ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πολύτιμες εμπειρίες σε campus των ΗΠΑ

18s6spoyd1
18s19spoud10

Με βαλίτσες γεμάτες νέες εμπειρίες και ιδέες επέστρεψαν είκοσι Ελληνες φοιτητές, που επισκέφτηκαν τέσσερα κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ, Stanford, UC Berkeley, MIT και Georgia Tech, στο πλαίσιο του Educational Trip 2014 που διοργάνωσε το Corallia σε συνεργασία με τους Συλλόγους Ελλήνων Φοιτητών των τεσσάρων ιδρυμάτων.

Από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, με το δύσκολο παρόν και το αβέβαιο μέλλον, βρέθηκε στο campus του Berkeley ο 21χρονος φοιτητής των Μηχανικών Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών, Γιώργος Στεφανίδης. «Με φιλοξένησαν τρεις Ελληνες φοιτητές, ξεναγήθηκα στις εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου, επισκέφθηκα τη Google και συνομίλησα με τους ανθρώπους πίσω από το τεχνολογικό θαύμα της Silicon Valley» διηγείται ενθουσιασμένος ο 20χρονος. Οι συγκρίσεις μεταξύ ελληνικής και αμερικανικής ακαδημαϊκής πραγματικότητας ήταν αναπόφευκτες. «Υπάρχουν ολόκληρες πτέρυγες που προέρχονται από δωρεές μεγάλων ή και μικρότερων επιχειρήσεων» αναφέρει, «οι ιθύνοντες μας εξήγησαν ότι οι εταιρείες το κάνουν για να εξασφαλίσουν φοροαπαλλαγή και δεν επεμβαίνουν στο ακαδημαϊκό έργο. Ενημερώνουν, μόνον, ανά διετία τους ακαδημαϊκούς για τις τάσεις της αγοράς, όπως έκαναν εσχάτως με το cloud computing, προκειμένου να δίνουν σωστές κατευθύνσεις στους φοιτητές τους» συνεχίζει. «Στο Berkeley όλες οι διαλέξεις γίνονται μέχρι τις 3 μ.μ. και μετά οι φοιτητές έχουν ελεύθερο χρόνο για ατομικά ή ομαδικά προγράμματα». Αυτό, όμως, που τον ενέπνευσε περισσότερο, ήταν οι χώροι που έχουν δημιουργηθεί από τους φοιτητές για τους φοιτητές, όπως το περίφημο maker lab, «κάτι που σκέφτομαι ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε και στην Ελλάδα».

«Ολοι οι μεγαλύτεροι συμφοιτητές μου, από την ημέρα που πέρασα στο Φυσικό του ΑΠΘ, μου έλεγαν ότι με λυπούνται, ότι είναι δύσκολα και δεν θα πάρω ποτέ πτυχίο» διηγείται η 20χρονη Αναστασία Τερζοπούλου, η οποία, παρά την υψηλή βαθμολογία… Πολυτεχνείου, ακολούθησε το όνειρό της. «Αυτό το κλίμα απογοήτευσης καταβάλλει τους πρωτοετείς, χωρίς μάλιστα να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα» σημειώνει η 20χρονη, που ασχολείται με μαγνητικά νανοσωματίδια και βιοϊατρικές εφαρμογές. Επειτα από μια εβδομάδα στο ΜΙΤ της Βοστώνης, η Αναστασία σκέφτεται να δημιουργήσει έναν κόμβο μέσω των κοινωνικών δικτύων, «όπου θα ενημερώνω τους Ελληνες φοιτητές για εναλλακτικές επιλογές, ώστε να τους πείσω ότι εντέλει όλα είναι ζήτημα θέλησης». Στο ΜΙΤ, βέβαια, η εξέλιξη των σπουδών εναποτίθεται εν πολλοίς στη βούληση του φοιτητή: «Αν θέλει να πιεστεί μπορεί να παρακολουθεί δύο τμήματα και να πάρει ταυτόχρονα δύο πτυχία, ενώ μπορεί το καλοκαίρι, αντί να επιστρέψει στην οικογένειά του, να παρακολουθήσει μαθήματα γενικής παιδείας ή να συμμετέχει στην έρευνα». Στο πρόγραμμα σπουδών, άλλωστε, υπάρχουν υποχρεωτικά μαθήματα ανθρωπιστικής κατεύθυνσης και αθλητισμού, «δεν αρκεί να γίνεις καλός επιστήμονας, πρέπει να είσαι και κάλος άνθρωπος». Αυτοί οι σπόροι φαίνεται να ανθίζουν, «είδα ένα διάσημο καθηγητή -που σε λίγα χρόνια ίσως να κερδίσει το Νομπέλ- να γνωρίζει τα μικρά ονόματα των φοιτητών του».

Στην πόλη-σταυροδρόμι των ΗΠΑ, την Ατλάντα, «προσγειώθηκε» η Αλκηστη Μιχαηλίδου, φοιτήτρια στη Σχολή Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του ΟΠΑ. «Το Georgia Tech, αν και δημόσιο πανεπιστήμιο, ήταν εξαιρετικά προσεγμένο και καθαρό», διηγείται. «Καθώς, μάλιστα, η πόλη θεωρείται “‘πράσινη”, είχαν τοποθετήσει από κάδους ανακύκλωσης μέχρι και ηλιακούς συλλέκτες στην ταράτσα ενός κτιρίου». Εκεί είχε την ευκαιρία να μιλήσει με την εταιρεία American Process, «την οποία έχουν ιδρύσει Ελληνες δεύτερης γενιάς, που μας ανέλυσαν όλες τις δυσκολίες που τους ανάγκασαν αντί για κανονικό εργοστάσιο να ανοίξουν στην Αθήνα μόνο ένα μικρό παράρτημα».