ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Σε μη βιώσιμα επίπεδα κινείται το clawback, τονίζει η Κομισιόν

gkat_27_0000_page_1_image_0001

Ηχηρό μήνυμα για τη διόγκωση του clawback που ζητεί ο ΕΟΠΥΥ από τους παρόχους του, στέλνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην τρίτη έκθεση ενισχυμένης εποπτείας, με τους εκπροσώπους της φαρμακοβιομηχανίας να υπογραμμίζουν ότι «για πρώτη φορά η Κομισιόν αναγνωρίζει ότι το clawback είναι ανεξέλεγκτο και ότι κινείται σε μη βιώσιμα επίπεδα». Οπως επισήμανε ο ΣΦΕΕ σε σχετική ανακοίνωσή του, οι φαρμακευτικές εταιρείες υπερφορολογούνται διαρκώς, διότι το clawback που καλούνται να επιστρέψουν στο Δημόσιο αυξάνεται «ανεξέλεγκτα χρόνο με τον χρόνο». Η έκθεση της Κομισιόν περιλαμβάνει γράφημα που αποτυπώνει την αύξηση του clawback από τα 79 εκατ. ευρώ το 2012 στα 580 εκατ. ευρώ για το 2018.

Παράλληλα, όπως επισημαίνει ο ΣΦΕΕ, οι υποχρεωτικές επιστροφές που πληρώνουν οι εταιρείες προβλέπεται να ξεπεράσουν τα 680 εκατ. ευρώ για το τρέχον έτος, «γεγονός που αποδεικνύει ότι η υπερφορολόγηση θα ξεπεράσει το 70%».

Ας σημειωθεί ότι το clawback αποτελεί μνημονιακό μέτρο και αφορά το ποσό που καλούνται να πληρώσουν οι εταιρείες όταν καταγράφεται υπέρβαση του ορίου της φαρμακευτικής δαπάνης.

Στην έκθεσή της, η Κομισιόν αναφέρει την ανάγκη να υλοποιηθούν διαρθρωτικά μέτρα για τη συγκράτηση της δαπάνης, τα οποία θα αποβλέπουν και στον περιορισμό της ζήτησης, κάτι που κατά τον ΣΦΕΕ έχει προταθεί από τον Σύνδεσμο εδώ και αρκετό διάστημα. Σε αυτά περιλαμβάνεται η ανάγκη για την πλήρη και ουσιαστική εφαρμογή –και όχι απλή νομοθέτηση– διαρθρωτικών αλλαγών, συμπεριλαμβανομένων των θεραπευτικών πρωτοκόλλων, της επιτροπής διαπραγμάτευσης, των μητρώων ασθενών για ΦΥΚ, του ελέγχου των συνταγών από τους γιατρούς και της χορήγησης φαρμάκων από φαρμακοποιούς. Τέλος, στην ανακοίνωσή του ο ΣΦΕΕ υποστηρίζει πως το πιο σημαντικό σημείο της έκθεσης είναι εκείνο που αναφέρεται στην ανάγκη να υπάρξει συνυπευθυνότητα της πολιτείας και των φαρμακευτικών εταιρειών στην υπέρβαση της δαπάνης, ζητώντας επίσης τον καθορισμό ανωτάτου ορίου στο clawback και την αναθεώρηση του ύψους της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης για το φάρμακο, με βάσει τις ανάγκες της χώρας.