ΑΠΟΨΕΙΣ

Η πολιτική της παραπλάνησης

Η τέχνη της παραπλάνησης αναδεικνύεται βασικό πολιτικό εργαλείο για την κυβέρνηση. Η σημερινή πλειοψηφία της Βουλής, αφού κατάφερε να ξεπεράσει όλες τις προεκλογικές υποσχέσεις της, ψήφισε με θαυμαστή ομοψυχία τα μέτρα που επιβάλλουν οι δανειστές και δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι θα ψηφίσει με την ίδια ευκολία και ό,τι επιπλέον ρύθμιση απαιτηθεί. Από τις ιδιωτικοποιήσεις έως και την αύξηση του ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση. Ολα μπορούν να ψηφιστούν, αρκεί να έχουν το ανάλογο ιδεολογικό – πολιτικό περιτύλιγμα. Είναι θέμα συσκευασίας…

Αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό, αλλά αναδεικνύει πλήρως την ανικανότητα των προηγούμενων κυβερνήσεων που δίσταζαν να συμφωνήσουν με ορισμένα από τα μέτρα αυτά, φοβούμενοι τις αντιδράσεις. Φαίνεται όμως ότι η σημερινή αντιπολίτευση, επειδή είχε θητεύσει πολλές δεκαετίες στα κυβερνητικά έδρανα, έχασε τα αντίστοιχα πολιτικά ερεθίσματα. Αυτό το έλλειμμα πολιτικής ευελιξίας είναι ένα πολύ σημαντικό δίδαγμα…

Λαμπρό παράδειγμα η αύξηση του ΦΠΑ. Η κυβέρνηση υποχρεώνεται να λάβει ένα από τα πλέον δυσάρεστα αλλά και κοινωνικά άδικα μέτρα που είναι η αύξηση του ήδη υψηλού έμμεσου φόρου. Αυτού που πλήττει κυρίως τα χαμηλά εισοδήματα, που δαπανούν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για να αγοράσουν απαραίτητα αγαθά.

Αυξάνει τον ΦΠΑ, λέγοντας ότι αναγκάστηκε να λάβει το δυσάρεστο αυτό μέτρο, προκειμένου να αποφύγει άλλο περισσότερο δυσάρεστο, όπως είναι η αύξηση ΦΠΑ στο ηλεκτρικό και το νερό. Ταυτόχρονα καταργεί και το ευνοϊκό μέτρο χαμηλού ΦΠΑ που ισχύει για ορισμένα νησιά.

Και μετά, ενώ η κοινή γνώμη περιμένει τις επιπτώσεις στις τιμές και την κατανάλωση, κυβερνητικοί παράγοντες «οδύρονται» δημοσίως για το άδικο, ενδεχομένως και αντισυνταγματικό μέτρο εφαρμογής του ίδιου ΦΠΑ παντού! «Θρηνούν» για το μέτρο που οι ίδιοι, λίγες μέρες πριν, ψήφισαν. Προφανώς ήταν άδικο η Νάξος να πληρώνει υψηλότερο ΦΠΑ από τη Σίφνο, αλλά είναι τόσο γοερά τα δάκρυα για την αύξηση του ΦΠΑ σε κάποια νησιά, που οι ψηφοφόροι συγκλονίζονται. Ακόμα κι όσοι δεν θίγονται. Αυξάνουν τους φόρους, αλλά τους συναισθάνονται! Υποχωρούν, αλλά με πόνο ψυχής! Νοιάζονται για όλους όσοι θα πληρώσουν περισσότερα με βάση όσα νομοθέτησαν! Καταπληκτικά.

Το πρόβλημα με την τέχνη της παραπλάνησης είναι ότι αποδεικνύεται χρήσιμη για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Τα πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η ανεργία παραμένει υψηλή, ενώ οι εξαγωγές είναι στάσιμες. Η όποια βελτίωση του ισοζυγίου οφείλεται στον περιορισμό των εισαγωγών, επειδή μειώνεται το εισόδημα εξαιτίας της ύφεσης αλλά και για άλλους συγκυριακούς λόγους, όπως η πτώση της τιμής των καυσίμων. Αυτοί οι λόγοι οδήγησαν και το πλέον πρόσφατο ισοζύγιο πληρωμών (Μαρτίου) στον περιορισμό του ελλείμματος του ισοζυγίου αγαθών κατά 870 εκατ. ευρώ. Οι εξαγωγές αγαθών (χωρίς καύσιμα και πλοία) δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά, ενώ οι αντίστοιχες εισαγωγές μειώθηκαν κατά 1,4%. Αυτή, η πραγματική εικόνα δεν μπορεί να ωραιοποιηθεί με επικοινωνιακούς χειρισμούς. Δείχνει ότι η ύφεση, η μείωση των εισοδημάτων και η αύξηση των φόρων δεν μπορεί να φέρει αύξηση των εξαγωγών, νέο, πραγματικό εισόδημα για την οικονομία.

Είναι φανερό όμως ότι ούτε αυτό θα περιορίσει την κυβερνητική προπαγάνδα. Θα βρεθούν εχθροί, μέσα ή έξω από τη χώρα, που ευθύνονται για την καθήλωση των εξαγωγών και της πραγματικής οικονομίας.