ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Με αδέκαστο σέβας στα πάθη της αγάπης
ΑΠΟΨΕΙΣ

Στα χρόνια της Επανάστασης, το 1825, η Χριστίνα Αναγνωστοπούλου, δεκαοχτάχρονη «δεσποινίς εξόχου και σπανίας ωραιότητος», από τη Νεμνίτσα της επαρχίας της Καρύταινας, αιχμαλωτίζεται από τους Τούρκους.


Οταν η νεοελληνική ποίηση παίζει μπάλα
ΑΠΟΨΕΙΣ

Παρά τα γλωσσικά γονίδιά μας, δεν φαίνεται πιθανό ότι την ώρα που παρακολουθούμε ένα αθλητικό παιχνίδι θυμόμαστε πως η «αγωνία» μας είχε κάποτε τη σημασία του «αγώνα», της άμιλλας για τη νίκη.

Οι αθλητικοί αγώνες και η λογοτεχνία
ΑΠΟΨΕΙΣ

Για εμάς τους Νεοέλληνες ο όρος «Αγώνας» είναι ταυτισμένος βέβαια με την Επανάσταση του 1821. Το κεφαλαίο άλφα, και τα συμφραζόμενα φυσικά, αναβαθμίζουν και εξειδικεύουν την έννοια που έχει η λέξη στη συνηθισμένη χρήση του, της άμιλλας, της προσπάθειας ή ενός παιχνιδιού αθλητικού χαρακτήρα.

Ανεπίδεκτοι μαθήσεως και επί πανδημίας
ΑΠΟΨΕΙΣ

Επί ενάμιση χρόνο η ανθρωπότητα δοκιμάζεται. Μετράει τους νεκρούς της –τέσσερα εκατομμύρια παγκοσμίως, μια Αθήνα– και κρούσματα: διακόσια εκατομμύρια· αρκετοί από όσους νόσησαν βαριά, σημαδεύτηκαν διά βίου, σωματικά και ψυχικά.


«Φονοκτονία», «γυναικοκτονία» και πολιτική γλωσσολογία
ΑΠΟΨΕΙΣ

Τυπική περίπτωση ηγεμόνα που ξεκινάει τη σταδιοδρομία του με επίδειξη σεμνότητας και διολισθαίνει ταχύτατα στην αυτοπροσωπολατρεία και στην εγκαθίδρυση ολόκληρου συστήματος με στόχο την αποθέωσή του, την έμφοβη ειδωλολατρική αντιμετώπισή του από τους υπηκόους; Τυπική περίπτωση δεν ήταν βέβαια ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Γάιος Καίσαρ Γερμανικός, που ηγεμόνευσε στα χρόνια 37-41 μ.Χ., έμεινε δε γνωστός με […]

Δημογραφικό, τάματα, θάματα, ευχές και προσευχές
ΑΠΟΨΕΙΣ

Μια φορά κι έναν καιρό, δηλαδή, σε ιστορικό χρόνο, μόλις χθες, αν ένα αντρόγυνο δεν αποκτούσε παιδιά, το καταδικαστικό πόρισμα του σογιού και της μικροκοινωνίας που το περιέβαλλε δεν προϋπέθετε την παραμικρή σκέψη, το παραμικρό συναίσθημα.


Η Ημέρα Περιβάλλοντος σαν επιμνημόσυνη εορτή
ΑΠΟΨΕΙΣ

Πέρασε μισός αιώνας από το 1972, όταν ο ΟΗΕ όρισε την 5η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Στόχος αυτής της γιορτής που μοιάζει με μνημόσυνο η ενημέρωση για τα περιβαλλοντικά προβλήματα.

«Στο εξής κάθου και γράφε»…
ΑΠΟΨΕΙΣ

Ας αρχίσουμε με ποίηση. Σατιρική. Με στίχους του Αλέξανδρου Σούτσου. Γράφτηκαν το 1831, σαν έμμετρη εναντίωση στο «τυποκτόνον ψήφισμα» του Ιωάννη Καποδίστρια, έκτοτε όμως απέκτησαν μια σχεδόν εμβληματική αξία, έστω κι αν συχνά τους θυμόμαστε λαθεμένα: «Είν’ ελεύθερος ο Τύπος φθάνει μόνο να μη βλάψεις / της Αρχής τους υπαλλήλους, / τους Κριτάς, τους Υπουργούς […]

«Δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, αλλοδαπέ»
ΑΠΟΨΕΙΣ

Για να πω τη μαύρη αλήθεια, ούτε «ποια βασίλισσα της Ελλάδας ήταν αδελφή του Κάιζερ της Γερμανίας Γουλιέλμου Β΄» ξέρω, θα φταίει φαίνεται το πεισματάρικο αντιδυναστικό μου φρόνημα, ούτε «ποιο ήταν το πνευματικό ίδρυμα που άρχισε να λειτουργεί τον 17ο αιώνα και επηρέασε τη συνείδηση του Ποντιακού Ελληνισμού».



Στην πεπατημένη της Αυθεντίας
ΑΠΟΨΕΙΣ

Οπως οι περισσότεροι, έχω καιρό ν’ ανέβω να προσκυνήσω την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα. H καραντίνα, οριζόντια, σαρωτική μάλλον, είτε από αμήχανο πανικό μπροστά στον διαρκώς μεταλλασσόμενο εχθρό είτε από τη βαρυθυμία που παγίως προκαλεί το ενδεχόμενο βαθύτερων διερευνήσεων του προβλήματος και στοχαστικότερα προσαρμοσμένων αποφάσεων, απέκλεισε την πρόσβαση ακόμα και σε οργανωμένους, περίκλειστους και φυλασσόμενους […]

Πώς ν’ αναστήσεις με τόσο πένθος;
ΑΠΟΨΕΙΣ

Ακούσαμε και φέτος, όπως στο ξεκίνημα κάθε Μεγάλης Εβδομάδας, το «Ερχόμενος ο Κύριος προς το εκούσιον πάθος». Και, νηστεύοντες και μη, πιστεύοντες και μη, βομβαρδισμένοι πάντως όλοι από ειδήσεις για την κίνηση στην αγορά και στις εθνικές οδούς, προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπο για να συμμετάσχουμε έστω μερικώς σε ό,τι υποδεικνύει ο όρος «κατάνυξη», μισοάδειος κι […]


Κυριακή των Βαΐων, τον Απρίλη του 1826
ΑΠΟΨΕΙΣ

Κυριακή των Βαΐων, άλλοτε και αλλού. Στο Μεσολόγγι του 1826 και στην Εξοδό του, χωρίς την οποία, και παρότι οι αναδρομικές εικασίες είναι εκ προοιμίου άκυρες, ίσως δεν θα υπήρχε Ναυαρίνο και ναυμαχία.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Αόρατος είναι βέβαια ο εχθρός, ο νέος και ήδη παλιός κορωνοϊός που βασανίζει την ανθρωπότητα για δεύτερο χρόνο, εγκλωβίζοντάς την από τη μια αποτυχημένη καραντίνα στην επόμενη.

Η Επανάσταση του 1821 στην ποίησή μας
ΑΠΟΨΕΙΣ

Τα γραπτά θα μείνουν. Αυτή την κληρονομιά θ’ αφήσει στους επόμενους η επέτειος των διακοσίων χρόνων από την Επανάσταση, που θα ’ναι λάθος να πιστέψουμε ότι έληξε επειδή πέρασε η 25η Μαρτίου.