ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο Λαβ Ντίαζ έχει περιορισμένο κοινό στην Ελλάδα. Ελάχιστοι, κινηματογραφόφιλοι, τον γνωρίζουν. Ο 62χρονος Ντίαζ είναι σκηνοθέτης από τις Φιλιππίνες και εδώ και χρόνια όποτε εμφανίζεται σε διεθνή φεστιβάλ φεύγει με ένα βραβείο.


ΑΠΟΨΕΙΣ

Δεν είναι η πρώτη φορά που προβάλλεται ως μότο του 21ου αιώνα η «διά βίου μάθηση». Οχι ως ανάγκη διαρκούς επιμόρφωσης του ατόμου αλλά ως ανάγκη επιβίωσης.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ελλάδα, 1986-1987, λίγο πριν από την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, λίγο πριν από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. «Ακου πιο συγκεκριμένα τα νέα μας. Η Θάλεια παντρεύτηκε τον Τάκη με νυφικά, τούλια, εκκλησίες, επισημότητες.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ξανά και ξανά και ξανά… Οσο επιστρέφει κανείς στον Ταρκόφσκι, τόσο αφήνει εκκρεμότητες για την επόμενη φορά. Ισως γιατί καθώς κι εμείς μεγαλώνουμε, βλέπουμε πλευρές και εντοπίζουμε στιγμές που την, κάθε, προηγούμενη φορά είχαν περάσει απαρατήρητες. Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό του παραμένει μοναδικός στην ικανότητά του να δίνει μορφή στα όνειρα.

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Η τέχνη του δεν μοιάζει με καμία, και θα δίσταζε κανείς να χαρακτηρίσει αυτά που βγαίνουν από την κάμερά του. Ταινίες…; Μάλλον πρόκειται για χώρους ανοιχτούς, με βάθος και εμμονές, όπου κάθε λεπτομέρεια, κάθε σκηνή, μοιάζει να προέρχεται από τη ζωγραφική, με μια εσωτερική ματιά στα πλάνα και στα χρώματα»

ΑΠΟΨΕΙΣ

Αναπόληση ή ζωτική ανάγκη; Φυγή από την πραγματικότητα ή επίμονη περιέργεια; Οι διαζευκτικές ερωτήσεις που γεννά η έννοια του ταξιδιού είναι ανεξάντλητες.

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Η γυναίκα, η Ινγκεμποργκ, ταξίδευε κατά μήκος του πρώτου μεσημβρινού. Ηταν από την Ισλανδία και είχε ξεκινήσει την εξόρμησή της στα νησιά Σέτλαντ. Παραπονιόταν που δεν κατάφερνε, προφανώς, να κινείται σε μια ευθεία, επειδή ήταν εξαρτημένη από τους δρόμους στην πορεία της, τις πορείες των πλοίων ή τις γραμμές των σιδηροδρόμων. Ωστόσο προσπαθούσε να τηρήσει την αρχή της: να ταξιδεύει κατά μήκος του μεσημβρινού, ελισσόμενη γύρω από την ευθεία σε ζικ ζακ.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Εξαρχής οι δύο πρωταγωνιστές της ταινίας «Παρί» είναι δύο ξένοι σε μια ξένη χώρα. Δύο γονείς από το Ιράν που αναζητούν τον φοιτητή –έτσι νομίζουν τουλάχιστον– γιο τους στην Αθήνα. Προσγειώνονται στο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Εκείνη μια νέα και όμορφη γυναίκα με τσαντόρ, εκείνος ένας μεσήλικας Ιρανός, αυστηρός αλλά ευγενής και καλοπροαίρετος, βυθίζονται σε μια δαιδαλώδη νυχτερινή Αθήνα βρώμικη, απειλητική, γεμάτη γκράφιτι και συγκρούσεις στα Εξάρχεια ανάμεσα σε ΜΑΤ και αντιεξουσιαστές. 

