ΑΠΟΨΕΙΣ

Εμπρός των ΑΕΙ οι «κολασμένοι»

Α​​πό όλες τις ιδεοληψίες της κυβέρνησης, η πιο παράδοξη είναι η εμμονή της να αποδομήσει την εκπαίδευση. Οι ενέργειες των δύο υπουργών Παιδείας, για να καταργήσουν τον νόμο Διαμαντοπούλου και να επαναφέρουν τον νόμο πλαίσιο του 1982, προαναγγέλλουν τα χειρότερα για όσους νέους φιλοδοξούν να σπουδάσουν και για τους γονείς που τους στηρίζουν με θυσίες. Χρόνια αναρωτιέμαι για ποιον αναλώνουν οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ τόση ενέργεια και τόσες προσπάθειες.

Η απάντηση προκύπτει από την πολιτεία τους. Καθώς πολλοί είναι προϊόντα της αιώνιας φοίτησης και του χειραγωγούμενου πανεπιστημίου, θέλουν να προστατεύσουν τα προνόμια που απειλήθηκαν από τον νόμο Διαμαντοπούλου και το μέλλον της παράταξής τους. Ομως επιδίδονται σε επικίνδυνο παιχνίδι. Οταν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ αφυπνισθούν από τις λαϊκιστικές τους ψευδαισθήσεις και αντιληφθούν ποιον ευνοεί ο συριζαϊκός κορπορατισμός, τότε η οργή τους θα εκδηλωθεί εναντίον όσων υπονομεύουν τις σπουδές τους ή το μέλλον των παιδιών τους.

Αν συμβουλευτείτε κάποιο λεξικό για τη φασιστική ιδεολογία, θα ανακαλύψετε ότι ο κατακερματισμός της κοινωνίας σε επαγγελματικό κορπορατισμό διευκόλυνε τη χειραγώγηση των μελών των συνδικάτων από τους κρατούντες. Πώς φτάνουμε όμως γρηγορότερα στον κατακερματισμό; Εδώ η απάντηση είναι: διά της ισοπέδωσης. Η πρώτη πράξη της ισοπέδωσης είναι η καταστροφή της αριστείας. Η δεύτερη είναι η αιώνια φοίτηση, ώστε με επαναλαμβανόμενες εξετάσεις και πολλαπλές αντιγραφές (αφού αυτές δεν τιμωρούνται) οι τελευταίοι να έσονται πρώτοι. Με την κατάργηση της αριστείας και την επιβολή της αναξιοκρατίας, το εκπαιδευτικό σύστημα διαλύεται επιτυχώς.

Καθώς το παρόν κυβερνητικό καθεστώς θέτει ως κριτήριο διάκρισης των φοιτητών τον ακτιβισμό τους σε κομματικές δραστηριότητες και όχι την επιστημονική τους επίδοση, οι επαγγελματικές ευκαιρίες των αποφοίτων είναι προδιαγεγραμμένες: μηδαμινές στον ιδιωτικό τομέα, δύσκολες στον δημόσιο, όπου πολλοί θα διαγκωνίζονται με αμφίβολα εφόδια. Θα προτιμούνται παντού οι απόφοιτοι ξένων πανεπιστημίων ή ιδιωτικών που λειτουργούν στην Ελλάδα.

Από τον νόμο πλαίσιο του 1982, τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ παράγουν, όπως σημειώνει ο Απόστολος Λακασάς («Κ», 31 Ιανουαρίου 2016), «αιωνίους εξεταζομένους», καθώς οι σχολές έχουν γίνει εξεταστικά κέντρα με επαναλαμβανόμενες εξετάσεις. 178.458 αιώνιοι φοιτητές λιμνάζουν στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ της χώρας. «Στη διπλή εξεταστική του Φεβρουαρίου 2015, φοιτητής δήλωσε για εξέταση 63 μαθήματα, μετείχε στις εξετάσεις σε 5 και δεν πέρασε κανένα». Προς δόξαν του έργου του στο υπουργείο Παιδείας, ο κ. Φίλης αποφάσισε ότι όσοι φοιτητές έχουν περάσει τον ελάχιστο χρόνο σπουδών θα εξετάζονται σε όλα τα μαθήματα, ανεξαρτήτως εξαμήνου στο οποίο διδάσκονται. Σπουδές ευκαιρίας και πτυχία στις εκπτώσεις.

Το παραπάνω περιγραφόμενο παρασύστημα εφευρέθηκε και επαναφέρεται για να δημιουργήσει επαγγελματίες φοιτητές, οι οποίοι θα υπηρετούν τα κόμματά τους και θα ανταμείβονται γι’ αυτό με θέσεις στο δημόσιο, στη Βουλή και στα υπουργεία. Βέβαια, οι αμειβόμενοι είναι οι επίλεκτοι του συστήματος. Οι περισσότεροι που βρίσκονται ανάμεσα στους αριστούχους που φεύγουν για μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό και τους κομματικούς είναι τα θύματα του άθλιου εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο επαναφέρουν οι αστέρες της κυβέρνησής μας.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει εντυπωσιακή αναλγησία για τη συντριπτική πλειοψηφία των σπουδαστών. Την πλειοψηφία αυτή προορίζουν για την ανεργία και τη μετριότητα, ούτε καν για πελατειακή-κομματική εξάρτηση.

Εως τώρα, ο μέσος γονιός και φοιτητής παραδιδόταν στη μοιρολατρία τού «ας πάρουμε το πτυχίο και βλέπουμε». Ομως, καθώς η κρίση μεγαλώνει, οι πιθανότητες αφύπνισης των θυμάτων διευρύνονται.

Προσωπικά θα αισθανόμουν πολύ άβολα στη θέση του υπουργού.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι περισσότεροι από τους διδάσκοντες σε ΑΕΙ και ΤΕΙ προέρχονται από εκείνο το ανώτερο 5% των φοιτητών που αρίστευσαν, έφυγαν και επανήλθαν για να σταδιοδρομήσουν στην Ελλάδα. Οσοι από αυτούς προσπορίζονται σοβαρές απολαβές από το επάγγελμά τους χρησιμοποιούν το πανεπιστημιακό εφαλτήριο και για να βελτιώσουν τις αποδοχές τους. Το ποσοστό ενδιαφέροντός τους για τους φοιτητές ποικίλλει ανάλογα με την ευαισθησία τους. Ομως καθόλου δεν απασχολεί τους κρατούντες του υπουργείου ότι η ελαστικότητα και η ανοχή του συστήματος για τους παραβάτες είναι τεράστια. Ο αριστερός κορπορατισμός φρόντισε να καλλιεργήσει την πλήρη ασυδοσία στα ιδρύματα. Ας τρέμει τώρα την αφύπνιση των «κολασμένων».

* Ο κ. Θ. Βερέμης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.