ΑΠΟΨΕΙΣ

Λεκέδες από αίμα

Αμέσως μετά τη σύλληψη και την πολύωρη ανάκριση του Γάλλου Μισέλ Πλατινί, που όσο άξιος υπήρξε στα γήπεδα τόσο άθλιος αποκαλύφθηκε σαν μεγαλοπαράγοντας του ποδοσφαίρου, στα διεθνή ενημερωτικά δίκτυα διοχετεύτηκαν σενάρια που εμφάνιζαν τη ΦΙΦΑ αποφασισμένη να αφαιρέσει από το Κατάρ το Μουντιάλ του 2022. Υπερευαίσθητος σε θέματα ηθικής τάξεως ο νυν πρόεδρός της, ο Τζιάνι Ινφαντίνο, όπως δα και ο Ζεπ Μπλάτερ πριν από αυτόν (έστω κι αν απομακρύνθηκε ως εμπλεκόμενος σε σκάνδαλα), αλλά και ο Ζοάο Χαβελάνζε ακόμα πιο πριν (που αποδείχθηκε αδιάβροχος, παρά τη σωρεία καταγγελιών για ποικίλη σκανδαλοθηρική δράση σε 24 χρόνια θητείας), δεν ανέχεται μύγα στο σπαθί του ούτε έναν τόσο δα λεκέ στην μπάλα του. Είναι δυνατόν να εμπλέκεται το αγαθό όνομα της ΦΙΦΑ σε διαδόσεις για προσφορά του Μουντιάλ του 2022 στους σεΐχηδες του Κατάρ, ανέκαθεν οπαδούς του φερ πλέι, έναντι μάλλον υψηλού αντιτίμου; Βλασφημία.

Και οι λεκέδες από αίμα; Οι λεκέδες που έχουν αφήσει πάνω στην μπάλα οι εκατοντάδες θάνατοι ανθρώπων που δούλευαν στα κατασκευαστικά έργα του Κατάρ; Οχληροί, πλην ασήμαντοι. Για πολλούς λόγους. Πρώτον, η ξενιτιά έχει πάντα ρίσκο. Θα μπορούσαν να μείνουν στον τόπο τους, στην Ινδία, στο Νεπάλ, στη Σρι Λάνκα, στο Μπανγκλαντές, στις Φιλιππίνες, στην Αίγυπτο, οι μυριάδες ανειδίκευτοι που πίστεψαν ότι θα βρουν στο Κατάρ μερίδιο ονείρου. Δεύτερον, κάθε μεγάλο έργο προϋποθέτει θυσίες. Αιματηρές. Ανθρώπινες. Τόσοι λαοί μάς προειδοποίησαν με τα τραγούδια και τις παραδόσεις τους: «Αν δεν στοιχειώσετε άνθρωπο…» Τρίτον, η Στρογγυλή Θεά έχει κι αυτή τις ανάγκες της σε θυσίες και αίμα, όπως κάθε αξιολάτρευτη θεότητα. Θα αμφισβητήσουμε τον πολιτισμό χιλιετιών για τα δικαιωματάκια κάποιων ανθρωπάκων;

Πόσοι θα σκοτωθούν έως το 2022, πόσοι θάνατοι θα αντιστοιχούν σε κάθε γκολ, ουδείς γνωρίζει. Είναι τόση άλλωστε η διαφάνεια και η νομιμότητα στο Κατάρ που κανένας δεν ξέρει ούτε καν πόσοι έχουν χάσει μέχρι τώρα τη ζωή τους σε «εργατικά ατυχήματα». Ηδη, το 2014 ο «Γκάρντιαν» υπολόγιζε σε πεντακόσια τα θύματα, πέρυσι τον Νοέμβριο η πρεσβεία της Ινδίας μετρούσε 717 θανάτους Ινδών, ενώ στις αρχές Ιουνίου αξιωματούχος του Νεπάλ δήλωνε ότι στο Κατάρ έχουν σκοτωθεί 1.400 συμπατριώτες του μετά το 2010. Ανθρωποι χωρίς χαρτιά οι μετανάστες, αφού τους τα κατακρατούν οι Αρχές για να μη φύγουν, αν δουν ότι δεν θ’ αντέξουν σαν δουλοπάροικοι, είναι άνθρωποι δίχως ζωή. Γιατί λοιπόν να ενδιαφέρει ο θάνατός τους;