Το σπίτι στη Φυλής 234, συνδεδεμένο έως το 1963 με την οικογένεια του Μωυσή Σιακκή. 
Φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΛΗ

Τα πήλινα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αρτεμης δεν υπήρχαν, αλλά ήταν σαν να τα έβλεπα, εκεί, στην αρχή της σκάλας, μπροστά σε εκείνο το ίδιο σπίτι, Φυλής 234. Δεν έβλεπα τον ανθόκηπο ούτε τις φιστικιές, αλλά ήξερα ότι ήμουν στο ίδιο σπίτι, με τις σκιές περασμένων διαδρομών.

Ιωάννου Δροσοπούλου και Καλλιφρονά. Μικρή πολυκατοικία του Μεσοπολέμου (1924). (Φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ)
ΠΟΛΗ

Γωνία Δροσοπούλου και Καλλιφρονά, στέκει αυτή η αρχοντική πολυκατοικία του 1924, με την ημικυκλική γωνία. Είμαστε γνώριμοι επί δεκαετίες, τουλάχιστον εξ όψεως, σαν εκείνους τους γνωστούς που βλέπεις τυχαία στον δρόμο και δεν ξέρεις αν η καλημέρα σου είναι αναμενόμενη ή καθ’ υπέρβασιν.


Η Αθήνα από ψηλά, από την Ακρόπολη. «Ο δημόσιος τομέας πρέπει να θέτει τους κανόνες και να προστατεύει τον δημόσιο χώρο. Η εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα δεν οδηγεί απαραίτητα στην αντίθετη κατεύθυνση», λέει ο Ρίκι Μπαρντέτ. (Φωτ. INTIME NEWS / ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)
ΠΟΛΗ

Πώς επηρέασε τις πόλεις μας η πανδημία; Οι περιορισμοί στην κυκλοφορία και την εργασία ανέκοψαν τη συνεχιζόμενη μετακίνηση εκατομμυρίων ανθρώπων προς τις μεγαλουπόλεις;


Κάτω Πατήσια. Η οδός Πάτμου από την οδό Καλλινίκου, κάτω από την πλατεία Κολιάτσου.  
Φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΛΗ

Περπατούσα στην οδό Σκαλιστήρη με προορισμό την οδό Πάτμου και τα πέριξ, και για μια στιγμή, απροειδοποίητα, ήρθε ως γεύση, ως αίσθημα, ως ανάμνηση, ως επιθυμία, η μυρωδιά των Πατησίων.



Η αρχή της οδού Πειραιώς από την πλατεία Ομονοίας (φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ).
ΠΟΛΗ

Ενα απόγευμα στην πλατεία Ομονοίας πρόσφερε εικόνες από το χθες και το αύριο. Είχα κατηφορίσει την έρημη οδό Σταδίου και είχα προλάβει να πάρω μερικές ιδιαίτερες λήψεις του Αρσακείου, γωνία με Πεσμαζόγλου.

Στο Νέο Φάληρο, τα ερειπωμένα αρχοντικά θυμίζουν ένα άλλο παρελθόν (Δημητρίου Φαληρέως 24). (Φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ)
ΠΟΛΗ

Τα δημοσιεύματα, από τη δεκαετία του ’60, που μιλούσαν για την επιχωμάτωση της παραλίας του Νέου Φαλήρου και του Μοσχάτου έρχονται στον νου όταν περνάω από τα έργα της Περιφέρειας στον Φαληρικό Ορμο.


Κλαδά και Μάρκου Μπότσαρη στον Νέο Κόσμο. Μικρή πολυκατοικία, χτισμένη το 1939. 
Φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΛΗ

Κάθε φορά που περπατάω στα δρομάκια του Νέου Κόσμου και παρατηρώ τα μέτωπα των μεταπολεμικών πολυκατοικιών, θα φέρω στον νου τις αφηγήσεις των παλαιών κατοίκων.

Στην οδό Χερσώνος 3, κοντά στο τέρμα της οδού Σίνα, στέκει κλειστό πια ένα αθηναϊκό αρχοντικό. (Φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ)
ΠΟΛΗ

Πόσο ταιριάζουν οι υπώρειες ενός λόφου με εκείνα τα ψηλόκορμα αρχοντικά, που στοιχειώνουν ακόμη τη μνήμη της πόλης.

Διώροφη κατοικία στην οδό Επτανήσου 77 και Θάσου στην Κυψέλη.  Φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΛΗ

Εσταζε από τη βροχή η Φωκίωνος Νέγρη καθώς την κοιτούσα από το μπαλκόνι του πέμπτου ορόφου. Κάτω από τον λευκό ουρανό, οι πολυκατοικίες της μου φάνηκαν σαν το πιο απτό παράδειγμα ενός μικρού αστικού θαύματος.


Αυλόπορτα στην οδό Πολυδάμαντος 17 στο Παγκράτι.  Φωτ. ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΛΗ

Τα μικρά σπίτια που επιβιώνουν στην οδό Πολυδάμαντος, στο Παγκράτι, παραμένουν μάρτυρες μιας κοινωνικής πραγματικότητας, ξεχασμένης πια εδώ και δεκαετίες. Αυτή τη μικρή οδό, ανάμεσα στην πλατεία Βαρνάβα και στην πλατεία Πλαστήρα.