ΑΤΖΕΝΤΑ

Γυναίκες στον κήπο: συναίσθημα σε μαύρο, άσπρο και κόκκινο από τον Βασίλη Ζούλια

gynaikes-ston-kipo-synaisthima-se-mayro-aspro-kai-kokkino-apo-ton-vasili-zoylia-2184237

O Βασίλης Ζούλιας είναι δημιουργός. Ρούχων αλλά και συναισθημάτων. Ενας όμορφος συνδυασμός των δύο παρουσιάστηκε στο σιδερένιο κιόσκι του Εθνικού Κήπου το μεσημέρι της Δευτέρας, όπου sexy chic, πρωί-μέχρι-βράδυ ενδύματα συνάντησαν το σασπένς (σε επίπεδο καιρικών συνθηκών), την προσμονή, τη νοσταλγία και τη χαρά. Στο πλαίσιο της 21ης Athens Xclusive Designers Week (AXDW), οι γυναίκες του Ζούλια, στην καλύτερή τους στιγμή, περπάτησαν στον Κήπο φορώντας μαύρο, άσπρο και κόκκινο. Ηταν πάνω απ’ όλα σίγουρες για τον εαυτό τους, όπως ακριβώς και η έμπνευση της demi couture συλλογής για τον χειμώνα του 2017, η φωτογράφος και fashion icon Μάρα Δεσύπρη.

Τριάντα ακριβώς χρόνια φιλίας και δημιουργικότητας συνδέουν τον σχεδιαστή με τη μούσα του, σχέση που ξεκίνησε με μια φωτογράφιση μόδας για το περιοδικό «Γυναίκα» τον Απρίλιο του 1987, εποχή που εκείνος ήταν στυλίστας και εκείνη μοντέλο. «Αυτή η κολεξιόν χτίστηκε πάνω στη Μάρα, με το στάιλινγκ επηρεασμένο από εκείνη την περίοδο», λέει στην «Κ» ο ίδιος. «Η Μάρα έχει κάτι που δεν εξηγείται, όπως όλα τα μεγάλα μοντέλα, μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο».

Αν η Δεσύπρη παραμένει μια «εμμονή» για τον Ζούλια, η μόδα είναι σταθερή «σύντροφος» ζωής. «Ηταν αυτή που πάντα με κρατούσε στην επιφάνεια για να μη βυθιστώ. Αγαπούσα αυτή τη δουλειά πιο πολύ από την αρρώστια του εθισμού στις ουσίες, με κράτησε να μη φτάσω στα άκρα, στα δύσκολα χρόνια. Σήμερα είναι ένα κομμάτι της ζωής μου, το 50 τοις εκατό», λέει ο ίδιος.

Πίσω στον κιόσκι, και με έναυσμα τις «Γυναίκες στον κήπο», έναν ιμπρεσιονιστικό πίνακα που ξεκίνησε να χρωματίζει με τα πινέλα του ο Κλοντ Μανέ το 1866, ο Ζούλιας δούλεψε πάνω στον δικό του καμβά. Πρωταγωνιστικό ρόλο ανέλαβε το «χειμωνιάτικο» μαύρο σε στενές σιλουέτες –δεν έλειψε κι ένα κλείσιμο του ματιού στον μαέστρο Ιβ Σεν Λοράν με το little black dress και δαντέλα-διαφάνεια– ενώ έντονη εμφάνιση έκανε το «πυρακτωμένο» κόκκινο σε «βαμπ» βραδινά με σκίσιμο στον μηρό. Στην υπαίθρια πασαρέλα παρουσιάστηκαν και μοτίβα σε tartan και εμπριμέ τριαντάφυλλα. «Αισθάνομαι πιο πολύ στυλίστας και μετά σχεδιαστής, ο όρος σχεδιαστής είναι μεγάλος για μένα», λέει ο Ζούλιας, ο οποίος χρησιμοποίησε και τη «μαντίλα» στο στάιλινγκ, μια αναφορά στη Μέση Ανατολή, αγορά που ο ίδιος θα ήθελε να προσεγγίσει.

Στον περίπατο στον Κήπο, ο σχεδιαστής συνοδευόταν από τον Περικλή Κονδυλάτο και τα δυναμικά statement φο κοσμήματά του – ανάμεσά τους μια σκαλιστή κορνίζα γύρω από ένα πρόσωπο κι ένα γιγαντιαίο δάκρυ σε κολιέ. Τα καπέλα δημιουργήθηκαν από την ειδική του είδους, Κατερίνα Καρούσου.

Ο μεσημεριανός περίπατος σήκωσε λίγο σκόνη, «από το 1850», όπως λέει ο Ζούλιας, και τα ρούχα στο κιόσκι φάνηκαν «βγαλμένα» από μια πραγματικότητα.
Οπως και ο δημιουργός τους, survivor της μόδας και της ζωής.