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Πριν από το “Πέντε”, κανείς δεν θα μπορούσε να με πείσει ότι ένα κομμάτι ξύλου που “παίζει” με τα κύματα μπορεί να διηγηθεί μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Οτι υπάρχει εξέλιξη. Ηταν ένα συναίσθημα αποκαλυπτικό και ταυτόχρονα λυτρωτικό. Για εσάς ήταν ένα πείραμα ή γνωρίζατε την επίδραση που θα μπορούσε να ασκήσει στον θεατή;».

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο Γάλλος φιλόσοφος Μπερνάρ-Ανρί Λεβί επισκέφθηκε τη Μόρια και έγραψε ένα εκτενές κείμενο/οδοιπορικό στο Paris Match, το οποίο αναδημοσίευσε η «Κ» την περασμένη Κυριακή. Δεν είναι ο πρώτος διανοούμενος, συγγραφέας, δημιουργός, καλλιτέχνης που ταξιδεύει στο νησί για να βρεθεί στον προσφυγικό καταυλισμό, κάνοντας, στη συνέχεια, δηλώσεις και εκκλήσεις στους Ευρωπαίους ηγέτες. 

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Από πού είστε;» ρωτάει πρόσφυγας στον καταυλισμό του Ελληνικού τρεις αστροναύτες/αρχαιολόγους του μέλλοντος που τον παρατηρούν. «Είμαστε από άλλο χρόνο… εξερευνούμε το παρελθόν… συλλέγουμε μνήμες». Ο σκηνοθέτης Γιώργος Ζώης τον Αύγουστο του 2017 γύρισε τη μικρού μήκους (30λεπτη) ταινία επιστημονικής φαντασίας «Third kind», που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών τον Μάιο του 2018.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ηταν τέλη της άνοιξης του 1997, η Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα σε εξέλιξη και στο λόμπι ενός κεντρικού ξενοδοχείου συναντούσα τον Ιαν Χολμ με μπλουτζίν βερμούδα, μακό μπλουζάκι και σαγιονάρες! Ενας από τους συγκλονιστικότερους Ληρ, όπως θα διαπίστωνα με τα ίδια μου τα μάτια, στην παράσταση του Βασιλικού Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Εϊρ (την επόμενη χρονιά τιμήθηκε για την ερμηνεία του με το βραβείο Laurence Olivier, και έγινε Σερ για την προσφορά του στον χώρο της τέχνης), μου έσφιγγε το χέρι και έπαιρνε θέση για τη συνέντευξη («Κ» 8/6/1997).

ΑΠΟΨΕΙΣ

Φέτος, το Φεστιβάλ Επιδαύρου θα έχει τρεις όλες κι όλες παραστάσεις, με πρώτη τους «Πέρσες» του Αισχύλου από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, στις 24 Ιουλίου. Γι’ αυτό, ίσως, το λεύκωμα με τον ατμοσφαιρικό τίτλο «Η Κάλλας, ο Μινωτής, ο Κουν και τα μαγειρευτά της Κάκιας», που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες, να έρχεται στην κατάλληλη στιγμή.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Θα μπορούσε το θέμα να θεωρείται λήξαν. Η ταινία κατέβηκε και ξανανέβηκε στην πλατφόρμα του HBO με διαφορά ωρών, αλλά το διάστημα της απόσυρσης δεν πρέπει να παραγραφεί ως περιστατικό μικρής σημασίας μέσα σε ένα ορυμαγδό γεγονότων.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι ταραχές που συγκλονίζουν τις Ηνωμένες Πολιτείες τον τελευταίο καιρό, μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικό, κατά τη διάρκεια της βίαιης σύλληψής του για ανεξακρίβωτη αφορμή, φέρνουν στην επιφάνεια και τις πολλές όψεις του κηρυγμένου πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ στην κοινή λογική, την εγκατάσταση ενός δικού του μηχανισμού παραγωγής «ειδήσεων» και ανάγνωσης της πραγματικότητας.