ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΘΑΛΑΣΣΑ

i-vraziliana-poy-damazei-ta-kymata-vinteo
ΠΡΟΣΩΠΑ

Ως «η γυναίκα που δαμάζει τα κύματα» χαιρετίζεται πλέον η Βραζιλιάνα σέρφερ Μάγια Γκαμπέιρα, που φέτος έσπασε το ρεκόρ Γκίνες με την πλεύση προ ενός κύματος ύψους 22,4 μέτρων.


Δεν υπάρχει τρόπος να μιλήσεις για τη θάλασσα και να μην αγγίξεις χιλιοειπωμένες αφηγήσεις. Είναι όμως πάντα ένα μυστήριο για την ανθρώπινη ύπαρξη, για την έλξη που της ασκεί. (Φωτ. SHUTTERSTOCK)
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Περπατάς μέσα στη θάλασσα και χαϊδεύεις τις πτυχώσεις του νερού. Λυγίζεις, αφήνεσαι να βυθιστείς σε πρόσθια και ύπτια θέση. Κλείνεις τα μάτια. Η θάλασσα δεν είναι μόνον a state of mind, όπως πολύς ντόρος έγινε, είναι κυρίως a state of being. Δεν υπάρχει τρόπος να μιλήσεις για τη θάλασσα και να μην αγγίξεις χιλιοειπωμένες αφηγήσεις.

Σε μία από τις πιο δυνατές σκηνές αποχωρισμού εν πλω, αφού κοιταχτούν για μερικές στιγμές, η Πανδώρα ανακοινώνει στον Κόρτο Μαλτέζε (φωτ.) ότι δεν θα τον ακολουθήσει. «Το ξέρω», αποκρίνεται εκείνος.
ΒΙΒΛΙΟ

Ας μην κάνουμε ότι δεν το ζήσαμε έστω μια φορά: από όλους τους πιθανούς συνδυασμούς τοπίων και αισθημάτων, από όλες τις αυθαίρετες συσχετίσεις ανάμεσα στα σκαμπανεβάσματα του νερού και στα πηγαινέλα της καρδιάς, μία από τις πιο εθιστικές, από τις πλέον ικανές να συγκινήσουν ακόμα και τον πιο στρυφνό βουνίσιο, είναι εκείνη μεταξύ θάλασσας και ερωτικού καημού, θάλασσας και ανεκπλήρωτου έρωτα, θάλασσας και αποχωρισμού, επιθυμίας ατελέσφορης.

Ο αισθησιασμός του ελληνικού καλοκαιριού και η ελευθερία της θάλασσας, η πρόκληση της ηδονικής ζωής και η περιπέτεια του πνεύματος στα νερά της Μεσογείου απασχόλησαν αγαπημένους ξένους συγγραφείς. Φωτογραφία του Νίκου Κοκκαλιά.
ΒΙΒΛΙΟ

Είναι γνωστή η φράση που θέλει τον πλανήτη μας να έπρεπε να ονομάζεται «Θάλασσα», όχι «Γη». Τα δύο τρίτα του εξάλλου καλύπτονται από νερό. Ειδικά εδώ, στην Ελλάδα, η θάλασσα μιλά στο συλλογικό μας ασυνείδητο με έναν τρόπο ιδιαίτερο, καθοριστικό. Αφιερώνουμε λοιπόν το σημερινό ένθετο στις θάλασσες των καλοκαιριών, των μύθων και των τεράτων, των σέρφερ και της ενάλιας αρχαιολογίας και όχι μόνο.


Ο Αυστριακός Χανς Χας, ο οποίος εξέλιξε τις πρωτόγονες συσκευές κατάδυσης, ενώ κατασκεύασε και μια πρωτόλεια υποβρύχια κάμερα.
ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ολα ξεκίνησαν από ένα κομμένο χέρι. Χάλκινο για την ακρίβεια. Οταν το έφτιαξαν, το 460 π.Χ., κρατούσε κεραυνό. Παρά την υπερφυσική του δύναμη βρέθηκε μπλεγμένο στα δίχτυα ενός ψαρά, ακρωτηριασμένο από το υπόλοιπο σώμα του θεού, που είχε μείνει στον πυθμένα.

«Κανένας άλλος πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα δεν έχει νερό και στις τρεις μορφές του (στερεό, υγρό και αέριο). Το νερό μεταβάλλεται αέναα από τη μία μορφή στην άλλη, σε μια διαδικασία γνωστή ως ο κύκλος του νερού» (Φωτογραφία του Γιώργη Γερόλυμπου).
ΒΙΒΛΙΟ

Ας αρχίσουμε από τα βασικά: όλοι ξέρουμε ότι η Γη ονομάζεται «γαλάζιος πλανήτης» για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Στο εξαιρετικό «Προορισμός: Πλανήτης Γη», εικονογραφημένη έκδοση, ιδανική για νέους αναγνώστες μα και για ενήλικες (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ικαρος), οι Τζο Νέλσον και Τομ Κλοχόσι Κόουλ μας θυμίζουν ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα της επιφάνειας της Γης καλύπτονται από νερό και ότι «περίπου το 97% του νερού της Γης βρίσκεται στις θάλασσες και τους ωκεανούς της».

Το πλησίασμα της καταιγίδας. Φωτογραφία του Χάρη φαν Φέρσεντααλ.
ΒΙΒΛΙΟ

Για πολλούς λόγους, κυρίως χάρη στο άνοιγμα των φτερών του, που μπορεί να φτάσει τα 3,5 μέτρα, και στη δυνατότητά του να ταξιδεύει επί πολλές μέρες πάνω από τη θάλασσα χωρίς καν να κουνά τα φτερά του, το άλμπατρος είναι ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς του ουρανού – τουλάχιστον του θαλασσινού ουρανού.


plasmata-tis-avyssoy-toy-noy-mas0
ΒΙΒΛΙΟ

Μερικά από τα σπάνια πλάσματα που ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες ανέσυρε από τα βάθη της γνώσης των μεγαλύτερων παραμυθάδων και περιηγητών του κόσμου, εκείνα που ζουν στα σύνορα όπου διασταυρώνεται ο πραγματικός με τον φανταστικό κόσμο, είναι όντα της θάλασσας.