ΑΠΟΨΕΙΣ

Μπροστά είν’ ο δρόμος

Τελειώσαμε άραγε; Το τέλος της καραντίνας ισοδυναμεί με το τέλος της πανδημίας; Μακάρι να μπορούσαμε να το πούμε, για την Ελλάδα και τον κόσμο όλο. Μακάρι να προσθέταμε τις παραμυθητικές κυβερνητικές διαβεβαιώσεις στην ανακούφιση που νιώθει ο καθένας μας, τώρα που ξεμπέρδεψε από τον βραχνά του ασφυκτικού ωραρίου και του περιορισμένου δικαιώματος μετακίνησης, και να προέκυπτε άθροισμα επαληθευμένο από την υγειονομική πραγματικότητα, όπως την ορίζουν οι αριθμοί: 

Μπήκαμε στη ζώνη της καραντίνας, στις 7 Νοεμβρίου 2020, τρομαγμένοι από τους αριθμούς της προηγουμένης:  2.448 νέα κρούσματα, συνολικός αριθμός κρουσμάτων 52.254, 196 διασωληνωμένοι, 14 νέοι θάνατοι, σύνολο θανάτων 715. Και βγαίνουμε με 2.167 νέα κρούσματα στις 13 Μαΐου, συνολικό αριθμό κρουσμάτων 371.693, 683 διασωληνωμένους και 55 νέους θανάτους. Σύνολο θανάτων: 11.266. Σε ένα επτάμηνο, και παρότι «δεν υπάρχει ιός», όπως βλακωδώς επιμένουν οι ποικίλοι αρνητές, 10.550 συνάνθρωποί μας κάθε ηλικίας έχασαν τη ζωή τους σε κάποια ΜΕΘ, στην ουρά αναμονής για κλίνη σε κάποια ΜΕΘ, στα μονοθεματικά νοσοκομεία μας, στο σπίτι τους, περιμένοντας το ΕΚΑΒ ή τις τηλεφωνικές μη οδηγίες του βραχυκυκλωμένου ΕΟΔΥ. Ας μην τους υπολογίσουμε σαν άψυχους αριθμούς εμείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι, μες στη σπουδή μας ν’ ανασάνουμε σχετικώς ελεύθεροι, ν’ ανοίξουμε τις επιχειρήσεις μας, ν’ ανοιχτούμε στην περιπέτεια της ζωής. Δίπλα μας ζούσαν.

Οι αριθμοί δεν ευνοούν τα σενάρια περί τέλους και εξόδου από το τούνελ. Αν πιστέψουμε ότι το λίγο φως που βλέπουμε στο βάθος είναι ο θερινός ήλιος, ο «σύμμαχός μας» που θα κάψει τον ιό, θα γελαστούμε πικρά. Οπως γελιούνται –και ξεγελούν– όσοι ισχυρίζονται, από παραδρομή (που όμως δεν την ομολογούν με τίμιο θάρρος) ή από δημοκοπικό πείσμα, ότι το εμβολιαστικό μας πρόγραμμα οδεύει εξαιρετικά. Στους εκουσίως γελασμένους συγκαταλέγεται οπωσδήποτε ο υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης. Η ρόδινη περιγραφή του, όμως, δεν έπεισε τον δημοσιογράφο του BBC, ο οποίος μάλλον δεν έχει συνηθίσει να παίρνει συνέντευξη από κυβερνητικούς δίνοντάς τους ωραιότατες πάσες ή δοξολογώντας τους.

Το θέμα δεν είναι, βέβαια, αν τσαλακώθηκε ή όχι η εικόνα του κ. Θεοχάρη. Εφόσον σώθηκε στον προηγούμενο ανασχηματισμό, κριθείς επιτυχημένος, θα σωθεί και στον επόμενο, γιατί και πάλι, αναγκαστικά, θα κριθεί επιτυχημένος. Αν αποσχηματιστεί, θα έχουμε ομολογία αποτυχίας σε πολύ πιο υψηλό επίπεδο από το δικό του: στο κορυφαίο. Δύσκολο.