ΑΠΟΨΕΙΣ

«Αόρατος» θυμός

Εκοβαν ακόμα βασιλόπιτες οι διάφοροι σύλλογοι όταν αρχίσαμε ν’ ακούμε στις ειδήσεις για «τα καλά σημάδια στην οικονομία μας» (πάντα αυτό το «μας», σχεδόν ειρωνικό). Τα μετρούσαν, τα ξαναμετρούσαν, ένα ήταν το σοβαρό και το κύριο: «η μεγάλη αύξηση του τουρισμού». Φάγαμε ήδη τον μισό χρόνο κι ακόμα, όταν στα δελτία μετρούν «τα καλά σημάδια», τίποτα άλλο απτό δεν έχουν να δείξουν πλην της αύξησης του τουρισμού. Με μια σπουδαία διαφορά: τον Γενάρη και τον Φλεβάρη ακόμη και οι πιο προχωρημένοι (πολιτικά και εικαστικά) δίαυλοι δίσταζαν να κοσμήσουν τη σχετική είδηση με εικόνες παραλίας. Τώρα ξεσάλωσαν. Σε κάθε λέξη τους αντιστοιχούν δέκα στιγμιότυπα λουομένων. Για γυναίκες πρόκειται φυσικά, και -φυσικότατα- για εκείνες που κυνηγάει μανιωδώς η κάμερα: τις πιο γυμνές απ’ τις γυμνές· και κατά σκηνοθετική προτίμηση, όσες λιάζονται ξαπλωμένες μπρούμυτα. Αν τους ρωτούσες, ίσως απαντούσαν κυνικά ότι «ασκούν κοινωνική πολιτική».

Από την άνοιξη πάντως, οι αρμόδιοι υπουργοί και τα συναρμόδια κανάλια άρχισαν να προπαγανδίζουν άλλο ένα «θετικό σημάδι»: τη «μείωση της ανεργίας». Από 26,9% τον Φεβρουάριο, κατρακύλησε στο 26,8% τον Μάρτιο. Μικρότατο το 0,1%, ούτε την πανευρωπαϊκή πρωτιά μάς στερεί ούτε την αλήθεια αποκαλύπτει. Διότι για να προκύψει αυτή η «κάμψη της ανεργίας» χρειάστηκε να φτάσει το ένα εκατομμύριο ο στρατός των «αοράτων». Αοράτους αποκαλεί το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ τους μισθωτούς που πληρώνονται με μπλοκάκι κι όσους δουλεύουν πλήρες ωράριο (και κάτι παραπάνω) αλλά δηλώνονται ως μερικώς απασχολούμενοι (στερούμενοι έτσι τα μισά τους δικαιώματα). Οι περισσότερες νέες προσλήψεις, όσες «μειώνουν» τον δείκτη ανεργίας, εικάζεται ότι ανήκουν σ’ αυτές τις δύο κατηγορίες. Κι από κοντά οι νεοκολίγοι της μαύρης, αδήλωτης εργασίας.

Αόρατοι; Δεν ξέρω αν είναι ο σωστός χαρακτηρισμός. Ισως δεν τους βλέπουν (και δεν τους προστατεύουν) οι φύλακες των νόμων. Αλλωστε το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο διαλύθηκε. Τους βλέπει όμως ο καθένας πολύ κοντά του, και μέσα στο σπίτι του. Πολλοί από αυτούς βρέθηκαν κάποια στιγμή μπροστά στον εργοδοτικό εκβιασμό: Ή έτσι ή καθόλου. Ή αυτά ή τίποτα. Για να αποφύγουν το καθόλου και το τίποτα, συναίνεσαν. Με βαρύ θυμό μέσα τους. Αδήλωτο. Και αόρατο.