ΘΕΑΤΡΟ

Ενα εικοσιτετράωρο με την ηθοποιό Αθηνά Μαξίμου

«Η ενασχόλησή μου με το κείμενο είναι βουτιά σε ένα μυστήριο, σε μία ψυχική εξίσωση λέξεων, ένα σύστημα που καταργεί το τυχαίο που συναντάμε στη ζωή», λέει η Αθηνά Μαξίμου. Φωτ. taphteam

09.00
Συνήθως αυτή την ώρα ξυπνάω. Η πανδημία, εκτός από τη ζωή μου, άλλαξε και το βιολογικό μου ρολόι. Ολα τα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου, λόγω της δουλειάς μου στο θέατρο, να ξυπνάω γύρω στις δώδεκα. Ηταν πάντα βάρβαρο για μένα το πρωινό ξύπνημα, καθώς ήταν αδύνατον μετά την παράσταση να κοιμηθώ πριν από τις τρεις το ξημέρωμα. Κατά τη διάρκεια του lockdown οι συνήθειές μου άλλαξαν άρδην – όπως και όλων μας. Επεφτα για ύπνο αρκετά νωρίς, με αποτέλεσμα να ξυπνάω και πολύ νωρίς το πρωί, γύρω στις εφτά. Τώρα πια, έχοντας ξεκινήσει πρόβες, το εσωτερικό μου ξυπνητήρι μού… παραχώρησε δύο ώρες παραπάνω ύπνου.
 
09.01
Ούτε ένα λεπτό αργότερα ο Μπιπ και η Φούσκα, τα δύο Μαλτεζάκια που είναι πια μέλη της οικογένειάς μας, χυμάνε κατά πάνω μου και μου δίνουν τα πρώτα φιλιά της ημέρας. Αυτό ευτυχώς είναι κάτι που η πανδημία δεν μου το στέρησε – σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα φιλιά και χάδια που πια αδυνατώ να δώσω και να πάρω. Ετσι αφήνομαι για τα επόμενα πέντε με δέκα λεπτά στο κρεβάτι απολαμβάνοντας –εγώ και οι πιστοί μου φίλοι– τις μεταξύ μας τρυφεράδες.
 
09.15
Ο καφές μου είναι έτοιμος και ξεκινάει η ενεργή μου ημέρα με τα νέα του κόσμου. Ενημερώνομαι για τα γεγονότα και τα τεκταινόμενα μέσω Διαδικτύου, προσπαθώντας να ξεδιαλέξω τις χρήσιμες πληροφορίες από τις άχρηστες, όπως και να κατανοήσω τις προθέσεις αυτών που γράφονται, λέγονται και συμβαίνουν, διαβάζοντας πολλές και διαφορετικές απόψεις. Πρέπει να ακούμε και να διαβάζουμε τις θέσεις και τις αντιθέσεις προκειμένου να διαμορφώσουμε τη δική μας άποψη για τον κόσμο, και να θυμόμαστε πάντα πως τίποτα δεν είναι μόνο κακό ή καλό, μαύρο ή άσπρο. Επειτα μαθαίνω τα νέα των φίλων μου από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ελέγχω την ηλεκτρονική μου αλληλογραφία. Σε όλη αυτήν την ιντερνετική μου περιήγηση δίνω την πρώτη ώρα της μέρας μου.
 
10.15
Το κινητό και το τάμπλετ κλείνουν. Είναι η ώρα τα χέρια μου να πιάσουν το χαρτί και το μολυβάκι μου και να ανοίξουν το κείμενο της «Προδοσίας» του Χάρολντ Πίντερ. Αρχίζω τη μελέτη. Για μένα όσο δημιουργική μπορεί να είναι η ώρα της πρόβας, άλλο τόσο δημιουργική είναι η προσωπική μελέτη κατά μόνας. Το θέατρο είναι ομαδική δουλειά. Είναι μια συμφωνία μεταξύ όλων των συντελεστών σε μία κοινή αισθητική, κοινή πρόθεση. Ολοι καταθέτουν, με βάση τις οδηγίες του σκηνοθέτη, τα υλικά τους σε έναν κοινό τόπο – που αργότερα θα ονομαστεί παράσταση. Ομως όλα αυτά τα υλικά του καθενός χρειάζονται πολύ προσωπικό μόχθο και ώρες ενασχόλησης ώστε να συνομιλήσουν και να ενωθούν με τα υλικά του άλλου, και όλη αυτή η διαδικασία είναι η περίοδος των προβών. Η ενασχόλησή μου με το κείμενο είναι βουτιά σε ένα μυστήριο, σε μία ψυχική εξίσωση λέξεων, ένα σύστημα που καταργεί το τυχαίο που συναντάμε στη ζωή. Οσο πιο πολύ σκύψει κανείς σε αυτήν την ψυχική εξίσωση λέξεων, τόσο η λύση της παύει να είναι τυχαία και γίνεται προσωπική επιλογή. Και έτσι τα υλικά που κατατίθενται σε μία πρόβα έχουν ζωή, ουσία και προσωπικό λόγο, άρα και προσωπική εμπλοκή.

15.00
Συνήθως, όταν δεν προκύπτουν άλλες υποχρεώσεις, το μεσημέρι μου αφιερώνεται στη σωματική άσκηση. Είναι το δώρο στον εαυτό να παραγάγει ορμόνες ευτυχίας. Σαν να διοργανώνω στον οργανισμό μου ένα πετυχημένο πάρτι και εκείνος με κερνάει πολύτιμα οιστρογόνα, ενδορφίνες και σεροτονίνες κατευνάζοντας τα άγχη μου, τη θλίψη, τον θυμό μου, και όλα όσα κατασκευάζει το μυαλό μου.
 
17.00
Η πρόβα ξεκινάει. Ολοι μαζί, λιθαράκι λιθαράκι, με συγκέντρωση, γενναιοδωρία, επιμονή, επανάληψη δουλεύουμε για να φτιάξουμε την πιο άρτια τεχνικά, νοητικά και συναισθηματικά παγίδα, έτσι ώστε όταν φτάσει η ώρα της παράστασης εμείς οι τρεις (στη συγκεκριμένη περίπτωση) ηθοποιοί ο Λάκης, ο Αιμίλιος κι εγώ να πέσουμε επιτέλους μέσα.
 
23.00
Η πρόβα τελειώνει, το σώμα χαλαρώνει, το μυαλό όμως συνεχίζει. Επεξεργάζεται, αφουγκράζεται, απομνημονεύει όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ώρες και κυρίως δεν σταματάει να αναρωτιέται.
 
23.30
Επιστροφή στο σπίτι. Ο Μπιπ και η Φούσκα μας περιμένουν πίσω από την πόρτα. Η ωραιότερη υποδοχή στην εστία μας. Φιλιά, χάδια και γλυκόλογα. Η μέρα φτάνει στην ολοκλήρωσή της.
 
00.30
Είμαστε όλοι στο κρεβάτι. Εκεί, στο σκοτάδι, πριν έρθουν τα όνειρα του ύπνου έρχονται, σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που βιώνουμε όλοι, τα όνειρα και οι προσευχές για τη μέρα που θα ξημερώσει.
 
*Η Αθηνά Μαξίμου πρωταγωνιστεί, μαζί με τους Λάκη Λαζόπουλο και Αιμίλιο Χειλάκη, στην «Προδοσία» του Χάρολντ Πίντερ, που θα κάνει πρεμιέρα στις 8 Οκτωβρίου στο θέατρο «Βρετάνια» σε σκηνοθεσία Αιμίλιου Χειλάκη.