Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΚΡΙ


Οι Penguins, κλασική φωνητική μπάντα, ηχογράφησε τη μεγάλη επιτυχία της, το «Earth Angel», το 1954.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ηταν μία από τις πιο γλυκιές αναμνήσεις της ζωής του. Ενα ζεστό και υγρό απομεσήμερο στο «Birdland», στην καρδιά του Μανχάταν, όπου είχε διαβάσει ότι θα έπαιζε η «Ορχήστρα του Ντιουκ Ελινγκτον». Εις μνήμην φυσικά: επρόκειτο για μουσικούς-επιγόνους του μεγάλου «Δούκα».


«Και τι ακριβώς είναι η σκηνή που γυρίζετε σήμερα, κύριε Μπρόνσον;», ρώτησε γεμάτος περιέργεια ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν.
ΒΙΒΛΙΟ

«Εχεις διάθεση για λίγο Μπέργκμαν ακόμη;» με ρωτάει ο κύριος Γκρι. Αναφέρεται φυσικά στο σημείωμα της περασμένης Κυριακής, το οποίο προέκυψε από την ανάγνωση του αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος της Λιν Ούλμαν, κόρης της Λιβ Ούλμαν και του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, με τον τίτλο «Ανησυχία» (Μεταίχμιο, μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου).

Η ερωτική σκηνή από την ταινία «Σιωπή» του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, που λέει περισσότερα για το πρόσωπο που την παρακολουθεί παρά για το ζευγάρι, για το οποίο δεν μαθαίνουμε τίποτα.
ΒΙΒΛΙΟ

Ο κύριος Γκρι ξεφυλλίζει το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Λιν Ούλμαν, κόρης της Λιβ Ούλμαν και του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, με τον τίτλο «Ανησυχία», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της συγγραφέως Χίλντας Παπαδημητρίου.

«Γεννήθηκα για να ζήσω στην κόλαση και να ταφώ στον ναό Γιοκάν-τζι», άφησε ως επίγραμμα μια κοπέλα που εργάστηκε κάποτε στην περιοχή. (Φωτ. SHUTTERSTOCK)
ΒΙΒΛΙΟ

Κλείνει αυτή η μικρή «τριλογία του μπορντέλου», μέσα από το βιβλίο της Τζέιν Λίστερ «Η ιστορία του αγοραίου έρωτα» (το βιβλίο θα εκδοθεί προσεχώς στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καπόν), με μία ακόμα επίσκεψη στην Απω Ανατολή.


Η τελετή του τσαγιού. Δείγμα Ουκίγιο-ε του 1895. Η ζωή στις συνοικίες των απολαύσεων· οι πόρνες, οι πελάτες τους και αργότερα οι γκέισες ανθούσαν στον «κόσμο που επιπλέει».
ΒΙΒΛΙΟ

Από τη Βενετία και τη Ρώμη της Αναγέννησης της προηγούμενης εβδομάδας, στην Ιαπωνία, την ίδια περίπου εποχή. Η λέξη-κλειδί εδώ είναι η εξής: «γιουκάκου» – η συνοικία «της ευχαρίστησης», κοινώς η περιοχή με τα κόκκινα φανάρια.

Η Αντζελα ντελ Μόρο, μία από τις cortigiane oneste (έντιμες πόρνες) της αναγεννησιακής Ιταλίας. Από τις καλλιεργημένες γυναίκες της εποχής της. Εδώ, όπως την απαθανάτισε ο Τιτσιάνο το 1534, ως «Αφροδίτη του Ουρμπίνο».
ΒΙΒΛΙΟ

Στην εικονογραφημένη «Ιστορία του αγοραίου έρωτα» (εκδ. Thames & Hudson, προσεχώς στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καπόν), η Κέιτ Λίστερ μας πληροφορεί πως τα πρώτα χρόνια της Αναγέννησης, σε πόλεις σαν τη Βενετία, απαγόρευαν διά νόμου σε άνδρες τη διαχείριση των μπορντέλων.

