ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ*

ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ

Κυκλοφορεί ευρέως μια δοξασία. Οτι επειδή η χώρα είναι σε ένταση με την Τουρκία, τον αιώνιο προβληματικό μας γείτονα, κι επειδή το καθεστώς Ερντογάν είναι αυτό που είναι, η Ελλάδα πρέπει να γίνει ένα μεγάλο στρατόπεδο.


ΑΡΧΕΙΟ
27.09.2020 / 20:54

Ο Ερντογάν είναι επιθετικός, μιλιταριστής. Εχει εισβάλει σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, στηρίζει τη Χαμάς εναντίον της Φατάχ στην Παλαιστίνη, υπονομεύει καθεστώτα όπως στην Αίγυπτο, δεν αναγνωρίζει την Κύπρο, έχει τσακωθεί με τη μισή Μεσόγειο.



02.08.2020 / 20:54

Κοιτάζοντας την (προσώρας) αναδίπλωση του Ερντογάν απέναντι στην Ελλάδα, αντλούνται χρήσιμα συμπεράσματα. Ασφαλώς πρώτο ρόλο έπαιξε η στρατιωτική μας ετοιμότητα, η αξιόπιστη απειλή ενός θερμού επεισοδίου. Η αμυντική αποτρεπτικότητα είναι η πρώτη προϋπόθεση ασφαλούς συνύπαρξης με διεκδικητικούς γείτονες.


19.07.2020 / 20:58

Πώς αντιμετωπίζεις έναν επεκτατικό γείτονα που αισθάνεται άβολα στο δυτικό του κοστούμι, στριμωγμένος στα υπάρχοντα σύνορά του; Πρώτα, πρέπει να τον «διαβάζεις» σωστά. Η σημερινή Τουρκία του Ερντογάν θεωρεί εαυτήν «κεντρικό κράτος», περιφερειακή ή και διεθνή δύναμη.


05.07.2020 / 20:54

Λέγεται ότι όταν ο εφευρέτης του ατμόπλοιου, Ρ. Φούλτον, παρουσίασε στον Μέγα Ναπολέοντα τα σχέδιά του, εκείνος τον απέπεμψε με περιφρόνηση λέγοντας: «Σχεδιάζετε ένα πλοίο που θα πλέει αντίθετα στον άνεμο χάρη σε μια φωτιά που θα καίει κάτω από το κατάστρωμα. Δεν έχω χρόνο να ασχολούμαι με ανοησίες…».


21.06.2020 / 20:50

Στα απόνερα της κρίσης του 2008, δύο Αμερικανοί οικονομολόγοι, η Carmen Reinhart και ο Kenneth Rogoff, εξέδωσαν ένα σημαντικό βιβλίο με τον σαρκαστικό τίτλο «Αυτή τη φορά είναι διαφορετικά». Διατρέχοντας οκτώ αιώνες χρηματοοικονομικών κρίσεων, με κοινές σταθερές και προβλέψιμα χαρακτηριστικά, αναδείκνυαν ένα κοινό σημείο: σε κάθε κρίση, ειδήμονες και αναλυτές έσπευδαν να αποφανθούν ότι η «δική τους» κρίση είναι διαφορετική και μοναδική.


07.06.2020 / 20:47

Για όποιον παρακολουθεί τις ομιλίες και τα tweets του Ντόναλντ Τραμπ από το 2016, αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Αμερική δεν συνιστά έκπληξη. Ο πρόεδρος Τραμπ αποτέλεσε προϊόν μιας βαθιά πολωμένης Αμερικής. Η αλλοπρόσαλλη θητεία του στον Λευκό Οίκο οδηγήθηκε από την επιδίωξη της βαθύτερης διαίρεσης και οξύτερης πόλωσης, ως συνειδητή στρατηγική επανεκλογής.


24.05.2020 / 20:49

«Περισσότερο από τη γερμανική ισχύ φοβάμαι τη γερμανική αδράνεια», είχε πει ο Πολωνός (έχει και αυτό την ιδιαίτερη σημασία του) πρώην υπουργός Εξωτερικών Ράντεκ Σικόρσκι, στην κορύφωση της κρίσης της Ευρωζώνης. Περισσότερο από μια Γερμανία που ηγείται στην Ευρώπη, η Ευρώπη πρέπει να φοβάται μια Γερμανία που αποφεύγει να αναλάβει τις ηγετικές ευθύνες της.


10.05.2020 / 20:52

Η ζωή βιώνεται προς τα εμπρός αλλά κατανοείται προς τα πίσω. Εβδομήντα χρόνια μετά την 9η Μαΐου 1950, όταν ο Ρομπέρ Σουμάν ανακοίνωνε το μεγαλόπνοο σχέδιο ενοποίησης της Ευρώπης, η σημερινή Ημέρα της Ευρώπης συμπίπτει με μια εξαιρετικά κρίσιμη καμπή.


12.04.2020 / 20:54

Ζούμε ήδη, κατά τους ειδικούς, τη μεγαλύτερη παγκόσμια πανδημία μετά την ισπανική γρίπη του 1918 και τη χειρότερη οικονομική κρίση μετά τη Μεγάλη Υφεση του ’30. Δύσκολο να πετύχεις τέτοιο συνδυασμό, ιδίως εάν μόλις αποφοίτησες από την αμέσως προηγούμενη βαθύτερη ύφεση της μεταπολεμικής περιόδου.


29.03.2020 / 20:55

Ποια θα είναι η μορφή της κοινωνίας –και του κόσμου– όταν τα μέτρα περιορισμού χαλαρώσουν και, σιγά σιγά, σαν ερημίτες που νοστάλγησαν το φως, αρχίζουμε όλοι να βγαίνουμε από τα σπίτια μας;


01.03.2020 / 21:03

H απειλή πανδημίας από την ταχύτατη διασπορά του κορωνοϊού προσφέρει ένα φρέσκο παράδειγμα του τι μπορεί να πάει στραβά στον σύγχρονο κόσμο της αλληλεξάρτησης. Στην άλλοτε δημοφιλή θεωρία του χάους, το φτερούγισμα της πεταλούδας στη Βραζιλία προκαλεί καταιγίδα στο Τέξας. Εδώ η πιθανολογούμενη βρώση νυχτερίδας στη Γουχάν προκαλεί νεκρούς στο Ιράν, κατάρρευση της Γουόλ Στριτ και πανικό στα νοσοκομεία της Δύσης.


16.02.2020 / 20:59

Το μεταναστευτικό είναι μια πρόκληση εμβέλειας, που ξεπερνά τα εκατομμύρια των προσφύγων της Συρίας, της Λιβύης, του Ιράκ, του Αφγανιστάν. Δεν είναι μόνο οι άφρονες στρατιωτικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή, που, ελλείψει σχεδίου επόμενης μέρας, παρήγαγαν εκατομμύρια τζιχαντιστών και δυστυχισμένων.