ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ταξίδι στον μαγικό κόσμο του κινουμένου σχεδίου

Ταξίδι στον μαγικό κόσμο του κινουμένου σχεδίου

Γιορτινές μέρες και γονείς και παιδιά ή… μεγαλύτερα παιδιά πέφτουν με τα μούτρα στα κινηματογραφικά animation, είτε στις αίθουσες που συνήθως τα τιμούν τέτοιο καιρό είτε στη ζεστασιά του σπιτιού. Με την ευκαιρία του κλεισίματος της δεκαετίας, συγκεντρώνουμε πέντε φιλμ κινουμένων σχεδίων –για την ακρίβεια 4 συν 1– τα οποία αξίζει κάποιος να θυμάται και να ξαναδεί, από τα τελευταία χρόνια. Ολα τους, πέραν των άλλων, είναι και αντιπροσωπευτικά του σύγχρονου χαρακτήρα που έχει πάρει πια η τέχνη του παραδοσιακού animation, με την τεχνολογία να έχει φέρει κι εκεί μεγάλες αλλαγές.

«Toy Story 3» (2010): Στις αρχές της δεκαετίας και με την εφευρετική Pixar να έχει πια περιέλθει στην κατοχή της Ντίσνεϊ, τα δύο μεγάλα στούντιο συνεργάζονται για το δεύτερο σίκουελ μιας από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του σύγχρονου τρισδιάστατου κινουμένου σχεδίου. Και το καταφέρνουν εξαιρετικά, αναβιώνοντας τον κόσμο των ζωντανών παιχνιδιών και φτιάχνοντας ένα πολύχρωμο φιλμ με μπόλικο χιούμορ αλλά ακόμη περισσότερη συγκίνηση. Ειδικά το φινάλε ήταν υπεύθυνο για αρκετά δάκρυα στις αίθουσες, αποσπώντας φυσικά και το σχετικό Οσκαρ.

taxidi-ston-magiko-kosmo-toy-kinoymenoy-schedioy0
Ο Μπαζ, ο Γούντι και η υπόλοιπη παρέα των παιχνιδιών συναντιούνται ξανά (αριστερά). Στο κέντρο, ο επίδοξος σερίφης Ράνγκο σε μια τρελή περιπέτεια και, δεξιά, ο μικρός Μεξικανός τροβαδούρος Coco.

«Rango» (2011): Μετά τους πρώτους εξαιρετικούς «Πειρατές της Καραϊβικής», ο Γκορ Βερμπίνσκι περνάει και στις ταινίες για παιδιά σκηνοθετώντας ένα γουέστερν αισθητικής animation, με πρωταγωνιστή έναν ανεκδιήγητο χαμαιλέοντα, ο οποίος φιλοδοξεί να γίνει σερίφης. Παλαβή περιπέτεια, διασκεδαστική δράση, έξυπνοι χαρακτήρες και ένα ασυναγώνιστο σενάριο κάνουν εδώ όλη τη δουλειά, σε ένα φιλμ αρκετά διαφορετικό από τα περισσότερα του είδους. Αν είναι δυνατόν, προτιμήστε την αγγλόφωνη εκδοχή με υπότιτλους, με τη φωνή του Τζόνι Ντεπ.

«Coco» (2017): Ακόμη μία συνεργασία της Ντίσνεϊ με την Pixar έφερε το τελευταίο σπουδαίο πρωτότυπο animation (όχι σίκουελ) που βγήκε από τα συγκεκριμένα στούντιο, τοποθετημένο μάλιστα στο εξωτικό Μεξικό. Ο μικρός Μιγκέλ έχει όνειρο να γίνει σπουδαίος μουσικός, όμως η συγκεκριμένη τέχνη αποτελεί κανονικό casus belli για την οικογένειά του. Καθώς ξημερώνει η περίφημη Ημέρα των Νεκρών, ο Μιγκέλ θα καταλήξει σε έναν θαυμαστό, παράλληλο κόσμο, παρέα με τον πιστό του σκύλο, τον Δάντη, κι έναν καινούργιο, ελαφρώς… κοκαλιάρη φίλο. Το φιλμ μάς κάνει μια ωραία βόλτα μέχρι το Μεξικό, για να υμνήσει τη μουσική της χώρας και να μας συστήσει τις γοητευτικές παραδόσεις του.

«Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-σύμπαν» (2018): Ενας πελώριος αριθμός animators συνεργάστηκε για να δημιουργήσει όχι απλώς την καλύτερη ταινία, σχετική με τον άνθρωπο-αράχνη, αλλά και το κορυφαίο κινούμενο σχέδιο της δεκαετίας. Ο νεαρός Μάιλς Μοράλες, μισός Λατίνος και μισός Αφροαμερικανός, παλεύει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του νέου κυριλάτου σχολείου του στο Μανχάταν, όταν θα πέσει θύμα τσιμπήματος μιας (αναπόφευκτης) αράχνης. Οπτικά μαγευτικό, με λεπτομέρειες που συναντάς ακριβώς μόνο στα πιο καλοφτιαγμένα κόμικς, το φιλμ προσγειώνει μικρούς και μεγάλους σε μια απόλυτα σύγχρονη Νέα Υόρκη. Το απολαυστικό χιούμορ, οι μουσικές του, η ταχύτητα και η «τρέλα» των διάφορων σκηνών συνθέτουν το κολάζ ενός ποπ πυροτεχνήματος, κατάλληλου για όλους.

«Ψυχρά και ανάποδα 2» (2019): Η πιο αξιόλογη από τις παιδικές ταινίες που κυκλοφορούν αυτόν τον καιρό στις αίθουσες είναι το σίκουελ της αγαπημένης περιπέτειας των κοριτσιών. Η μικρή Ελσα του προηγούμενου μέρους έχει πια μεγαλώσει και μαζί με την αδελφή της, Αννα, τον Κρίστοφ, τον τάρανδο Ολαφ και τον χιονάνθρωπο Σβεν θα ξεκινήσουν ένα καινούργιο ταξίδι, επικίνδυνο όσο και συναρπαστικό, προκειμένου να σώσουν για ακόμη μία φορά το βασίλειό της. Με τους ήρωες να είναι μεγαλύτεροι –ας πούμε έφηβοι– η καινούργια ταινία είναι πιο σκοτεινή και μας ταξιδεύει σε μονοπάτια και πέρα από την απλή παιδική ευθυμία.