Πρωινό ξύρισμα για τον ανθυποσμηναγό Ρόαλντ Νταλ στο πρόχειρο στρατόπεδο της RAF, κάπου στην Ελευσίνα, τον Απρίλιο του 1941.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Δεν ανέφερες όμως τι έλεγε για τους Ελληνες», με παρατηρεί. Και είναι αλήθεια. Οπως το ότι την πρώτη του μέρα στο πρόχειρο πολεμικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας, ο Νταλ, ξάγρυπνος και νηστικός από τις τέσσερις το πρωί, έψαχνε στις δύο το μεσημέρι να φάει κάτι.



Ο Γκρέιαμ Γκριν σε νεαρή ηλικία. Ο μεγάλος Βρετανός συγγραφέας έκρυβε πολλούς δαίμονες μέσα του που τον βασάνιζαν.
ΒΙΒΛΙΟ

Στα όνειρα αρχίζουν οι ευθύνες, μου θυμίζει ο κύριος Γκρι ότι είχε γράψει ο Γιώργος Σεφέρης. Κάτι τέτοιο πρέπει να ένιωσε νεότατος ακόμη ο Γκρέιαμ Γκριν. 

Η Ευτυχία, με το φόρεμα από αλεξίπτωτο, φωτογραφίζεται στην κατοχική Θεσσαλονίκη το 1941, νεαρή δασκάλα υπό διορισμόν, στη Νεάπολη.
ΒΙΒΛΙΟ

Η ιστορία μιας φωτογραφίας ή η ιστορία μιας γυναίκας; Η Μαρία διηγείται και τα δύο ταυτόχρονα: μέσα από τη γυναίκα βγαίνει η φωτογραφία, μέσα από τη φωτογραφία αναδύεται η γυναίκα: η Ευτυχία. 


Νεκρική προσωπίδα ανδρικής μορφής, γνωστή ως προσωπίδα «του Αγαμέμνονα», είναι, ίσως, το διασημότερο από τα ευρήματα του Σλήμαν στους βασιλικούς τάφους των Μυκηνών.
Φωτ. SHUTTERSTOCK
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Αφού ο Αίγισθος μαχαίρωσε τον ανυποψίαστο Αγαμέμνονα στο λουτρό, το συζήτησε με την Κλυταιμνήστρα. Κάποιοι λένε πως στάθηκαν κάπως αμήχανοι μπροστά στο αιμόφυρτο, μουσκεμένο πτώμα. 

Οι ειδικοί έχουν αναγνωρίσει στην «Κραυγή» σπάνιο τύπο νεφών (noctilucent ή Nacreous Clouds), που ενίοτε εμφανίζονται λίγο πριν από το χάραμα ή με το δειλινό, όταν ο ήλιος βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα.
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Προχώρησα στον δρόμο μαζί με δύο φίλους –ένιωθα το δειλινό σαν μια ανάσα λύπης–, ξαφνικά ο ουρανός έγινε κόκκινος σαν το αίμα, σταμάτησα κι έγειρα πάνω σε ένα φράκτη, εξουθενωμένος – παρατήρησα τα πορφυρά, σαν το αίμα, σύννεφα να διαπερνούν την πόλη, το βαθύ σχεδόν μαύρο φιορδ και την πόλη

Εάν κάποιος σαν τον Τέλλο Αγρα είχε κινητό που φώτιζε μέσα στη νύχτα, η αϋπνία για την οποία μιλάει, ίσως να είχε άλλες συνέπειες από αυτές που αναφέρει... Φωτ. SHUTTERSTOCK
ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο κύριος Γκρι ακούει το μουσικό θέμα που έχει γράψει ο Μαξ Ρίχτερ για το «Black Mirror» και αίφνης ο νους του τρέχει στον Τέλλο Αγρα. Την τελευταία ημέρα της γερμανικής Κατοχής, στις 11 Οκτωβρίου του 1944, ο Αγρας δέχεται μια αδέσποτη σφαίρα στον αστράγαλο, γωνία Αγίου Μελετίου και Πατησίων.  Νοσηλεύεται, μόνος και ξεχασμένος, σε θάλαμο […]