ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «Κ»

Όταν η γραβιέρα φόρεσε κιλτ!

Οι πιο ενδιαφέροντες συνδυασμοί τυριών και malt ουίσκι.

Όταν η γραβιέρα φόρεσε κιλτ!

Η διαφυγή αυτούς τους ατέλειωτους μήνες της ταξιδιωτικής απραξίας είναι οι virtual αποδράσεις σε μέρη που αγάπησα. Ανάμεσά τους τα σκήπτρα κρατάει πάντα η Σκωτία, μια χώρα που γνώρισα καλά και αγάπησα πολύ. Έτσι, προχθές, με ένα ποτήρι Caol Ila στο χέρι, βρέθηκα στο υπέροχο αποστακτήριο του αγαπημένου μου malt ουίσκι, μπροστά στους τεράστιους χάλκινους άμβυκες, να ατενίζω τον πορθμό του Islay στο ομώνυμο νησί. Νοσταλγία. «Ας την κάνουμε νόστιμη», σκέφτηκα και αποφάσισα να δώσω μια άλλη διάσταση στο βραδινό μας, παρουσιάζοντας έναν δίσκο με τυριά που θα συνοδεύουν malt ουίσκι.

Σίγουρα πρόκληση, που στην πραγματικότητα δεν είναι πολύ πιο επικίνδυνη από το να συνδυάσεις σωστά κρασί με τυριά, μια καθόλου, μα καθόλου εύκολη υπόθεση. Ταιριάζει το τυρί με το ουίσκι; Ύστερα από αρκετές δοκιμές, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο συνδυασμός τυριών και malt ουίσκι είναι σε γενικές γραμμές πολύ κολακευτικός και για τα δύο. 

Ας ξεκινήσουμε με μια μαλακή, μη παλαιωμένη γραβιέρα Κρήτης, με πλούσια και πολύπλοκη γεύση, που ξεκινάει φρουτώδης και εξελίσσεται σε γήινη, με νότες ξηρών καρπών. Βάλτε στο ποτήρι σας ένα speyside malt, ένα Glenffidich φρουτώδες, ευγενικό, με νότες μελιού (να μην ξεχνάμε ότι στην Κρήτη –αλλά και στην Τοσκάνη– η γραβιέρα σερβίρεται με μέλι). Το ώριμο συριανό Σαν Μιχάλη, με τη χαρακτηριστική πικάντικη γεύση, βρίσκει καλό σύντροφο σε ένα θαλασσινό Talisker 10. Ένα κομμάτι ωραία παρμεζάνα συνοδεύεται από ένα Glenkinchie 10, καθώς το κοκκώδες, πληθωρικό τυρί ταιριάζει εξαιρετικά με την καθαρή, φρουτώδη και κάπως «πράσινη» φυσιογνωμία του malt, που στην επίγευση έχει την περιπαικτική νότα του φρέσκου τζίντζερ.

Το «βαρύ πυροβολικό», όμως, είναι αδιαμφισβήτητα ο συνδυασμός μπλε τυριών και malt! Ξεχάστε τα γλυκά κρασιά –που μας αρέσουν έτσι κι αλλιώς– και δοκιμάστε ένα γαλλικό ροκφόρ Papillon (στο μαύρο περιτύλιγμα) με ένα δυνατό, στιβαρό και άγριο Lagavulin 16, μαζί με ψημένα, ανάλατα αμύγδαλα και μία φέτα πολύσπορο ψωμί! 
Είμαι το τελευταίο άτομο σε τούτο τον τόπο που θα απαρνιόταν το κρασί. Όμως οι γευστικές προκλήσεις είναι πάντα δελεαστικές, κι ελπίζω να σας παρασύρω σε αυτές!■