικά! Τώρα απομακρύνθηκαν, μαζί και τα προστατευτικά, για να δούμε ότι άδειασε επιτέλους η πυριτιδαποθήκη.

Από το πευκόδασος αριστερά δεν έχει μείνει τίποτα, μοιάζει με έρημο τόπο. Οι τσιμεντένιοι όγκοι των σπιτιών μοιάζουν μεγαλύτεροι. Δεξιά, πολλές στέγες χάσκουν ανοικτές, με τα σημάδια της τραγωδίας πάνω τους ακόμη. O,τι επέζησε από πράσινο είναι οι πικροδάφνες κατά μήκος της λεωφόρου και κάποια πλατάνια που πήραν πάλι πάνω τους. Το τοπίο έχει αλλάξει δραματικά και, παρότι οι διαδρομές είναι συχνές προς τα εδώ, ακόμη μπερδεύομαι με τη διασταύρωση που οδηγεί στο Μάτι. Τίποτα δεν θυμίζει την παλιά είσοδο της Κυανής Ακτής.

Oταν σουρουπώνει, η εικόνα αλλάζει. Το Μάτι επιμένει, όχι μόνο με τους κατοίκους του, αλλά και με όσους το υποστηρίζουν από τους κοντινούς δήμους. Το γωνιακό καφέ στον κεντρικό δρόμο είναι γεμάτο από παρέες, κάποιες βεράντες φωτεινές με φίλους και γείτονες. Το θερινό σινεμά «Μαϊάμι» έχει τον δικό του κόσμο. Προχθές πήγαν να παρακολουθήσουν την τελευταία ταινία του Ταραντίνο «Κάποτε στο… Χόλιγουντ», και πιο κάτω, στην καμένη Ποσειδώνος, με πολλά πεύκα ξυρισμένα στους κήπους που κάηκαν, επιμένει ακόμη ένα θερινό σινεμά, η «Ρία».

Κι εδώ, ανάμεσα στους θεατές, είναι κάτοικοι της περιοχής, μα κυρίως άλλοι που ήρθαν από διπλανούς οικισμούς, της Ραφήνας, της Νέας Μάκρης, του Πικερμίου, της Παλλήνης, για να δουν το «Μια βροχερή μέρα στη Νέα Υόρκη» του Γούντι Aλεν. Και στις δύο περιπτώσεις οι θεατές θα μπορούσαν να επιλέξουν πλησιέστερους κινηματογράφους. Προτίμησαν να υποστηρίξουν τα θερινά σινεμά μιας βαριά πληγωμένης περιοχής.