ΑΠΟΨΕΙΣ

Εντυποι εκβιασμοί

Θα ’χουν περάσει 10-12 χρόνια. Χειμωνιάτικο πρωινό στην Ευελπίδων. Παρασκευή. Μέρα που εκδικάζονται οι «υποθέσεις Τύπου». Ημουν εκεί ως μάρτυρας υπεράσπισης φίλου και συναδέλφου που τον είχε μηνύσει ένας επαγγελματίας των μηνύσεων και των αγωγών κατά δημοσιογράφων. Από περιέργεια, παρακολούθησα δυο-τρεις υποθέσεις πριν από τη δική μας. Και βαρύς καπνιστής να ήσουν άλλωστε, εξαρτημένος, μια χαρά μπορούσες να παρακολουθήσεις τις δίκες. Στην είσοδο της αίθουσας, ακριβώς κάτω από την πινακίδα με το αυστηρό μήνυμα («Απαγορεύεται το κάπνισμα επί ποινή» κ.τ.λ.), στοίβα οι γόπες.

Μηνυτής σε μια υπόθεση που μου καρφώθηκε στη μνήμη ήταν ένας καημένος επιχειρηματίας από πόλη της Πελοποννήσου. Μηνυόμενος ένας εκδότης-δημοσιογράφος, από τους αρκετά γνωστούς. Ο κατ’ επανάληψη τρωθείς από τα δημοσιεύματα επιχειρηματίας είχε προσφύγει στη Δικαιοσύνη, γιατί δεν άντεχε πια να εκβιάζεται. Ο δημοσιογράφος απαιτούσε μπόνους, ειδάλλως θα συνέχιζε τις «αποκαλύψεις», τα καταστροφικά για την υπόληψη και τη δουλειά του επιχειρηματία υπονοούμενα. Τίποτε κακό δεν είχε κάνει ο άνθρωπος, ορκιζόταν, απλώς είχε επιλεγεί σαν εύκολος στόχος. «Επαρχιώτης», σου λέει ο πρωτευουσιάνος, «βλαχάκι. Θα του τα πάρω».

Η δίκη αναβλήθηκε. Για πολλοστή φορά. Και με το ίδιο πάντα πρόσχημα: «Ο μηνυθείς ασθενεί και αδυνατεί να παραστεί». Είπε κάτι μέσα από τα δόντια του ο πρόεδρος, που κατάλαβε τη μηχανή, δεν του πήγαινε όμως να διατάξει «βιαία προσαγωγή» και έδωσε νέα ημερομηνία. Για έναν χρόνο αργότερα. Τρέμοντας ο απειλούμενος και εκβιαζόμενος, παρακάλεσε να γίνει η δίκη το δυνατόν νωρίτερα. «Ασθενής είμαι κι εγώ, εξήγησε. Και μάλιστα στ’ αλήθεια. Και μπορεί να πεθάνω με τη ρετσινιά». Αν πέθανε ο συκοφαντηθείς και μηνύσας δεν το γνωρίζω. Ο συκοφαντήσας και μηνυθείς, πάντως, είναι πια μακαρίτης. Στον θάνατό του μάλιστα είχαν ακουστεί πολλά για το λαμπρό ήθος του, όπως για κάθε Λαυρέντη, σαν εκείνον του Μανόλη Αναγνωστάκη.

Την ιστορία μού τη θύμισε η σύλληψη ενός εκδότη και δύο δημοσιογράφων με την κατηγορία του εκβιασμού. Πότε θα μπορούμε να αποκαλούμε εκβιαστές και με τη βούλα τους συλληφθέντες, πότε δηλαδή θα υπάρξει τελεσίδικη απόφαση, που θα τους κατατάξει στη χορεία που απαρτίζουν οι τεταρτοεξουσιαστές-ιδιοκτήτες εκβιαστικών χαλκείων, δεν μπορούμε να το ξέρουμε, έτσι αργόσυρτη που είναι η απονομή Δικαιοσύνης. Ο συλληφθείς, πάντως, έχει τα ξεχωριστά γνωρίσματά του. Ηταν ο μόνος στην ιστορία του Τύπου που τα άρθρα του, ο Θεός να τα κάνει, δημοσιεύονταν ατόφια την ίδια μέρα σε δύο εφημερίδες, πρωτοσέλιδα. Διέθετε, πάντως, κι άλλους τίτλους εφημερίδων, ενώ ήταν και ιδιοκτήτης κόμματος και με εκδηλώσεις στο Χίλτον κ.τ.λ. Τι πούλαγαν και το κόμμα του και οι εφημερίδες του; Το σύνηθες: πατριωτισμό. Πολύ, πάρα πολύ πατριωτισμό.