ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Ημασταν σε τόπο εμποτισμένο με θάνατο»

imastan-se-topo-empotismeno-me-thanato-2115287

«Μετά την επίσκεψη στο Αουσβιτς, συνειδητοποίησα ότι η ζωή δεν είναι δεδομένη και ότι γι’ αυτό οφείλουμε να χαιρόμαστε κάθε στιγμή, κάθε μέρα» παρατηρεί η 16χρονη Πέρσα, μαθήτρια στο 6ο Λύκειο Νέας Σμύρνης, μέλος της ομάδας που διακρίθηκε πέρυσι στον διαγωνισμό του υπουργείου Παιδείας με θέμα το Ολοκαύτωμα. Οι βραβευθέντες μαθητές είχαν ως έπαθλο μια επίσκεψη στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Αουσβιτς, στην Πολωνία. «Βρισκόμασταν σε έναν τόπο εμποτισμένο με θάνατο και γύρω μας η ανοιξιάτικη φύση οργίαζε, ήταν μια πολύ έντονη αντίθεση» θυμάται η Πέρσα.

«Στόχος μας εξαρχής ήταν η επίσκεψη να γίνει εν καιρώ οδηγός ζωής των μαθητών, χωρίς όμως να τους αφήσει τραύμα» εξηγεί στην «Κ» η φιλόλογος και υποδιευθύντρια του σχολείου, κ. Δόμνα Χατζηγιαννακού, που δεν κρύβει ότι το θέμα απαιτεί ειδική προσέγγιση. «Βέβαια, όσο και να προετοιμαστεί κανείς, ποτέ δεν αρκεί» ομολογεί. «Και για μας τους ενήλικες είναι ισοπεδωτικό, όταν στεκόμαστε δίπλα στους τόνους από μαλλιά κοριτσιών και μωρουδιακά παπούτσια» σχολιάζει η υπεύθυνη καθηγήτρια από 7ο Λύκειο Θεσσαλονίκης, κ. Κατερίνα Εφραιμίδου, που συνόδευσε πέρυσι τους δικούς της βραβευθέντες μαθητές στην Πολωνία. Συνολικά, στο πρόγραμμα συμμετείχαν πέρυσι 21 σχολεία και 79 μαθητές, οι οποίοι κατέθεσαν 33 βίντεο. Εξ αυτών, 52 επελέγησαν να ταξιδέψουν με τους καθηγητές τους στο Αουσβιτς. Φέτος, το πρόγραμμα έχει ανοίξει για μαθητές της Α΄ και Β΄ Λυκείου σχολείων της Αχαΐας και Λάρισας.

«Είχα διαβάσει μικρότερος το “Η Μάστιγα του Ναζισμού”» αναφέρει ο Μαυρουδής από τη Θεσσαλονίκη, για να ερμηνεύσει, πως αν και μαθητής της θετικής κατεύθυνσης, αποφάσισε να αφιερώσει τον ελεύθερο χρόνο του σε ένα ιστορικό θέμα. «Είχαμε δημιουργήσει μια κλειστή ομάδα στο facebook, όπου τα παιδιά μου έστελναν ό,τι υλικό συνέλεγαν κάθε μέρα και ανταλλάσσαμε γνώμες» εξηγεί η κ. Εφραιμίδου. «Εγώ υπέδειξα στα παιδιά ιστότοπους με αξιόπιστες ιστορικές πηγές, καθώς γύρω από το θέμα του Ολοκαυτώματος κυκλοφορούν πολλοί μύθοι στο Διαδίκτυο, ο ιστορικός συνάδελφος, κ. Βασίλης Παπαγεωργίου, τους είχε υποδείξει λίστα με βιβλία και ο κ. Γρηγόρης Μαυροκωστίδης, θεολόγος και διευθυντής, διδάσκει σε μορφή σεμιναρίου την ιστορία των θρησκευτικών κοινοτήτων της Θεσσαλονίκης». Το ιστορικό παρελθόν της Θεσσαλονίκης επί δημαρχίας Μπουτάρη έχει έρθει στο προσκήνιο, «λύνοντας» έτσι και τα χέρια των εκπαιδευτικών που θέλουν να φέρουν το θέμα στις τάξεις προς συζήτηση. «Δείχνω στους μαθητές μου μια φωτογραφία από τη Θεσσαλονίκη του 1912, όπου στέκονται όλοι οι θρησκευτικοί ηγέτες μαζί και ρωτώ τα παιδιά, σήμερα θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο;» περιγράφει ο κ. Μαυροκωστίδης, που προσπαθεί με βιωματικούς τρόπους να μυήσει τους μαθητές στην ιστορία της πάλαι ποτέ πολυπολιτισμικής συμπρωτεύουσας. Εξ ου και οι ίδιοι αναζήτησαν έναν επιζώντα, τον Heinz Kounio, για να πάρουν συνέντευξη στο βραβευμένο βίντεο.

«Προτού παροτρύνω τους μαθητές να ξεκινήσουν το πρότζεκτ, είχα παρακολουθήσει η ίδια σειρά σεμιναρίων για τη διδασκαλία της ιστορίας του Ολοκαυτώματος στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος» εξηγεί η κ. Χατζηγιαννακού, το σχολείο της οποίας εκδήλωσε ενδιαφέρον ήδη από το πιλοτικό -άνευ διαγωνισμού- στάδιο του προγράμματος, το 2012-13. Παράλληλα, οι μαθητές της βρίσκονται σε ανοικτή επικοινωνία με συνομηλίκους τους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τους μαθητές του High School of Social Sciences και μαζί επεξεργάζονται το ιστορικό θέμα των γενοκτονιών. «Ας μην ξεχνάμε ότι η γειτονιά μας υπήρξε προσφυγική…» σχολιάζει η κ. Χατζηγιαννακού.

«Με βασανίζει το γιατί»

Η δίμηνη μελέτη της ιστορίας αλλά και η ξενάγηση στους θαλάμους του Αουσβιτς στιγμάτισε τους εφήβους. «Με βασανίζει ακόμα το γιατί, γιατί ο άνθρωπος να είναι ικανός να βλάψει έτσι τον συνάνθρωπό του;» αναφέρει ο Μαυρουδής. «Συνειδητοποίησα τον δυσθεώρητο αριθμό των θυμάτων του Ολοκαυτώματος» συμπληρώνει η Πέρσα. «Κατάλαβα, πόσες πολλές πληθυσμιακές ομάδες είχε βάλει στο στόχαστρο η ναζιστική ιδεολογία, Ρομά, ομοφυλόφιλους, αντιφρονούντες» καταλήγει η Φαίδρα από τη Θεσσαλονίκη.