ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ


Γεώργιος Πλειώνης (1920-2021). Το 1967 η χούντα τον αποστράτευσε πρόωρα επειδή αρνήθηκε κατηγορηµατικά να συνεργαστεί µε τους πραξικοπηµατίες.
ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

«Παιδιά ήμαστε, το τελευταίο που σκεφτόμασταν ήταν αν θα μας χτυπήσουν. Δεν σκεφτόσουν ποτέ να μη χτυπήσω για να μη με χτυπήσουν. Αυτό δεν πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό μου».


O Bάσος Λυσσαρίδης (1920-2021). Η μαχητική πατριωτική του διάθεση, ο θυελλώδης χαρακτήρας του και το όραμα για έναν δίκαιο κόσμο τού στερούσαν μερικές φορές τη δυνατότητα να αναζητεί κάτι λιγότερο από το ιδεατό... (φωτ. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/Α. ΒΙΚΕΤΟΣ)
ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

Η αιωνόβια ζωή του «γιατρού» ταυτίστηκε με την ιστορία της Κύπρου: τον αντιαποικιακό αγώνα του αλύτρωτου κυπριακού ελληνισμού, την υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τη χουντική Ακροδεξιά και τον αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής.

Ο Δημήτρης Ταλαγάνης (1945-2021), σπουδαίος ζωγράφος, αρχιτέκτονας, ένας διεθνώς καταξιωμένος καλλιτέχνης και διανοούμενος (φωτ. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΙΑΤΑΚΟΣ).
ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

Η ανθρώπινη μορφή στους πίνακές του, συνήθως μ’ ένα θολό φόντο, αποτελεί μια δυσανάγνωστη αλληγορία πνευματικής έκπτωσης μέσα στον τεχνολογικό ορυμαγδό του Facebook και του Instagram.




Ο Νικολάι Αντόσκιν (1942-2020) πετούσε πολύ συχνά ο ίδιος με το ελικόπτερο πάνω από τον αντιδραστήρα του Τσερνόμπιλ και έπαιρνε κρίσιμες αποφάσεις για τον τρόπο ρίψης των υλικών.
ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

«Στο Αφγανιστάν, μας πυροβολούσαν. Αν όμως κατάφερνες να επιστρέψεις στη βάση, ήσουν ζωντανός. Ενώ στο Τσερνόμπιλ οι σφαίρες είναι αόρατες, ο θάνατος βρίσκεται παντού. Ζεις μέσα σε μια παγίδα νετρονίων».


Ο Λεωνίδας Πελεκανάκης (1962-2021), επί σειράν ετών κορυφαίος τιμονιέρης σε ελληνικούς και διεθνείς αγώνες ανοικτής θαλάσσης. Μεγάλος αθλητής, σπουδαίος άνθρωπος, αγνοούσε τη λέξη και τη «χρήση» της έπαρσης.
ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

Λεωνίδας Πελεκανάκης: Ηταν άριστος ναύτης, που γνώριζε κάθε σπιθαμή των σκαφών, δεξιοτέχνης στο τιμόνι, υπομονετικός με τους «νέους» και αθεράπευτος πλακατζής.